In mijn droom vannacht

De mooiste muziek die ik ooit hoorde, hoorde ik vannacht in mijn droom.
Donald Fagen zong, misschien was het Steely Dan.
Tranen stonden in mijn ogen.
Een stuk muziek dat alleen in mijn droom kon bestaan.
Dikke en rijke harmonie die klonk.
Zo allesomvattend.
En duidelijk een lucide droom.

Brood is niet dood

Het boek is uit. En nu is het stil.

Met vriend Conno was ik op vakantie in Gozo. 15 jaar geleden. Zonder vrouwen. Ik zat in de laatste nawee van een slechte relatie. En die van Conno was ook weinig levensvatbaar. Daar zaten wij in dat prachtige grote huis met zwembad. Conno was zo slim geweest om het boek Broodje Gezond te kopen. En dat boek maakte indruk.

Gozo (foto: Conno)

Gozo (foto: Conno)

Vandaag las ik het verzameld werk van Chabot’s Broodje-serie uit; Up on the Hilton roof. Een dikke pil van rauwe en pure schoonheid. De vaart en het realisme in de dialogen, zoals Bart dat doet, doen weinigen hem na. Het boek raakt en spoort aan. Met de ziel op de tong. We hebben niets te verliezen. De geest moet vrij zijn.

Dank je Herman. Dank je Bart.

Feiten zijn duur, meningen goedkoop

De hedendaagse techniek zou ons tijd besparen. Dat is in veel gevallen helemaal niet waar. Niet alleen wordt het leven zelf met de dag duurder, ook worden processen steeds complexer, tijdrovender en duurder.

Daar tegenover staan zaken die juist wel sneller en zelfs gratis geproduceerd kunnen worden. De kloof tussen deze twee, duur geproduceerd versus gratis geproduceerd, is groter dan ooit tevoren. Een kloof die niet te duiden valt als spanningsveld tussen amateurs (of noem het: vrijwilligers) en professionals maar een veel complexer geheel betreft. Het begrip social media komt misschien het beste in de buurt als sleutelbegrip. Hoewel teveel mensen social media associëren met ‘zinloze’ foto’s op Facebook en ‘zinloos’ over koffie Twitteren.

Kan de New York Times failliet gaan?

De documentaire Page One, inside the New York Times, die vanaf juni ook in Nederland te zien zal zijn laat de enorme worsteling van hedendaagse nieuwsmagnaat the New York Times zien. Bekijk alvast de trailer:


Lees verder

Verhalen vertellen met audio slideshows

Weleens van audio slideshows gehoord? The Guardian zet ze vaak in. Maar ook op Vimeo en Flickr vind je er velen. Het legt de focus op het vertellen van een gesproken verhaal met aanvullende fotografie in tegenstelling tot video die zich op bewegend beeld focust. Wat voorbeeldjes:

Of je zet de foto’s in beweging (jammer dat er alleen op het linkerkanaal geluid zit):

Zo zie ja maar, er is meer tussen hemel audio en aarde video!

Snel publiceren is hip, ja boeien!

Hardlopers zijn doodlopers. En toch gaat iedereen vandaag de dag in die Rat Race volledig mee.

Het gemak dat je met je iPhone, of Android patsboem! een foto kunt maken en dat ‘ie een seconde erna al op het internet staat en automatisch naar je 700 followers wordt doorgestuurd, we vinden dat allemaal mooi. Toch?

Nou, ik niet echt. Natuurlijk is het handig wanneer een vliegtuig neerstort, voor die nieuwsdingetjes, maar voor de rest? Voor veel dingen werkt het net even wat beter om goed af te wegen wat echt de moeite waard is. Dat doet een schrijver van een boek ook. Of een documentairemaker. Of een fotograaf. Een goede maker laat zichzelf vooral zien door de keuzes die hij of zij maakt. En voor een heel groot deel zit de kunst er juist in wat je weglaat, of weggooit.

Ook het argument dat de techniek steeds eenvoudiger wordt, levert juist niet altijd wat op. Want wat doe je met de bespaarde tijd? Die vul je in met andere dingen. Per saldo fokt die snelheid ons dus enorm op. Een rustigere houding is volgens mij beter en gezonder. De tijd nemen om afwegingen te maken, daar is helemaal niets mis mee. Sterker nog: dat is wat een goeie maker onderscheid van een prutser.

Wat bloggers van Hugh Hefner kunnen leren

playboy

Bloggers zijn, net zoals mensen, kuddedieren. Die nemen van alles maar gewoon aan. Die doen braaf dat wat ze denken dat anderen willen dat ze doen. En vooral als het van ver komt en door een buitenlandse populaire blogger wordt opgeschreven, ja dan is het pas echt De Waarheid. Dan moet je als blogger dat gewoon ook doen.

Nou mooi niet dus!

Ik zou zeggen: ga zelf je waarheid uitzoeken! Van vrijwel alles kun je aantonen dat het tegendeel ook waar blijkt te zijn. En alles wat ooit als ‘fout’ werd bestempeld kan ineens van de een op de andere dag weer populair worden. Zo is Hugh Hefner, oprichter Playboy, ineens weer helemaal hot vanwege het ‘verwezenlijken van feministische doelen’. Daar was eerst 60 jaar met moddergooien vanuit diezelfde feministische hoek voor nodig!

En wat te denken van mode? Dat wat in en uit de mode is, het is een grote cirkelbeweging. Als je je levenslang beperkt tot 1 bepaald type kleding ben je soms ff 7 jaar uit de mode, maar goeds, kan jou het rotten. De rest van de tijd ben je weer helemaal hip. En je kan het zo gek niet bedenken: broek over de knie, onder de knie, op de schoen, over de schoen, hoog water op Scheveningen en meer van dat soort varianten. De modepolitie zal je hoofdschuddend nakijken. Boeien!

Bloggers geven elkaar tips over van alles (of lees: maken mekaar gek!); over de vormgeving, waar een menu met pagina’s moet komen, de lengte van de berichten et cetera. Allemaal leuk en wel, goed bedoeld natuurlijk, maar het slaat negen van de tien keer nergens op. Het ding dat internet biedt ten opzichte van de offline wereld is nu juist dat je exact kunt meten wat je bezoek op je blog doet. Ik begrijp ook wel dat het goed interpreteren van een statistiekenprogramma, Google Analytics gebruik ik hiervoor, best lastig is. Maar of je gaat op je gevoel af, of je gelooft die vage internetguru’s, of je kijkt gewoon naar de cijfers. En dan liefst nog op een wat langere termijn, omdat het effect op menselijk gedrag, ook op je blog dus, pas over een langere periode echt goed te meten is.

Trek conclusies en realiseer je bovendien: ook het omgekeerde is waar. Doe dus niet datgene waarvan je denkt dat een ander zou willen dat je dat doet. Hugh Hefner deed dat ook niet. Door velen 60 jaar vervloekt. En door anderen 60 jaar heel lekker in de watten gelegd.

(foto: Alan Light / CC BY)

Uitgesproken

M’n hele leven ben ik al uitgesproken. Mijn gevoelens draag ik uit. Niet alleen poëtisch gevat in muziek maar ook in rauwe woorden.

Heel veel mensen hebben me inmiddels al gevraagd of dat mij niet klanten of prospects kost. Ja, zal vast wel. En natuurlijk ben ik daar weleens ongerust over. Toch een gevoelige snaar, maar telkens denk ik: nee, uitgesproken zijn is geen gebrek. Sterker nog: reken mij er persoonlijk maar op af hoor. Maar vraag me nooit om in te binden want dat … het voelt als pure onderdrukking. Een verschrikkelijk gevoel.

En nee, ik ben nog lang niet uitgesproken!