Het tenenkrommende clichébeeld over de kunstenaar

Van Arjan Dasselaar valt vandaag op nu.nl het zeer lezenswaardige artikel ‘Artiestje pesten’ te lezen. Ik ben het grotendeels met Arjan eens dat er veel mis is met hoe verschillende organisaties via heffingen op creatieve werken geld denken te verdienen. Hiermee hebben die organisaties eerder een slimme inkomstenbron voor zichzelf weten te creëren (clubs als BUMA/STEMRA zijn pure beleggingsclubs geworden) dan dat de aangesloten artiesten er wijzer van worden. Zo lag het gemiddeld salaris van een popmusicus in Nederland in 2008 op € 6000 (!). Zie het Eindrapport Parlementaire Werkgroep Auteursrecht. De -ex directeur van BUMA ging na gedoe onlangs weg met een gouden handdruk van € 700.000.
Lees verder

De feiten liggen op straat

Gezever om feiten blijkt vaak totale tijdsverspilling. En daarmee dus ook energie verspilling. Gedoe om woordgebruik. Gedoe om kennis. Gedoe om historisch besef.

Als je ergens een mening over hebt word je blootgesteld aan van alles en iedereen die het beter weet. Discussies tot in het oneindige krijg je ervan. En je wordt het misschien wel nooit helemaal met mekaar eens.

hartopstraat-w680

Muziek is zo totaal compleet anders. Feiten doen er niet toe. Het raakt je, of het raakt je niet. En natuurlijk kan ik proberen het uit te leggen, waarom iets moois is, waar het gevoel hem in zit, voor mij. Maar dan nog, het zijn geen feiten. Het enige dat ik weet is dat het mij heel erg raakt. En dat valt mij nooit af te nemen.

Wat feiten verdraaien en een mens’ leven kan instorten. Maar muziek, muziek laat je nooit in de steek. Muziek is de volmaakte vorm. Voor altijd.

WRITE ON THURSDAY. #WOT 13

(mijn bijdrage aan de Write On Thursday, de #WOT)

Opzet * Zelfst. Naamw. wat je wilt bereiken. Synoniem: bedoeling met opzet (= expres; = opzettelijk) Voorbedacht – Moedwil

Het woord opzet heeft een negatieve klank. Toch vreemd want graag willen we het leven zelf in de hand houden. We willen opzettelijk dingen doen. Alleen als we doen alsof het toevallig tot stand kwam maar het bleek allemaal van te voren opgezet, dan vinden we dat niet leuk.

Televisie kan soms zo zijn. Neem bijvoorbeeld het programma Connected van de NCRV. Dit programma is met opzet zo gemaakt dat het lijkt alsof de hoofdpersonen zichzelf met een goedkope camera heel candit filmen. Helaas verraden het goede geluid en beeld dat het hier niet om amateur-beelden gaat. Met als hoogtepunt het rood knipperend *record* lampje dat steevast in beeld komt. We worden hier voor de gek gehouden. Opzettelijk. Het is niet wat het lijkt.

Iemand die met opzet de feiten verdraait, wil fucken met het brein van de ontvanger. Die neemt de ontvanger niet serieus. Alleen valse mensen doen zoiets. Gelukkig leven eerlijke mensen het langst.

Artistieke bonje

Nog geen 2 minuten geleden. Ineens besefte ik dat de bonje die ik met sommige vrienden heb gehad altijd het gevolg was van een artistiek conflict. Of, een hele enkele keer, voortkwam uit praktisch gedoe in de band.

Toch apart, nu ik er zo over nadenk.

De 1%

Nederland is een prachtig vrij land. Laten we daar trots op zijn en wat meer genieten van de mogelijkheden die zij ons biedt.

In dit land kan Minister Schippers liegen over de kosten voor het organiseren van de Olympische Spelen in Amsterdam. Het zou gaan om een bedrag van 8 miljard. Er zal een spoeddebat over worden gevoerd en iedereen weet nu al, minister Schippers mag blijven, en die Olympische Spelen zullen er gaan komen.

Ook hoef je je als bankdirecteur in dit land helemaal niet verantwoordelijk te voelen voor de nationale financiële crisis. Rijkman Groenink kreeg van ABN Amro 28,4 miljoen euro mee om zijn naam eer aan te doen. En zelfs als je als directeur totaal mislukt dan nog hoef je je daarvoor niet te schamen. Voor het gezichtsverlies geeft de organisatie je graag veel geld mee. Om weer even op adem te komen. Vraag het maar aan de heren van de BUMA (7 ton), Vestia (3,5 miljoen), Delta (1,3 miljoen) enzovoorts. Je hoeft je in dit prachtige land nooit gestraft of verantwoordelijk te voelen.

Vorige week verzweeg de NS met opzet dat er bussen beschikbaar waren toen door een treinstoring bij Amsterdam vele reizigers urenlang strandden. Op zo’n mooi -ex staatsbedrijf als de NS moeten we tenslotte trots kunnen zijn. En dus hield Minister Schultz een hand boven het hoofd van de NS en ProRails door een nulletje weg te laten bij het melden van het aantal wisselstoringen in februari jongstleden.

Zo help je elkaar hier in Nederland in deze barre tijden.

Ik heb alleen wel het gevoel dat dat helpen in twee totaal gescheiden groepen plaatsvindt. Er is een groep mèt een moreel geweten, en een zonder. En die laatste – we noemen ze de 1% – is een kleine elite groep die stervende is. Want het is lente.

Guus Kuijer

In de Volkskrant viel vandaag te lezen dat Guus Kuijer de eenzaamheid opzoekt. En wars is van teveel aandacht. Dat begrijp ik, het lijkt mij ook verschrikkelijk. Aandacht is geen hol vat maar een begrip dat kan doorslaan naar een te weinig of een teveel.

Guus ken je van de Madelief-serie. Guus, de kinderboekenschrijver.

En Guus heeft een Twitter-account. Hoe verrassend! Ik stelde me een man voor die zich verplicht voelt een teruggetrokken bestaan te leven. En nu blijkt dus diezelfde man te twitteren over vanalles en nog wat.

De eenzaamheid opzoeken zonder je alleen te willen voelen. Niets menselijks is de schrijver vreemd.

ex-Buma directeur krijgt oprotpremie van 7 ton

3VOOR12 meldt:

De vergoeding van zeven ton die Cees van Rij, voormalig directeur juridische zaken van Buma/Stemra, ontving na zijn vertrek bij de rechtenorganisatie in 2011 is nooit getoetst door een rechter. Dit erkent Buma/Stemra tegenover 3voor12. Tevens is de statutair vastgelegde afspraak om een ontslag via de ledenraad te laten lopen, niet nagekomen. Dit zal ook niet meer gebeuren, aldus de organisatie.

#fail 1, niet getoetst door een rechter. #fail 2, niet besloten via de ledenraad. #fail 3, beetje boel geld.

En om bij dat laatste te blijven: noem mij 1 naam van een artiest die jaarlijks 7 ton uitgekeerd krijgt van de BUMA.

Ja, lastig vraagje, of niet? *evil grin*

#podcast #101: een podje praten

podcast-101Praten is leuk
je zit in het moment en hebt totale aandacht voor elkaar.

En dat is eigenlijk heel bijzonder
die totale aandacht voor elkaar.

Want zo heel vaak komt het namelijk niet voor
dat iemand echt totale aandacht voor de ander heeft.

Maak dus maar een uitdaging
van dat podje potje praten.

Bloggen zonder doel

Uit het e-book ‘Gij zult bloggen’ van Ernst-Jan Pfauth:

Bloggen is wat mij betreft een uitstekend medium om een autoriteit in je niche te worden, en om dat doel te bereiken, moet je jezelf zo veel mogelijk wegcijferen. Want hoe meer de blog over jezelf gaat, des te kleiner je publiek. Alleen vrienden, familie en een paar voyeurs volgen met interesse je persoonlijke beslommeringen. Hoe meer je over je passie of vakgebied blogt, des te groter je publiek. Want bij een inhoudelijke blog maakt het niet uit voor de lezer of hij de schrijver wel of niet kent. Het gaat dan om de (nieuws)waarde van de stukken.

Oh ja?

Een vak heb ik niet. Een wonderlijk leven wel. En ook al wil geen hond erover lezen, dit is mijn leven. Een heerlijk leven waarin ik redelijk onafhankelijk kan zijn. Los van plaats en tijd. Omdat ik geloof in de technologische vooruitgang die we dankzij internet in onze schoot geworpen kregen. Daarom zit ik nu hier en lees jij mij daar.

Ik ben geen niche, ik ben geen autoriteit en ik heb geen doel. Het enige wat ik doe met dit blog is iets doorgeven door het op te schrijven, te laten zien of te laten horen. Iets dat me heeft geraakt, of me bezig houdt, een tip, mijn muziek, een gesprek en meer van dat soort zaken. Ik weet dat anderen zich soms geestverwant aan mij voelen. Die beseffen ineens: sjonge, dat vind ik ook! Of: zo voel ik het ook! Soms kloppen onze harten dus synchroon.

En ook dat kan een blog op internet zijn.