Muziek A-Z: T

Elke zaterdagavond een letter uit mijn muzikale ABC.

(foto uit Publieke Domein)

(foto uit Publieke Domein)

Zonder Tonen geen muziek. In drie betekenissen:

  • Toonhoogte: je hoort een klank en kunt bepalen dat de ene noot hoger klinkt dan de ander. Hoe dat zit? De hoogte is afhankelijk van de frequentie, snelheid, waarop de grondtoon (de laagste toon in de klank) trilt. Hoe sneller die trilling, hoe hoger het klinkt, hoe hoger de toonhoogte.
  • klankToon: eigenschappen van een geluid. Bijvoorbeeld een Gibson Les Paul gitaar is te herkennen aan een moddervette Toon.
  • bovenToon: Tonen die hoger klinken dan de grondToon en samenklinken met diezelfde grondToon. Voor een groot deel bepalen die bovenTonen de klankToon. En telkens als zo’n bovenToon gehele veelvouden (bv 1, 2 of 3 maal) zijn van de grondToon noemen we dit harmonisch. Bij complexere veelvouden (7,318 keer de grondToon bijvoorbeeld) worden de bovenTonen ook complexer en wordt het steeds lastiger hun hoogte te duiden. Sommige Tonen gaan we hierdoor nauwelijks nog kunnen uitdrukken in een hoogte, zoals bij bijvoorbeeld percussieklanken het geval is.

Zonder Tonica ook geen muziek. Mocht je ooit iemand hebben horen zeggen “in welke Toonsoort zullen we dit lied eens spelen?” dan weet je nu dat daarmee de Tonica genoemd wordt. De Tonica is het centrum van een compositie. Het rustpunt, het ijkpunt. Als je terugkomt op dat punt voelt de luisteraar zich weer in balans. Muziek is spanning en ontspanning, een spel met noten dat flirt met de Tonica. De Tonica is de vrouw die verleid wordt. Bij afwezigheid van een Tonica spreken we van aTonale muziek. Muziek die stuurloos overal heen lijkt te gaan. Onbepaald. Doelloos.

Dat was hem weer voor deze week. Los van het feit dat ik zo’n gitaar zoals op de foto ook inderdaad hele lekkere gitaren vind.

Favourite Sounds, muzikale soundscapes

Voor mensen die in staat zijn om met de ogen dicht te luisteren, luister eens naar de site Favourite Sounds. Het bestaat geheel uit fonografische geluiden maar heeft een bijzondere samenstelling. Want de geluiden zijn zorgvuldig door een commissie gekozen en samengesteld. Of zoals ze het zelf verwoorden:

On this site you can listen to sounds and soundscapes recorded at specific locations by clicking markers on the Google map. Most are single sounds but some are linked as sequences, during which the map locations automatically change in play

Geluid gekoppeld aan een positie op de kaart, via GPS, ik blijf het fascinerend vinden. En wie weet, misschien zien we er in de toekomst wel een foto bij van hoe het er op dat moment uitzag. Op die manier kunnen we in de toekomst zowel fonografisch als fotografisch gaan reizen in de tijd. Inzoomend op het beeld terwijl we luisteren.

Rebels

Kritisch. Altijd denken “oh ja, is dat wel zo?”. Helemaal obstinaat worden van mensen die in Landal GreenParks een potje bingo doen. Lui die bezeten blijken van de X-factor. Persoontjes die een iPad gaan aaien en vergeten te ademen en te slikken.

[insert kijharde kras over de plaat here]

Fuck dat. Not me! Nooit!

Met Chris Watson auditief het regenwoud in

Chris Watson heeft als motto: “putting a microphone where you can’t put your ears”. En daarbij mijdt hij het gevaar niet en trekt regelmatig het oerwoud in. Hij werkt onder andere voor de BBC als fonograaf. Luister bijvoorbeeld eens naar deze opname:

Het regenwoud ’s nachts (mp3)

Ja, zo hard klinkt het er dus ’s nachts.

Deze sample is afkomstig uit het project Whispering in the Leaves waarvoor Chris een installatie maakte die het geluid van het regenwoud probeert te reproduceren. Bekijk de video over het project en je krijgt een indruk hoe slim Chris te werk gaat om deze prachtige natuurlijke geluiden vast te leggen via microfoons.

Chris Watson – Whispering in the Leaves van Whispering in the Leaves op Vimeo

Chris Watson laat ons geluiden horen die we nog nooit eerder hoorden. Fascinerend.

Wordt het ooit nog eens wat met webdesign of hoe zit dat?

Afgelopen maandag tijdens de #blogpraat sessie op Twitter had ik het over typografie. Niemand reageerde. Alsof het niet belangrijk is. Maar dat is het dus wel. En niet alleen omdat ik het zeg. Vormgeving is net zo belangrijk als de boodschap zelf.

En precies daar gaat het internet flink nat. Webbrowsers lopen nog jaren achter ten opzichte van wat magazines ons qua vormgeving kunnen bieden. En nee, ook de iPad gaat dat niet oplossen. Al is het maar omdat Apple met die iPad GEEN webstandaard hanteert maar het op eigen manier probeert via gesloten applicaties. #fail

De toekomst van het Ebook zou een PDF als bestand moeten hebben. Want van een PDF kun je rechtstreeks een boek drukken. Maar wat doen de fabrikanten? Andere formaten maken zodat de boel opgesloten kan worden en voorkomen kan worden dat je de bestanden gaat uitwisselen met andere apparaten en – help, NEE! – vrienden. They want control over the user. #fail

Ik heb het voorspeld: de Ebook is een zeer kort leven beschoren. Volgens mij heeft vrijwel niemand het er nog over. En nogmaals: PDF is een perfect formaat. Het kan alle typografie aan die denkbaar is, heeft paginering en is volkomen uitwisselbaar.

De flexibiliteit van internet is tegelijkertijd haar zwakte. Hoe groot is uw scherm? En welke browser gebruikt u eigenlijk? Toch niet die verschrikkelijke, zich aan geen elke wedstandaard houdende, Internet Explorer van Microsoft mag ik hopen? Of leest u dit op een iPhone zonder Flash misschien? Iedereen die met een strak gezicht durft te beweren dat het internet geen webstandaarden nodig heeft mag van mij een week lang afgesloten met Joran van der Sloot douchen.
Lees verder