8mm videocamera met mobiel gefilmd

Als kind ging ik met mijn vader op stap om de hofjes van Den Haag met een 8mm camera vast te leggen. Filmpjes die we met de auto naar Rijswijk brachten om ontwikkeld te worden. Van daaruit werden die volgens mij naar Duitsland opgestuurd, want alleen daar ontwikkelden ze die dingen. En ja, je raadt het al, het is het apparaat dat je in bovenstaande video kunt zien. En ja, dat is dus mijn vader.

Toen mijn dochter geboren werd kocht ik , 9 jaar geleden, een videocamera die op Mini-DV werkte. Magnetisch tape dus maar gebruikmakend van digitale data-opslag. Het exemplaar van mij was een zeer luxeuze uitvoering omdat deze voorzien was van een digitale uit- èn ingang via Firewire.

Nu zit er in mijn mobiel een videocamera die perfect in HD kan filmen. Met zelfs een macrostand en een microfoon aan voor en achterzijde (handig voor interviews!).

Dit is natuurlijk zóó 2011, maar ik kon het gewoon niet laten.

New York sneeuwt

New York sneeuwt

Het sneeuwt in New York. En in Maryland, Pennsylvania, West-Virginia hebben de mensen geen internet, geen licht, geen CV die verwarmt kan worden, geen stroom. Wij kunnen ons er niets bij voorstellen simpelweg omdat we het niet kennen.

De maker van de foto Rachel So (creative commons BY-SA) laat ons weten:

A freak snowstorm – and a very wet one at that – making a premature appearance in New York City even before Halloween.

I used to live in New York City, spending four winters here. Three of them were snowless. So this is a very nasty surprise for me, especially now that I am visiting from balmy California for the first time in years.

At least I got some great photo opportunities out of this! This is only the third ever October snowstorm in New York City since the 1860s, and the first ever recorded snowfall of one inch in Central Park in October. Also as this snowstorm is so early, temperatures are not that cold yet, translating to bigger, wetter snowflakes.

Een foto gemaakt met een iPad.

Zonder stroom zijn wij nergens.

Baroque.me: Bach Cello Suites No. 1, Prelude gevisualiseerd

Er zijn mensen die niets met muziektheorie te maken willen hebben. Vooral popjournalisten hebben hier een handje van. Sla deze post dan maar over.

Chen Alexander, werkzaam bij Google Creative Lab, maakt interactieve muzikale javascript toepassingen die in een moderne browser te gebruiken zijn. Zo ook Baroque.me een website die de 1e prelude uit Bach’s Cello Suites visualiseert. Wiskundigheden vallen hieruit op te maken:

  • de cirkels zijn even groot
  • in beide cirkels staan beide balletjes precies in 180 graden tot elkaar
  • de cirkels draaien in hetzelfde tempo

Bovenstaande video is de statische variant van Baroque.me maar probeer deze laatste ook vooral uit omdat je de balletjes beet kunt pakken en ergens anders naartoe kunt slepen. Hierdoor zal er andere muziek klinken om vervolgens na een poosje zich geheel weer te resetten naar de Prelude van Bach.

Het mag duidelijk zijn dat de lange snaren een lagere toon vertegenwoordigen dan de korte snaren. Net zoals dat bij muziekinstrumenten het geval is; groot/lang staat voor diep, klein/kort staat voor hoog.

Zie ook het volledige verhaal van Chan over zijn geweldige muzikale toepassing op zijn eigen blog →

(via Create Digital Music)

Update: qua visualisaties van deze Prelude, hier is er nog een:

Uit de reet van de duivel

leers

Van Mauro hebben ze een nummer gemaakt.

Dat deden de Nazi’s ook. Dat doen alle enge mensen.

Schakel het gevoel uit en je kunt mensen onmenselijk gaan behandelen.

“wat ik er persoonlijk van vind doet er niet toe”

De stem van het systeem.

Uit de reet van de duivel.

Vechtend tegen de vergetelheid

In Dudok werd ik door Rosa geïnterviewd voor haar boek. Een boek over bloggers. Ik ratelde zo’n 2 uur lang door. Af en toe vuurde ze een gerichte vraag op mij af die ik via 50 omwegen beantwoordde. Die omwegen nam ik niet om de vragen te ontwijken maar ontstaan wanneer ik de gevoelens van het bloggen naar boven haal.

Gevoelens van expressie

Ik vind een blog niet een dagboek. Net zo goed als dat een auto geen fiets is. Hoewel het beiden vervoersmiddelen zijn. Een blog is een publicatiemiddel en het kan alle typen media bevatten, los van elkaar en samengevoegd. Dus: tekst, beeld en geluid.

zelfportret Marco RaaphorstAls ik begin dan is het scherm blanco, wit. En wat ik vervolgens doe is mijn boodschap doorgeven. Als een brandend verlangen dat eruit moet. Soms wild roepend. Soms subtiel. En ik neem mij altijd voor me geen reet aan te trekken van het publiek. Ik ben hier de blogger, dus ik bepaal.

Het is voorwaarde nummer 1: ik wil never ever fucking ooit afhankelijk zijn van mijn lezers. Dit is mijn ding. Dit is mijn expressie.
Lees verder

Mijn quote in het boek van Meer Advies

mijn quote

Ik zou echt niet meer weten dat ik dat gezegd heb, maar nu het in print te lezen valt moet het wel waar zijn. Toch?

Boeken, welke blogger heeft nog geen eigen boek geschreven? Nou ik niet. En ik zei gisteren nog tegen Rosa, die bezig is met een boek over bloggers, dat ik dat ook niet zal doen. Maar goeds, grote kans dat ik vergeet dat ooit gezegd te hebben…

Anyway, anyhow, meer over het boek van Meer Advies HIERRRR!

Ademloos luisteren naar Memory Loops

memoryloops

Memory Loops vertelt het verleden in een nieuwe vorm. Stemmen spreken op tapijten van minimalistische muziek. München van 1933 tot 1945. De nationale gekte van de Führer verteld aan de hand van locaties op een stadskaart. Interactief, je klikt en luistert. Ademloos.

Van moment naar moment, van locatie naar locatie, wordt langzaam tonaal gemoduleerd. Dat wat dichtbij elkaar ligt heeft een muzikaal harmonische verwantschap. En een diversiteit aan stemmen vertelt de verhalen. Alles, werkelijk alles klopt. Voorbij perfectie.

Michaela Melián heeft een weg geplaveid. Een weg die het verleden naar de toekomst brengt.

(GertJan bedankt!)