Haagse Straatkunst: NEAR! aan het woord

NEAR-thuis

Een poosje terug schreef ik op ons Haagse blog Hofstijl het volgende:

Wie Parijs zegt, zegt Space Invader. Wie Londen zegt, zegt Banksy. Wie Den Haag zegt, zegt…

Tja wie eigenlijk? Capitano? En Napaku natuurlijk, maar die is dood. Den Haag graffiti, we zien het overal maar wat is de geschiedenis erachter?

Het wordt tijd om de Haagse Straatkunst te gaan documenteren, zo constateerde ik. Een kwestie van niet lullen maar gewoon doen en dus plaatste ik vandaag mijn microfoon voor NEAR! terwijl Roel wat foto’s maakte. NEAR! is een van de creatieve smaakmakers van de Wall Krush Crew die grote bekendheid geniet niet alleen binnen Nederland maar ook zelfs daarbuiten. Hij staat o.a. bekend om zijn geweldige portretten.
Lees verder

Met je autootje over oude vinylplaten rossen

Op TODAYSART 2011 dat afgelopen weekend in Den Haag gehouden werd kon je draadloos bestuurbare auto’s laten racen over een racebaan bestaande uit oude vinylplaten. Verzonnen door kunstenaar Lucas Abela die je wellicht al kende van het drumstel dat hij op een trampoline met pingpongbalbatjes bespeelde.

Muziek en auto’s zijn hier op een mooie manier bij elkaar gebracht.

Gevecht over copyright op Draadstaaltypetjes

Gisteren op tv, het gedoe rondom Draadstaal. Ooit via productiebedrijf productiebedrijf CCCP tot stand gekomen en nu over naar een andere zender en onder een andere naam. CCCP, niet blij, gaat vervolgens volledig eigendom op die typetjes claimen. Eigendom! Als zijnde bezit. Iets gezamenlijk verzinnen en dan vervolgens claimen dat het 100% van jou is. Kijkt u maar (stukje uit DWDD uitzending van gisteravond):

Ik vind copyright op dit soort Publiek Omroepproducties krankzinnig. Het wordt met ons belastinggeld betaald en opgesloten in copyright. Van mij mag er een wet aangenomen worden die de NPO en alle omliggende producenten verplicht het via Creative Commons BY-SA op licentiebasis te regelen. Of anders: trek belastingsubsidie keihard in.

Copyrechts is het antwoord op linkse hobbies.

Cyberpessimist Evgeny Morozov: Nieuwe media zijn opium voor het volk

Zojuist keek ik naar een uitzending van VPRO Tegenlicht waarin het woord gegeven werd aan cyberpessimist Evgeny Morozov. En met mij keken een hoop kijkers naar die uitzending. Een paar interessante vragen haalde ik uit Evgeny zijn relaas: is internet wel echt zo zaligmakend aangezien grote bedrijven nog steeds aan de macht zijn, we nog steeds dezelfde wetgeving hebben, het oude politieke bestel, er nog steeds sprake is copyright door bedrijven op content die door ons geproduceerd wordt, en het volk maar matig in opstand komt om de zaken echt te veranderen?

Zitten we in een evolutie dankzij de vooruitgang in techniek of is het een revolutie? Evgeny houdt het bij het 1e.

Ik besloot er een Storify-verslag van te maken. Oordeel zelf maar.
Lees verder

William Burroughs over Kurt Cobain: “he was dead already”

In Lawrence, meanwhile, William Burroughs sat poring over the lyric sheet of In Utero. There was surely poignancy in the sight of the eighty-year-old author, himself no stranger to tragedy, scouring Cobain’s songs for clues to his suicide. In the event he found only the “general despair” he had already noted during their one meeting. “The thing I remember about him is the deathly grey complexion of his cheeks. It wasn’t an act of will for Kurt to kill himself. As far as I was concerned, he was dead already.” Burroughs is one of those who feel Cobain “let down his family” and “demoralized the fans” by committing suicide.

Uit het boek Kurt Cobain van Christopher Sandford.

(naam fotograaf onbekend)

Dominees

de-dominee

Ik kom uit een gereformeerd gezin. Niet te verwarren met streng gereformeerd. Het ging er dus nog relatief soepel aan toe bij ons thuis. Toch vond ik het op gegeven moment wel welletjes. Ik moet een jaar of 13, 14 zijn geweest.

Dat proces nam enige tijd in beslag, het proces van echt definitief stoppen met de kerkgang. Eerst belandde ik bij de jeugd achterin de kerk. Maar ook daar voelde ik me niet thuis. Pepermuntpapiertjes op de kerkbanken plakken was het enige dat men deed. Dit leverde zilverkleurige patronen op.

Lees verder

Getuigenverslag van schietincident Grote Markt

Ik zat met mijn vriendin een paar meter verderop in de Boterwaag te eten toen daar voor de deur een man door de politie werd neergeschoten. Het verhaal gaat dat hij zichzelf vervolgens met eigen mes door messteken in de hals heeft gestoken en aan de gevolgen van de verwondingen is overleden. Een getuige heb ik direct nadat het plaatsvond geïnterviewd. Hij stond volgens eigen zeggen slechts een paar meter van het gebeuren af en moest wegvluchten om zichzelf in veiligheid te stellen. Luister: