Niet knap maken

Via Le Blogue zag ik de geweldige lezing van Hans Aarsman.

De meeste professionele fotografen willen in elke foto laten zien hoe goed ze kunnen fotograferen. Via speciale lenzen, edit opties in Lightroom en Photoshop behandelen ze de foto net zolang totdat de foto er naar hun idee perfect uitziet.

De meeste professionele fotografen vinden hun foto belangrijker dan hun onderwerp. Copyright geldt niet voor het onderwerp, wel voor de foto. En krijgen ze reacties op de foto dan horen ze het liefst dat ‘ie zo goed gemaakt is.

Wat is de boodschap die de fotograaf wil overbrengen?

Gisteren zag ik een NBC documentaire. En in plaats van het puur registreren van situaties en gesprekken bleek de hele documentaire voorzien te zijn van ingekleurde beelden, speciale effecten en zoutloze muziek. Smakeloos. Het deed zwaar afbreuk aan het verhaal. Het is oneerlijk.

Eerlijk registreren is de werkelijkheid niet willen aanpassen. Eerlijk registreren geeft het onderwerp de aandacht en laat de maker niet zien. Het is een grote uitdaging voor elke maker.

Noto en Sakamoto

Ryuichi Sakamoto is voor mij een bekende naam. Alva Noto niet. Samen vormen ze een boeiend duo. Akoestisch en elektronisch naast elkaar en door elkaar. Met de digitale glitch als beat.

Hun album Vrioon vind ik filmisch. Ik krijgt er beelden bij. Dromerig. Een zoete zomer. Of huilend van regen.

En ik voel een verbinding met mijn benadering. Het is alleen verduveld veel lichter van toon. Transparanter. En totaal niet lofi.

Het inspireert.

Samenvloeien en contrasteren in filmmuziek

De muziek die Bernard Herrmann voor de film Psycho van Alfred Hitchcock componeerde is wereldberoemd geworden.

Een vrouw staat te douchen. Plots zie je een schim achter het douchegordijn verschijnen. Er wordt – in tegenstelling tot wat tegenwoordig veel gedaan wordt – niet aangekondigd via muziek of geluid dat er iets naars gaat gebeuren. Dan trekt de schim het douchegordijn open en Bernard start zijn score met piepende en dissonant klinkende violen.

De ingrediënten van deze scène (de douche als gevaarlijke plek / de schim / de hand die langzaam langs de muur trekt / het bloed dat in het afvoerputje wegloopt / het kapottrekken van het douchegordijn / de dissonante violen) zijn in verschillende films nog tig keer dunnetjes over gedaan. Helaas, want de scène is heden ten dage lang niet zo eng meer. Hij komt onecht op mij over.

Dit soort muziek is een cliché geworden en werkt niet meer op deze manier. Om een enge scène kracht bij te zetten moet je heden ten dage geen dissonante violen laten klinken maar iets anders verzinnen. Geen muziek, alleen maar geluid, of zoals Quentin Tarantino in de film Reservoir Dogs tijdens het afsnijden van een oor doet: hij laat er het niets-aan-de-hand-lied Stuck in the middle with you bij klinken. Het contrast als ultiem angstaanjagend middel.

Met muziek kan je altijd twee uitgesproken wegen bewandelen als je te maken hebt met bewegend beeld: die van het samenvloeien met de beelden en die van het contrast. De meeste filmmuziek zit daar tussenin. Dat is de slechte filmmuziek, muziek die te weinig uitgesproken is. Goeie muziek moet dansen of vechten met het beeld. Hard in je gezicht slaan, of hartverwarmend omarmen.

Opvallend aan True Grit

De film The Ladykillers resulteerde bij mij in een Gospelmuziek-verslaving. True Grit daarentegen, hoewel voorzien van een overheerlijke dosis gebroeders-Coen-humor, maakte muzikaal gezien bij mij niets los.

Heb ik beter gekeken dan geluisterd? Ik denk het toch niet.

Wat moet er in mijn FAQ veelgestelde vragen? Roept u maar!

Volgens mij was het Ben Hammersley die op Picnic ’07 wat slimme vragen op het publiek afvoerde. Vragen als “wie van jullie kan nog aan zijn ouders uitleggen wat voor werk ‘ie doet?” en “wie van jullie had 5 jaar geleden kunnen voorspellen wat ‘ie nu doet?”.

Nu een paar jaar verder is het nog onmogelijker geworden om die vraag te beantwoorden. Wat je doet, dat ben je. En wat we doen online is zeer divers. Typisch gevalletje van Generation Slash. Ik blog / maak muziek / componeer / ontwerp geluid / documenteer / maak foto’s / maak video’s / … / et cetera.

Maar goeds om het in mijn geval wat eenvoudiger te maken ga ik een FAQ (Frequently Asked Questions) veelgestelde vragen pagina beginnen. Want ook al is Melodiefabriek mijn bedrijf, het is ook mijn blog, mijn koffietafel, mijn kroeg, mijn bibliotheek, mijn huis, mijn ziel, mijn universum.

De FAQ veelgestelde vragen krijgt een vaste pagina hier op Melodiefabriek. Aan jou de vraag om mij daarbij te helpen. Wat wilde je altijd al van mij weten? Stel mij die vraag via het reactieformulier onderaan of per email (marco@melodiefabriek.nl).

Update:

Ja, veelgestelde vragen is gezonder Nederlands. Heb de tekst aangepast.

Leadertune 7 Days of Inspiration / 7DI

Upgrading a country! In zeven dagen tijd, van 28 februari tot 6 maart 2011, geven we Nederland een upgrade met ruim 90 initiatieven in 15 steden! We laten zien wat je kunt bereiken zonder geld; en juist mét gebruik van sociale overwaarde!

(7di.nl)

Ik maakte deze leadertune voor 7di4kids die van woensdag 2 maart tot en met zondag 6 maart foto’s gaan exposeren in Theater aan het Spui in Den Haag. De tune is ook prima te gebruiken voor alle 7di landelijke zaken. Ik vind alles best zolang je mijn naam noemt en de Creative Commons BY-SA licentie wilt respecteren. De audio is in maximale kwaliteit gratis te downloaden via bovenstaande player.

Tumblr versus blog

Voor de SAE ben ik een nieuwe workshop aan het voorbereiden met als werktitel ‘Monetization of music’. Daarin stel ik mijn eigen ervaring centraal.

Een paar jaar geleden publiceerde de Guardian:

Today, Tumblr occupies an interesting niche somewhere between Facebook’s Wall and full-spec blogging systems. But it has the potential to become very big indeed.

En ze hebben gelijk gekregen. Tumblr is huge geworden.

Ken je Tumblr niet? Tumblr is een hele snelle manier om een stuk tekst, een foto, een video of een audio-bestand online te publiceren. Muzikant John Mayer heeft er een, The New Yorker heeft er een en zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan.

Op Tumblr zie je vooral veel creatieve makers die hun werk publiceren. En Tumblr biedt handige mogelijkheden om een link, een foto, een quote, een video die je elders online vindt ook op jouw Tumblr te publiceren (met bronvermelding natuurlijk!).

Voor vormgevers zit Tumblr eenvoudiger in elkaar dan WordPress, waardoor het er al snel frisser uitziet.

Tumblr bevat een Reblog optie waardoor jouw content hergebruikt kan worden en dus veel meer aandacht krijgt. Bovendien zie je precies wie die content heeft hergebruikt en de bron wordt altijd gerespecteerd. Tumblr heeft sinds jaar en dag het Love-symbool om net als de iLike van Facebook aan te geven dat je iets mooi vindt. Audio is op Tumblr mooi geïntegreerd met een eigen player. Ook die audio is te Rebloggen, vandaar ook dat de leukste muziekblogs tegenwoordig op Tumblr te vinden zijn.

Als je op Tumblr een account neemt dan kun je anderen gaan volgen zonder dat je iets lastigs met RSS hoeft te doen. Dit is geïntegreerd in het Dashboard van Tumblr. Ook biedt Tumblr allerlei apps voor smartphones om content te plaatsen en te lezen.

Blogs zijn geschikter voor verdieping, lange teksten en juist heel handig als je specifieke widgets en zo wilt gebruiken. Het een sluit het ander niet uit. Veel bloggers gebruiken Tumblr als een soort digitaalnotitieblog naast hun ‘echte’ blog.