Een nieuwe fase voor Podpraat

Sinds februari 2017 verstuur ik elke vrijdagavond om 8 uur de nieuwsbrief Podpraat vol met interessante nieuwtjes op het gebied van podcasting voor podcastfans en -makers. Deze week heb ik Podpraat laten uitgroeien tot een nieuwe service voor mijn onderneming: Podpraat – hulp bij podcasting.

Mijn expertise met het maken van podcasts en radiodocumentaires voor de VPRO en de NTR en in samenwerking met programmamakers zoals Wim de Bie en Bert Kommerij ga ik nu dus ook voor anderen inzetten. Bedrijven, organisaties en individuen kunnen voortaan bij mij aankloppen voor hulp bij podcasting.

Podpraat.nl Geef het door aan iedereen die het weten willen!

Nieuwe single van The Record Man – Unpopular music

Song Credits: Unpopular Music (Scott/Gaulke)

Paul Scott: Vocalen, Gitaar, Keyboards

Peter Veliks: Gitaar

Rick Snyder: Bas

Gil Oliveira: Drums

Jason Labbe: Drum engineer

Mix: Luis Claudio Varella / Mastering: Luiz Tornaghi 

Single is afkomstig van het album “The Record Man; A Tribute to Ron Kane”, koop het album op Bandcamp of stream het op Spotify.

Ik ben een van de muzikanten van The Record Man. Als gitarist ben ik op een aantal tracks van dit album te horen en speelde ik met de band in Paradiso (Amsterdam) en op het NIMBY Festival (The Hague).

Mijn debuutalbum: thuis opgenomen

De term bedroom pop valt tegenwoordig vaak als het gaat om het beschrijven van indie artiesten die het allemaal zelf doen, thuis zonder studio. Met een laptop of soms slechts een iPhone (lees: Steve Lacy van de band The Internet die oa meewerkte aan Kendrick Lamar’s album Damn).

Steve Lacy vertelde in een TED talk dat zijn manager een studio voor hem huurde. Waar hij vervolgens met zijn iPhone alles opnam zonder gebruik te maken van de aanwezige apparatuur. De man is op eigen titel goed voor een kleine 2 miljoen luisteraars per maand op Spotify.

Vroeger nam ik letterlijk mijn eigen songs vanaf mijn bed op met mijn 4-sporen cassetterecorder. Ooit een stel vrienden gekocht bij Stuut & Bruin in Den Haag. Ik gebruikte er soms een Boss DR-220a Dr. Rhythm drumcomputer bij die ik van een vriend leende. Mijn gitaar plugde ik rechtstreeks in. En voor basjes en aanvullende geluiden gebruikte ik mijn Yamaha DX100 synthesizer. Bedroom pop avant la lettre, gewoon omdat het niet anders kon.

Tegenwoordig zijn er veel artiesten die opnieuw zo’n 4-sporen cassetterecorder gebruiken vanwege het imperfecte lo-fi geluid. Artiesten zoals Mac DeMarco en Ariel Pink. Ik snap dat wel, ik wordt tegenwoordig ook helemaal niet warm meer van een prachtig uitgebalanceerd studiogeluid. Het is mij te netjes, het klinkt te vlak.

Ik maak heel veel notities van wat ik doe en wil gaan doen nu ik mijn debuutalbum aan het maken ben. Zodoende noteerde ik dit:

Laat het niet te perfect klinken.

Het thuis opnemen nam een vlucht dankzij de uitvinding van de 4-sporen cassetterecorder maar is natuurlijk nog veel ouder. De Esher demo’s die aan de speciale editie van het White Album van The Beatles zijn toegevoegd, werden in 1968 in George Harrisons bungalow in het Engelse dorpje Esher opgenomen. John Lennon als Paul McCartney hadden thuis ook opname-apparatuur staan. Een paar jaar eerder nam Brian Wilson van The Beach Boys thuis op. De man was een kluizenaar. Het leverde ondermeer het album Smiley Smile op.

Todd Rundgren is ook iemand die diverse solo albums heeft gemaakt waarbij hij zelf alle instrumenten inspeelde. Hij bouwde ook altijd zijn eigen studios thuis. En werkt met dezelfde software als ik, Propellerhead Reason.

De popgeschiedenis staat bol van de zelfdoeners en thuisproducties. Soms lukt er iets thuis wel wat in de studio niet lukt. Zo kreeg Bruce Springsteen de songs van zijn album Nebraska in de studio niet goed. De opnames met de E-Street Band waren minder dan de demos die hij thuis met zijn 4-sporen cassetterecorder opgenomen had.

Tegenwoordig wordt de laptop gebruikt voor het opnemen van muziek. Al sinds 2003 gebruik ik geen logge desktopcomputers meer. De laptop maakt me mobiel. En ook ’s avonds vanaf de bank kan ik nog wat rommelen aan de liedjes.

Ik kan het allemaal zelf. En heb ook geen label nodig, ik zet het zelf wel op Spotify en Apple Music enzo. De promotie kan ik ook prima zelf doen. Wat is er nou leuker dan dat de maker zelf je een berichtje stuurt?

Dat berichtje laat nog even op zich wachten. Pas over een paar maanden is mijn debuutalbum klaar. Ja dat wordt wat!

80s, mijn geluidenset voor de Europa synthesizer

De afgelopen tijd heb ik veel tijd gestopt in het programmeren van synthesizer geluiden voor de Europa synthesizer van Reason. Het is een spectral wavetable synthesizer. Een complexe term welke doet vermoeden dat Europa een complexe synthesizer met ditto complex geluid is. En dat klopt.

Europa van Reason (beschikbaar als RE en VST plugin)

Veel van de geluiden die worden meegeleverd zijn complex, ze klinken imponerend, maar zijn niet allemaal breed inzetbaar. Ze nemen al gauw teveel ruimte in de mix in en zijn te uitgesproken wat mij betreft. Wat wij sounddesigners ook wel Dressed To Impress noemen. Geluidjes die het goed doen op vakbeurzen of in de studio wanneer je je nieuwe synth wilt showen “moet je dit ff horen”, maar dus niet echt praktisch.

Waar het vaak aan ontbreekt zijn wat ze noemen Bread & Butter sounds. Geluiden die heel breed inzetbaar zijn, heerlijke zaagtandbasjes, mooie warme pads met een klein helder randje van een mooi ietwat opgedraaid filtertje. Smaakvol spul. En dat werd precies mijn voornemen bij het bouwen van deze set geluiden.

Daarbij besloot in mij te concentreren op de tachtiger jaren. In die tijd kwam de polyfone synth op de markt en besloten veel Europese bands, met name uit Engeland en Duitsland, daar gebruik van te maken. De link met Europa was hierdoor snel gemaakt. Ik heb geluiden gemaakt zoals je die kent van klassieke synths als de Mono/Poly, Prophet 5, DX7 en zo verder. Daarbij heb ik goed (af)gekeken hoe de bands uit die tijd deze synths programmeerden, bands zoals Ultravox, The Human League, OMD, Eurythmics, Level 42 en dergelijke. Dat klinkt zo:

Zoals je kunt horen heb ik een paar maal gesmokkeld want ik vind dat de EMS synthesizer van het nummer On the Run van Pink Floyd ook in de collectie thuishoort evenals een paar karakteristieke geluiden uit het nummer Autobahn van Kraftwerk. Als er iets Europees klinkt dan is het dat wel. Het zijn echter geluiden uit de jaren 70 … :)

Ik verkoop deze set geluiden via mijn eigen webshop van Melodiefabriek. En wie de promocode 80slove gebruikt krijgt korting.

The Record Man op #NIMBY

Afgelopen zaterdag speelde ik met mijn gelegenheidsformatie The Record Man op het Not In MY Backyard Festival (NIMBY) buurtfestival dat we jaarlijks hier in de buurt organiseren. Dit laatste optreden deden we zonder Henk Hofstede omdat hij andere muzikale verplichtingen had. We hebben lekker gespeeld en de reacties waren zeer positief.

De heren Bob Gaulke en Marcos Kuzka zitten alweer in het vliegtuig richting home. Voor een eventueel vervolg, we hebben er flink over gesproken en de wil is er zeker, maar hoe of wat… we gaan het zien (en horen)!