in samenraapsel

Muziek A-Z: D

Elke zaterdagavond een letter uit mijn muzikale ABC.

De D staat natuurlijk ook voor Dood Door Drugs. Menig jazz- en popmusicus ging zich graag te buiten aan de drugs. En ging dood of overleed aan gerelateerde problemen. Het romantische beeld van de junk Charlie Parker heeft nogal wat navolging gehad maar niemand is er beter van gaan spelen. Sterker nog, ze hebben er allemaal hun complete leven mee verkloot.

De D van dom.

Maar de D staat ook vooral voor Drums. De power van de drums is van enorme invloed geweest. Zelfs in de jazz en ook in de pop en de rock. Misschien het meest onderscheidende instrument ten opzichte van klassieke muziek. En de aanzet tot Dansen. Het essentiële element van moderne muziek.

Hoewel ik er soms moe van word. Dan denk ik: doe maar lekker zonder Drums. Zonder die monotone boem tjak, boem tjak.

Geef een reactie

  1. Drums zijn onmisbaar, maar prijs de heer dat we niet meer in de jaren 80 leven. Bij zo’n drumsolo van een minuut of 10 krijg je toch altijd de neiging om de tent uit te lopen…

  2. Ik heb het eigenlijk vorige keer al verklapt maar voor mij is de D de D van Distortion, het gitaareffect zonder welke de rockmuziek niet zou bestaan. De D ook van doemmuziek eind jaren 70 en begin jaren 80. Joy Division en de oude platen van the Cure. De D ook van dansen want muziek en dansen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

  3. @Jooper: Dire Straits, zweetbandjes om het hoofd, dat idee?

    @Peter: ja, ik ben ook van de gitaar en hou van Distortion. Of liever van Buizen (shit, vergeten!) en Vieze Fuzz. Ik was vroeger ook van de New Wave.

    Ik ben duidelijk van de fases. Sommige muziek waar ik vroeger dol op was, draai ik niet meer. Terwijl ik ook vrienden heb die nog steeds naar hun jeugdliefdes luisteren. Apart is dat. Trage ontwikkeling bij mij misschien, of wispeltuur.