Luister zondag 28 mei 2017 naar de Radio Doc: ‘Wim de Bie: de Radio Jaren – van Uitlaat tot podcast’

De VPRO kreeg in de smiezen dat ik Wim de Bie help bij de techniek en montage van zijn podcast Bie’s Warboel. Zodoende boden ze mij aan om een radiodocumentaire voor Radio Doc over Wim te maken. En Wim stemde daarin toe.

Wekelijks sprak ik bij hem thuis af om, zoals Wim dan regelmatig zei “zoals Kees en ik ook altijd deden”, ideeën te spuien. Vooral eerst veel praten zonder op te nemen. Het resulteerde in een echte samenwerking.

We zijn diep in het radioverleden van Wim gedoken. In 1963 begon De Bie zijn medialoopbaan als eindredacteur van het VARA-radioprogramma Uitlaat. Vanwege de enorme populariteit op televisie van het duo Koot en Bie bleef het radioverleden van Wim wat op de achtergrond. Velen zullen wellicht niet weten dat het duo Koot en Bie in het radioprogramma Uitlaat voor het eerst landelijke bekendheid kreeg.

Het radioarchief van Uitlaat is grotendeels verloren gegaan. Maar in de maand dat ik met Wim begon samen te werken, november 2016, ontving Wim van Beeld en Geluid een harddisk met slechts 27 fragmenten (!) die wel bewaard waren gebleven. Een belangrijke aanvulling op het radioarchief van Uitlaat kwam recentelijk dankzij de uitgebreide privécollectie van Wim tot stand. Die collectie, bestaande uit vier verhuisdozen vol zelfgemaakte bandopnames, werd door het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid geheel gedigitaliseerd en april jongstleden bij Wim afgeleverd.

Samen selecteerden we diverse spraakmakende radiofragmenten van ondermeer W.F. Hermans, H.M van Randwijk, Provo Robert Jasper Grootveld, de Clicheemannetjes en Johnny de Selfkicker. Een aantal fragmenten komen uit de unieke privécollectie van Wim en sommige fragmenten waren nooit eerder op de radio te horen.

Wim blikt terug en kijkt vooruit. Want de cirkel is wat Wim betreft rond nu hij nog altijd met een audiorecorder in de hand zelf opnames maakt en de microfoon op bijvoorbeeld zijn eigen voeten richt, lopend door een grindbak. En vooruitstrevend ook, want de inmiddels 78-jarige De Bie maakt er dus een podcast van: Bie’s Warboel.

Wim de Bie: “Het is een ongelofelijk groot probleem aan het worden, al die oude mannetjes en vrouwtjes… en dat ik daar dan godsamme onderdeel van uitmaak!”

Luister zondag naar onze Radio Doc ‘Wim de Bie: de Radio Jaren – van Uitlaat tot podcast’. Tussen 21 en 22 uur zal deze op NPO Radio 1 te horen zijn. Een Radio Doc van precies dezelfde tijdslengte als een Uitlaat-uitzending: 35 minuten. “Eigenlijk is het een soort model-Uitlaat”, aldus Wim.

Voor aanvullende informatie, zie deze pagina op de 2Doc-site. Via deze url zal de uitzending ook na uitzending terug te luisteren zijn. Of abonneer je gratis op de Radio Doc podcast via bijvoorbeeld iTunes.

(omslagfoto Marco Raaphorst: Wim de Bie maakt opnamen in de grindbak voor zijn podcast Bie’s Warboel)

Melodiefabriek officieel lid Open Music Initiative van Berklee School of Music

Mijn bedrijf Melodiefabriek is nu officieel lid van het Open Music Initiative van Berklee School of Music.

Al jaren zet ik mij actief in voor een vrijer copyright, het gebruik van open source en open content. Ik ondersteun dit initiatief dan ook van harte. Samen met de andere leden zoals daar zijn Universal Music Group, Sony Music Entertainment, Warner Music Group, BMG, Spotify, YouTube, SoundCloud, Pandora, Netflix en ga zo maar door.

De toekomst is open!

Radio Doc verklapt

Dear fellow Hollanders,

Bij deze wil ik verklappen dat de Radio Doc die ik aan het maken ben voor VPRO Radio 1 over Wim de Bie zal gaan.

Eind vorig jaar belde Wim mij op met de vraag of ik hem kon helpen met de techniek voor de podcast die hij wilde maken.

Voor ik het wist maakte ik een wandeling met Wim die zijn audiorecorder op het grindpad richtte terwijl iemand verderop de gordijnen wat verder opzij schoof.

“Oh jee, we worden bekeken!”

Inmiddels is die podcast er (bieswarboel.nl) en heeft de VPRO er lucht van gekregen. Zodoende werd ik door hen benaderd om een radiodocumentaire over Wim te maken.

Daarop volgend, Wim met grote ogen: “goehoeeeed!”

Dus noteer in je agenda: zondag 28 mei tussen 21 en 22 uur, Radio Doc op Radio 1. Mijn radiodocumentaire zal ongeveer 35 minuten duren.

Van die dingen.

John Nuyten: “Hoe wil je klinken?”

Ruim een jaar ben ik bezig aan een audiodocumentaire dat als aanknopingspunt de single Maternité van mijn oude band MAM heeft. Een zoektocht. Naar authenticiteit? Naar succes of naar wat succes in de weg staat?

Een van de mensen die ik interviewde was gitarist John Nuyten. Hij was mijn voorganger. Op 25 januari 2017 in Tilburg hadden wij een gesprek als gitaristen onder elkaar. Luister naar dit korte fragment:

Qua planning laat deze audiodocumentaire nog even op zich wachten aangezien ik komende tijd tot eind mei met iets anders groots bezig ben.  Daarover een andere keer meer… dus heb geduld!

Square Sky [disquiet0271]

Meer over dit 271e wekelijkse Disquiet Junto project — “Prison Sky: Mark the 5th anniversary of open-source software engineer Bassel Khartabil’s detention”:

disquiet.com/0271/

Op 31 januari 2014 schreef Bassel vanuit de Damascus gevangenis aan zijn vriend  friend Jon Phillips in antwoord op Phillips’ suggestie dat muzikanten mogelijk een album zouden willen maken, geïnspireerd op Bassels onterechte gevangenschap. Bassel antwoordde:

De Noura hier genoemd, is Bassels vrouw. Zie de volledige brief en informatie over zijn handelen en de 5e verjaardag van de Free Bassel campagne:
http://freebassel.org/campaign/events/freebasselday/2017/03/09/freebassel5years/

Aanpak en proces

Ik gebruikte alleen mijn gitaar en bas.
Rechtstreeks opgenomen, later voorzien van guitar- en basversterker simulaties in Reason 9.2
+ Audacity (MP3 conversie) + iTunes (metatagging en artwork).
Op repeat speel ik een paar akkoorden over 6/8.
De melodie speel ik op guitar en bas voor meer diepte.

Ik heb al eens eerder een track gemaakt voor Free Bassel.

bieswarboel.nl – de podcast van Wim de Bie

Het is november 2016. De telefoon gaat.

“Je spreekt met Wim de Bie.”

Wim vertelde over zijn plannen om te gaan podcasten. Hiervoor had hij een audiorecorder gekocht en zat verlegen om wat technische hulp. Of ik hem daarbij wilde helpen.

En of ik dat wilde!

Voor ik het wist maakte ik een wandeling met Wim die zijn audiorecorder op een grindpad richtte terwijl iemand verderop de gordijnen wat verder opzij schoof. “Oh jee, we worden bekeken!”

Een maand of wat later zat ik naast een hoge stapel Koot & Bie DVD’s de eerste episode te editen. Het komt dan aan op timing. Heel af en toe hoorde ik een aarzeling in Wim z’n stem. “Ja hoor, haal maar weg”, antwoordde Wim dan. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het geen makkie was.

En er moest natuurlijk ook een website komen. Aan mij de taak om de vormgeving te vertalen naar hi-tech HTML5 en CSS3.

Als host voor de mp3-bestanden en het genereren van de podcast-feed gebruiken we SoundCloud. Daarnaast gebruiken we Feedburner voor extra controle over de feed. En Podtrac gebruiken we voor het analyseren van de luistercijfers. Deze heilige drie-eenheid is naar mijn idee het summum voor de hedendaagse podcaster.

Slechts 4 Haagse personen, inclusief Wim zelf, zijn nodig om deze podcast te realiseren. Zie bieswarboel.nl/colofon.html

Episode 1 staat inmiddels online:

De volgende onvoorspelbare audio-uitingen van de Bie zullen met enige onvoorspelbare regelmaat via Bie’s Warboel Podcast ten gehore worden gebracht.

Met heel veel Haagse trots,

Marco Raaphorst

Luister naar mijn audiojournaal voor 2016

In het kader van Disquiet Junto maakte ik een audiojournaal van 1 minuut voor 2016. 12 maanden van elk 5 seconde voegde ik samen met harde overgangen. Dat leverde het volgende op:

Maand-/tracklist

januari 2016:
interview via Skype met Tom America
februari 2016:
interview met Stijn Meuris in Belgisch Hasselt
maart 2016:
‘Mooi gevoel’ ideetje ingespeeld op iPhone
april 2016:
5 seconden uit de track Dooie Muis (allihoopa.com/s/nJtNfNBp)
mei 2016:
unknown demo
juni 2016:
demotrack voor mijn Rockmen ReFill gitaarpatches (melodiefabriek.com/shop/rockmen/)
juli 2016:
‘NIMBY’ demo
augustus 2016:
‘Disco9’ demo
september 2016:
’Waar naartoe’ ideetje ingespeeld op iPhone
oktober 2016:
experiment met Auto-Tune
november 2016:
‘Droge Fonk’ demo
december 2016:
interview Spinvis in Breda

Meer over dit Disquiet Junto project (nummer 261) – “Audio Journal 2016: Maak een sonisch dagboek van het afgelopen jaar met een twaalf vijf-seconden segmenten” – op: junto-0261

Hauntology, het spookt in mijn muziek

free bassel

In de track Music Is Math van de band Boards of Canada komt de gesproken quote “The past inside the present” op herhaling voorbij. Een track waarin nieuwe en oude geluiden gelijkwaardig zijn. Waarin de hihats helder klinken en samengaan met een drumloop op herhaling uit de sampler.  De synths jengelen in toonhoogte door een Laagfrequentie Oscillator (LFO). Het is muziek die wordt aangeduid met de verzamelnaam Hauntology. Een term die ik tot voor kort nog niet kende.

Whitney Mercurio, hoofdredacteur van Reserved Magazine, maakte me 2 jaar geleden een geweldig compliment over mijn muziek:

I have stumbled upon your music and downloaded Free Bassel, which is one of the most hauntingly beautiful songs I have ever heard.

Zodoende viel mijn track maandenlang te beluisteren op deze New Yorkse website. Whitney vertelde me in een email dat de bekende ontwerper uit Los Angeles, Marc Atlan, haar had geappt over mijn muziek:
app Marc Atlan en Whitney Mercurio

Beiden hebben het over de haunting sound die ze in mijn muziek horen. Ik snap wel waar dat ‘m in zit. Het is de diepe melancholie en het samen laten smelten van oude en nieuwe geluiden. Wat ik vaak zelf LoFi/HiFi noem. Het is een dynamische klankopvatting. Niet alles moet dof zijn, of juist helder. Niet alles moet clean zijn, of juist vervormd. Het gaat hem om het mixen van al die elementen want dan pas wordt het leuk en krijg je de gelaagdheid waar ik zo dol op ben. De klank wordt daarmee ook gelijk tijdloos.

Over Hauntology wordt veel geschreven, met name online. Het is een term die voor het eerst uit de mond van de Franse filosoof Jacques Derrida rolde. Ik laat me echter nooit leiden door genres en formats. Waarom zou ik me beperken door in hokjes te denken? Ik hou me er simpelweg niet mee bezig ook al vind ik het leuk om het Hauntology genre te ontdekken via nota bene mijn eigen muziek! Een geweldig compliment!

Tegenwoordig zijn die hokjes niet meer bij te houden, omdat van elk subgenre binnen een paar maanden alweer een subsubgenre afgeleid wordt. Neem bijvoorbeeld het genre dat 100% online ontstond: Vaporwave. Ook daarvan zijn tegenwoordig alweer zoveel afgeleiden, ik vraag me af wie dat bijhoudt. Het is geen mainstream, duidelijk geen gevalletje top2000. Je zal mijn muziek in die lijst ook niet aantreffen. Neemt niet weg dat mijn muziek miljoenen mensen wereldwijd weet te bereiken en te ontroeren. Wat ik nog meer?