Fans, tribes, afleiding, aanleiding of begeleiding?

fansNatuurlijk, er zijn fans die jouw plectrum van de grond vissen net nadat jij hem rechtstreeks vanuit je mondhoek naar de rand van het podium gebonjourd hebt. Leuk natuurlijk, vooral als verhaal. Bijvoorbeeld hier op mijn blog. Maar verder? Nee, verder niets. Je kunt er niets mee. Althans ik.

Doe mij maar gewoon mensen die mijn muziek mooi vinden. Die dat aan anderen doorvertellen, doormailen, doortwitteren, etc. Of die hier op mijn weblog een positieve reactie achterlaten. Negatieve kritiek kan soms nuttig zijn. Maar toch maak ik de muziek die ik wil maken. En ik laat mij niet afleiden.

Internet maakt dat een heel stuk eenvoudiger. Ik heb mijn publiek gevonden, en omgekeerd. Een publiek dat groeiende is. Interessante mensen. Zelfs vrienden zo hier en daar.

Natuurlijk ken ik het verhaal van de Amerikaanse band Wilco. Ze maakten Yankee Hotel Foxtrot en werden door hun label op straat gegooid. De doorbraak plaat voor Wilco, zo bleek later. Het label wilde iets anders. Liever iets meer zo-en-zo. Maar Wilco hield de rug stijf. En konden weer de straat op, opzoek naar een nieuw label. Ze zijn geen uitzondering. Want een band krijgt vrijwel nooit creatieve vrijheid. Een band is Het Product van het label. Een investering. Een lening bij een bank.

Britney Spears is gemaakt van klei. Een Maakbaar Product. Als haar tieten gaan zakken, vergoed het label gewoon ff wat implantaten en klaar is Kees Spears.

Maar goeds, dat wil je toch helemaal niet? Althans, ik niet!

Beter dan via Seth kan ik een lang verhaal niet korter maken:

You should listen to the people who tell the most people about you. Listen to the people who thrive on sharing your good works with others. If you delight these people, you grow.

(bron)

(CC BY foto: notsogoodphotography)

Eclectisch

kleurenWe pakken een Chineesje, de Griek, een Pizzeria, en misschien zelfs een broodje Kebab. Maar zet je een stukje niet-Westerse muziek op en de mensen vluchten het restaurant uit. Wel vreten, niet luisteren!

Ik keek vroeger ademloos naar het Chinees Staatscircus. In vervoering gebracht door die prachtige combinatie van acrobatiek en de muziek. En no animals were harmed.

In twee bands speelde ik, Moskito en Banda Energia. Blues, rock, funk en Braziliaanse muziek. Voor mij was het allemaal muziek. En dat is het nog steeds.

Of snoerharde punk naast de krachtige Malinese blues. Waarom niet? Het is allemaal muziek.

Tussen zwart en wit vind je een hoop kleuren. En geuren. En smaken. En een hoop klanken. Op televisie zal je het zelden zien. Op de radio mondjesmaat. Maar het is in overvloed op het internet te vinden.

(CC BY-SA foto: 2493™)

Laat mij jou zijn!

verveeldGisteravond keek ik met mijn vriendin naar een TV programma over de stress van 30ers.

De stress komt op 1 ding neer: jezelf vergelijken met anderen. En je daardoor dus nooit helemaal goed voelen. Want jij hebt niet zo’n leuke baan, je verdient te weinig, je partner is het eigenlijk net niet, het huis is te klein, je twijfelt je te pletter, et cetera.

En het is niet iets typisch voor 30ers. Neem bijvoorbeeld Remco Campert. Die had zo’n 13 jaar een writers block. Da’s stress. Precies hetzelfde als dat waar die 30ers in dat TV programma mee te kampen hebben: jezelf vergelijken met anderen.

Dat is dus altijd onzin. Maar we zijn ermee opgegroeid. Met vergelijken. Onze ouders doen het. En op school wordt het ons aangeleerd. Zodat we ons beter gaan voelen. Beter dan al die anderen.

The Beatles zijn beter dan The Stones. Iets dat wetenschappelijk onderzocht is, is beter dan mijn mening. Mensen met 9ens op hun rapporten zijn beter dan mensen met 7ens. Een viool is een beter instrument dan een synthesizer. Volwassenen zijn wijzer dan kinderen. Et cetera. Tijdens een crisis hebben we een zorgelijker leven dan zonder een crisis. Mensen in arme landen zijn ongelukkiger dan mensen ik rijke landen. Populaire dingen zijn goed, en onpopulaire dingen niet. Et cetera.

Het tegendeel blijkt juist bewaarheid: we twijfelen onszelf halfgek.

Jezelf vergelijken met anderen heeft nooit zin. Voor muzikanten niet, voor filmmakers niet, voor niemand niet. Want jij bent, jij, en ik ben, ik. Wij verschillen, en juist daarom kijken we naar elkaar. Leren we van elkaar. Houden we van elkaar.

(CC BY foto: Marco Raaphorst)

Inspiratie

lightbulbVergeet het maar, inspiratie bestaat niet.

Inspiratie is namelijk gewoon het krijgen van een idee. Iedereen heeft weleens een idee. Bijvoorbeeld door te besluiten de bank een meter te verplaatsen.

Je kunt er ook niet op wachten. Het is er altijd. Het enige dat het verlangt is arbeid. Aan de slag gaan.

Het idee kan zijn: laten we met ons bandje 3 weken een studio boeken. Want denk je nu echt dat een bandje pas een studio belt als ze geïnspireerd zijn? Nogmaals, dat bestaat gewoon niet. Het begint met een klein idee, je gaat aan de slag en voor je het weet heb je een stukje muziek. Als jij dik tevreden bent, met dikke armen zit te kicken, dan is het goed. Wat anderen ervan vinden is niet zo interessant. Jij hebt gelijk, anderen niet. Tenzij zij ook iets maken. Maar goeds, dat terzijde. Is iets voor een volgende keer. Een blogstuk over kwaliteit (tja, zal het bestaan?).

The Beatles zaten vrijwel elke dag in de studio. En geloof me, ik weet waar ik het over heb. Ik heb het boek The Complete Recording Sessions gelezen. Elke dag in Abbey Road spelen en experimenteren. Prutsen. Pielen. Bij kinderen noemen we dat spelen. Het gekke is in de muziek dat muziek ook Gespeeld wordt. Geeft te denken, toch?

Ja, ik heb gewoon gelijk. Zo zit het: inspiratie bestaat niet. Gewoon aan de slag gaan en niet zeiken, punk!

Dit alles naar aanleiding van:

@Raaphorst Je hebt veel inspiratie de laatste tijd?

(tweet)

(CC BY foto: House Of Sims)

gratis naar de Flick Radio vertoning op het Internationaal Filmfestival Breda?

flickradio bredaNa de internationale première in Parijs, eind vorig jaar, gaat Flick Radio nu ook nationaal (“duh!”, citaat Carice van Houten in de Film Alles Is Liefde) in première. Tijdens het Internationaal Filmfestival Breda. Flick Radio draait op 27 maart om 18.45 in de MustSee bioscoop aan het Chasseveld.

Ik heb 5 vrijkaarten weg te geven. Ben zelf overigens niet aanwezig.

Voor Flick Radio was ik als componist betrokken. Meer over dit media kruisende project vind je hierrr.

De eerste 5 die een “ja, ik wil!” comment achterlaten, zullen een vrijkaart ontvangen.

beeMP3 graait uit mijn muzikale zak

beeMP3Achter het beeMP3.com zitten een paar hopeloze graaiers. Via mijn bedrijfssite Melodiefabriek.nl en die van Simuze.nl proberen zij geld te verdienen aan mijn muziek via ringtones. Check maar eens deze resultaatpagina.

Voor het merendeel van mijn muziek sta ik commercieel gebruik niet toe. Ook voor deze muziek geldt dat.

Het schijnen Russen te zijn die erachter zitten. En dat schijnt lastig te zijn, roepen de experts om me heen. Of je nu Hagenees bent of niet (lees: met hele enge ziektes dreigen maakt weinig indruk).

Maar goeds, heren van beeMP3.com, mochten jullie dit lezen, Raaphorst zal een rekening en 4 paarden per man sturen. Van die paarden die elk een verschillende windrichting zoeken nadat ze vastgeknoopt zijn aan een armpie of een beentje, of die afgrijselijke wodkarotkop van u.