Remixing the future of music (Unconvention Groningen)

(Panel 1, Day 2 Un-convention Groningen 2010)

* Marco Raaphorst – componist / sounddesigner / blogger
* Kristin McGee – Teacher Popular Music and American Music at University of Groningen
* Paul Keller – Kennisland, Creative Commons Nederland
* moderator: Lykle de Vries (New Music Labs)

The old music industry model was built on copyright. In this day and age, do we actually care anymore about copyright? What other options exist to remix conventional wisdom and (musical) value into new ways of making a living from your musical creations?

(via)

Zie ook hierrr.

Aandacht is de nieuwe schaarste; distracties

Zo laat Amerikaans onderzoek zien dat 98 procent van wetenschappelijke tijdschriftartikelen in de humaniora ongebruikt, d.i. ongeciteerd, blijft en 75 procent van de artikelen uit de sociale wetenschappen. De bètasector scoort iets beter, met bijvoorbeeld 37 procent ‘ongebruikt’ in de natuurkunde. Bij overvloed aan informatie zou men al snel information overload verwachten.

(…)

We luisteren steeds meer met een half of kwart oor. En televisie wordt steeds meer bewegend behang, slechts met een schuin of scheef oog bekeken, terwijl de krant meer en meer koppend wordt gescand. Met andere woorden, 24 uur constant nieuws, informatie en amusement op 24 kanalen kleur betekent in feite 24 uur bedelen om aandacht bij het publiek en 24 uur achteloos consumeren door dat publiek.

(bron)

Daar is iedereen het wel over eens. Dat aandacht de nieuwe schaarste is. En dat dit een belangrijke reden is waarom bands heden ten dage hun muziek gratis weggeven. Want: hoeveel bands zijn er nu eigenlijk wereldwijd, en hoeveel liedjes maken die per jaar en hoeveel zijn dat er per dag?

Of stel jezelf de vraag: hoeveel foto’s worden er per seconde van De Dam gemaakt en direct op internet geplaatst? Juist.

Het is een kwestie van statistiek. En een kwestie van vraag en aanbod. Want ja, de vraag is in de loop der jaren omhoog gegaan, we lezen, kijken en luisteren veel meer dan ooit tevoren, maar de aandachtsspanne is gigantisch omlaag gegaan.

Wat is de maximale lengte van een blogpost? 500 woorden schat ik in. De rest wordt echt als veel te lang ervaren en gewoon niet gelezen. Je hebt die geweldige webservice Instapaper maar toch blijft dat zwaar achter de feiten aanhikken, vanaf een scherm leest het gewoon niet lekker. Of je het nu een Ebook noemt of niet. De reden? In 1 woord: distracties. Het feit dat je met een computer even dit en even dat kunt doen zorgt ervoor dat we dat dan ook doen. Een dag zonder internet en je zal op een totaal andere manier met de computer gaan werken.

Meer informatie, sneller geconsumeerd, dat is de toekomst. Even snel een foto maken, een quote plaatsen, een snelle mening geven. En je hoeft er zelfs niet langer thuis voor te blijven, want met de komst van smart phones kun je bv vanaf het strand razendsnel bericht na bericht scannen, mail beantwoorden en meer van die dingen. Continu aan het werk.

Ik doe er zelf keihard aan mee. Met 1 grote uitzondering: de podcasts die ik vooral buitenshuis beluister. Op mijn mobiele telefoon zonder internet. En als er niemand belt of een sms-je stuurt kan ik ongestoord luisteren naar verhalen van mensen. Een uur waarin mijn gevoel en geest geprikkeld worden.

Niemand vraagt je aan deze gekkigheid mee te doen. Het heeft dan ook echt geen zin om zo snel mogelijk duizenden vrienden op Twitter te gaan verzamelen door je dag en nacht helemaal gek te tweeten. Ook heeft het geen zin om zoveel mogelijk content te publiceren. Je kunt beter je volledige aandacht geven aan iets waar je hart ligt. Want aandacht is de nieuwe schaarste. En dat geldt dus ook voor de aandacht die je geeft aan dingen die jij maakt.

Kwaliteit wint het altijd van kwantiteit. Aandacht is kwaliteit. Aandacht is liefde.

HuffDuffer is voor elke muziekliefhebber, podcaster, band noodzaak!

De techniek van het podcasten laat zich gebruiken voor heel veel verschillende doeleinden. Niet alleen voor radio-achtige programma’s maar ook voor mensen die muziek willen delen met anderen. Toch ken ik nauwelijks bands die het toepassen. Terwijl het juist voor bands zo reuze handig is, want eenmaal geabonneerd op een podcast-feed zal een programma als iTunes automatisch de nieuwe muziek binnenhalen. Dus qua band-fan verhouding ideaal. Helaas zijn de meeste bands heel conservatief en wachten ze op andere bands die het goede voorbeeld mogen geven…

Een beetje begrijpen doe ik het wel. De techniek achter podcasting is nogal lastig.

HuffDuffer lost dat allemaal op en voegt daar moderne sociale features aan toe. Na het aanmaken van een account heb je automatisch een podcast-feed die je kunt vullen met mp3-links. Je kunt deze mp3-links taggen en elke tag afzonderlijk is ook weer een podcast-feed. Super slim!

Er zijn verschillende gebruikers mogelijk:

  • muziekliefhebber, die wanneer hij/zij leuke muziek tegenkomt het aan de podcast-feed toevoegt
  • podcaster, elke nieuwe episode wordt toegevoegd aan de podcast-feed
  • band, nieuwe nummers worden aan de podcast-feed toegevoegd
  • muziekmagazine, interessante muziek wordt aan de podcast-feed toegevoegd
  • fonograaf, de field recordings kunnen eenvoudig aan de podcast-feed toegevoegd worden
  • etc.

Het enige dat vaag is, is het businessmodel van HuffDuffer. Via Twitter kreeg ik feedback van de maker (@adactio):

The currency of Huffduffer is knowledge and happiness: the business model is to increase both. Sorry about the slowness.

Dankzij HuffDuffer wordt podcasten net zo eenvoudig als het bijhouden van een Tumblr-weblog. En nog eenvoudiger dan het bijhouden van een weblog. Podcasten is een vorm van audiobloggen dat nog maar nauwelijks echt goed gebruikt wordt. HuffDuffer geeft je geen argumenten om dat te ontkennen. Aan de slag!

Update: antwoord van maker HuffDuffer, Jeremy Keith, erbij gezet.

Blog or Die! (5) – een eigen domein

In het kader van mijn lezing Blog or Die! een serie artikelen over het fenomeen blogs.

Het hebben van een eigen domeinnaam is niet noodzakelijk, maar het punt is: waarom zou je het niet doen? Het opvragen van je geboorteregister is lastiger dan het registreren van een domein. En nog duurder ook.

Je kunt een Google Blogger account of een WordPress.com account overigens koppelen aan een eigen domeinnaam. Dit is de goedkoopste methode, want dan hoef je geen hostingspakket (lees: je huurt dan maandelijks voor een paar euro een computer op internet waar je de web-bestanden opslaat) te nemen.

Een eigen domein is makkelijker te onthouden en in te typen dan iets als http://willemwordtwakker.blogspot.com. Een eigen domein is jouw visitekaartje. Een eigen domein, een plek onder de zon.

En het biedt onafhankelijkheid. Als Blogger of WordPress.com het regime gaan omgooien dan ben jij misschien de spreekwoordelijke sigaar. Het maakt je geheel afhankelijk van de service van derden. Op een eigen domein heb je daar geen last van. Die is helemaal van jou en kun je inrichten zoals jij wilt.

Kies een leuke naam uit voor jouw domein. Misschien kun je je eigen naam gebruiken, maar dat hoeft niet. Probeer wel op te vallen. Steek dat harses boven het maaiveld uit en laat van je horen!

Bas Haring vindt het fijn als we laten zien dat er veel vragen gesteld mogen worden

foto: Karin Ramaker / licentie: CC BY-NC-ND

foto: Karin Ramaker / licentie: CC BY-NC-ND

Een goed verhaal, een goede tekst, een goede voordracht. Daar draait het om bij het Haganum festival. Het festival van het Gesproken Woord dat jaarlijks in het stokoude Haganum Gymnasium gehouden wordt. Dat was gisteren.

En het leuke is dat die verhalen echt pal voor je neus verteld worden. Zeg maar gerust: recht voor zijn Raaphorst!

Haganum 2010 met Bas Haring (mp3)

Muziek A-Z: G

Elke zaterdagavond zondagmorgen een letter uit mijn muzikale ABC.

Vandaag mijn favoriete letter, de G.

van Gitaar

en van Goudsmit:

Het instrument met het Geilste Geluid. En Goudsmit heeft dat allemaal in zich. 1 jaar jonger en als Gitarist 3 planeten verder dan ik. Grrr!

Toegegeven: de G staat ook voor Geluid. Maar bovenal voor Gitaar!

Blog or Die! (4) – passie!

In het kader van mijn lezing Blog or Die! een serie artikelen over het fenomeen blogs.

Zonder passie kun je beter niet gaan bloggen. Geen mens die ongepassioneerde troep voor zijn lol gaat lezen.

Zoek je passie dus op. Vind je passie!

Voor zakelijke blogs lijkt dat lastiger, zo hoor ik vaak om me heen. Maar dat lijkt mij niet. Je kijkt nu naar een zakelijk blog. Melodiefabriek.nl is mijn bedrijf en mijn blog. Punt is: de meeste mensen zijn niet tevreden over hun werk, doen het omdat “het is maar mijn werk”. Dan wordt het natuurlijk heel lastig om er gepassioneerd over te bloggen. Zeg maar gerust: lukt niet.

Passie laat zich niet faken.

Passie herken je direct. Passie is waar je voor gaat, wat je helemaal enthousiast maakt, wat je helemaal het einde vindt, waar je heel uitgesproken over bent, waar je enorm blij van kan worden, waar je heel boos van kunt worden.

Passie is eerlijk.

Kijk de passie dus recht in het gezicht aan. En schrijf eerlijk op wat je voelt, wat je van iets vindt.

Passie trekt passie aan. Het laat zich niet afzwakken maar alleen maar stimuleren. Een blog vanuit passie onderhouden is een bol van energie. En niet meer te stoppen. Stimuli voor lezers en collega bloggers.

Zoek het. Ga erover bloggen. En vind het. Jouw passie. Jouw blog.