Nieuwe naam voor Propellerhead Software: Reason Studios

Heel raar maar het Zweedse bedrijf waar ik al sinds 2003 mee samenwerk en dat de muzieksoftware Reason ontwikkeld heeft besloten haar naam te wijzigen. Sinds 1994 opereren ze onder de naam Propellerhead Software. Wat een prima naam is. De nieuwe naam wordt Reason Studios. Haar hoofdproduct is Reason maar men maakt ook ReCycle en de iOS apps Take en Figure.

Ik vind die naamswijziging een hele vreemde keuze. Alle social media zal aangepast moeten worden (nieuwe accounts en urls voor Facebook, Twitter, Instagram, SoundCloud, YouTube etc), een nieuw webdomein voor de website, nieuwe mailadressen en de bedrijfsnaam wordt officieel ook aangepast.

Het heeft ook impact op mijn werk en mijn online archief want alle verwijzingen naar het bedrijf Propellerhead toe zijn binnenkort niet langer meer juist. Maar de verwijzingen hernoemen naar Reason Studios voelt als geschiedvervalsing. Totaal onhandig dit!

De reason hierachter? Ik heb werkelijk geen idee. Zijn ze bevangen door de hitte in Zweden?

Bloggen, de losse vorm

Een poos geleden nam ik mij voor om een album te maken. Inmiddels publiceer ik braaf elke eerste vrijdag van de maand een nummer voor mijn aankomende EP.

Vroeger deed ik dat anders. Dan maakte ik een nummer en stond het op een dag gewoon zomaar ineens op mijn blog. De volgende dag stond daar misschien een foto, een filosofisch stuk, of iets anders. Het blog vroeg niet om een vaste vorm, hoewel dat ook kon. Marketingmensjes gaan dan altijd ‘kies je niesch’ roepen maar je kunt die regel prima negeren.

En hoezo verleden tijd? Ik blog misschien minder dan in de hoogtijdagen, ik blog nog steeds en dat is het belangrijkste.

Regelmaat is trouwens helemaal niet noodzakelijk, de blogger blogt gewoon wanneer ‘ie wenst te bloggen. De kwaliteitslat hoef ook niet constant te zijn, het blog is gratis te lezen en wie het vandaag niet boeit moet het andere keer maar weer proberen. Het bezoek voor de blog komt en gaat. Het mag de blogger niet boeien, die blogt gewoon omdat ‘ie een blogbehoefte voelt. Als ‘ie gelezen wordt, mooi, zo niet dan nog heeft ‘ie genoeg reden om trots te zijn.

Die losse vorm, dat ogenschijnlijke allegaartje, dat is wat ik er zo mooi aan vind. Omdat het tegelijkertijd helemaal geen allegaartje is. Dit is mijn filter, mijn bubbel, mijn mening, wat ik maak. Ik creëer mijn bestaan en ik log mijn bestaan terwijl anderen op hun beurt mijn blog loggen voor de lange termijn.

Mijn blog is nog niet af en dat is maar goed ook.

In Antwerpen

fotocredit onder Creative Commons BY licentie: Marco Raaphorst

Op elke hoek zit tenminste een gezellig cafeetje of restaurantje met terras. Verkeer lijkt de grote afwezige. Af en toe komt een elektrische auto of een step voorbij. Of een oud trammetje.

Je waant je in een soort van Parijs, of Milaan, maar dan veel rustiger.

Wij vertoeven aan de Marnixplaats, een rotonde waar 8 straten op uitkomen. Binnen die cirkel zoeken mensen elkaar op om van gedachten te wisselen en het glas te heffen. Terwijl anderen oorlog maken, zitten zij te genieten.

Onze ziel was voor even daar. In district ‘t Zuid.