De schrijnende gevangenschap van Bassel Khartabil op muziek gezet: Free Bassel

free bassel

In maart 2012 werd Bassel Khartabil gearresteerd in Syrië. Bassel is een activist die zich inzet voor een open internet. Vorig jaar heeft Creative Commons samen met andere organisaties de Free Bassel day georganiseerd. Helaas heeft de aandacht wereldwijd, zie ook bijvoorbeeld het artikel van de Huffingtonpost, nog niet voor zijn vrijlating gezorgd.

De Disquiet Junto groep, waar ik deel van uit maak, schenkt deze week aandacht aan deze schrijnende kwestie. Laten we hopen dat onze tracks een kleine bijdrage levert aan zijn hopelijk spoedige vrijlating.

Ik hoop dat de mensen zich bewust worden dat wat Nelson Mandela overkwam in onze wereld geen uitzondering is. Dag in, dag uit gebeurt nog precies hetzelfde: mensen worden gevangen gezet uit angst voor de vrijheden die ze voor anderen willen verwerven. Voor jou, voor mij. Zij zijn de ware helden in deze wereld. En zij verdienen onze volledige aandacht en steun.

Voor de volledige playlist van het Free Bassel project van de Disquiet Junto groep, die op het moment van schrijven al een lengte heeft van ruim anderhalf uur (!), luister naar:

P.S. Alle tracks binnen de Disquiet Junto groep worden altijd onder een Creative Commons Gelijk Delen licentie die gepubliceerd (vaak met uitzondering voor Commercieel gebruik). Bewerkingen zijn dus (tenzij Commercieel) toegestaan.

(foto bovenaan: Kennisland / Creative Commons BY-SA)

Fucking Hollanders gaan aan de Plog

Waar zou het woordje Plog toch voor staan?

POEPlog?
PIESlog?
PRAATlog?
PATATlog?

Nee! PHOTOlog.

Geef mij het woord Flog dan maar. Omdat Hollandse woorden gewoon GEILER zijn.

Right?

Een Plog staat dus wat mij betreft voor Persoonlijk Loggen. De rauwe werkelijkheid puur opgeschreven. Zoals het bloggen ooit was en altijd zal zijn.

Een foto erbij? Dat mag. Stukje geluid? Alleen maar betâh! Of een video. Doe je ding man. Alles kan als het maar rauw is! Maar stop direct met die doorgegaarde meuk die pijn doet aan je ogen. Daar heeft niemand wat aan. Pleurt op met je zielloze meuk!

De regel is en was: als je niets te vertellen hebt, hou dan je muil.

Noem het hoe je het wilt. Een Plog. Een PUNKlog. Een PUURlog. Zolang het maar geen Photolog wordt. Want we zijn tenslotte fucking Hollanders!

Iets afmaken

Hoe zou ik kunnen bepalen wanneer iets goed is dat ik maak? Moet ik mijn werk gaan vergelijken met het werk van anderen? Moet mijn werk aan bepaalde criteria voldoen om het als goed te bestempelen?

Ik vraag me liever af: is het af?

Heel vaak begin ik aan iets vanuit een klein ruw idee. En van daaruit sla ik een pad in en kom ik op andere zijpaden terecht. Dat maakproces start ik vanuit het gevoel dat ik het ooit als af zal kunnen beschouwen. Dat is het streven. Ik begin iets en maak het af.

Het werk is af als ik niet langer het gevoel heb dat ik er iets aan kan veranderen. Het is af als ik moe geworden ben en er nooit meer iets aan zal willen veranderen. Ik heb wel iets beters te doen! En het is af als de opdrachtgever met de hamer slaat en mij een zak met geld toeschuift.

Of het daarmee ook goed is? JAZEKER! Goeier dan het goeiste van de allergoeisten. Affer dan af!

P.S. Er zijn mensen die nooit iets afkrijgen. Die denken niet in af. Die denken alleen maar. Maar voor af moet je iets maken. Iets afmaken.

New Babylon op zijn Haags

new babylon

De meeste Hagenezen die ik erover sprak waren er nog niet geweest. New Babylon, het nieuwe winkelcentrum in Den Haag vlak achter Centraal Station met kantoor- en woonruimte erboven. De huurprijzen zijn van hetzelfde niveau als de hoogte waarop de woningen gelegen zijn. Maar goeds, bij helder weer kun je de pier van Scheveningen weg zien roesten.

Het is er relatief rustig. Dat was vroeger met het oude Babylon net zo. Qua business niet handig, qua rust wel. Kijkûh, kijkûh, niets kopûh. Je waant je in een soortemet New York en gaat er spontaan minder plat Haags van lullen. Dungelmann, de beroemde sjieke rundvleesdraaiâh uit de Nieuwstraat, verkoopt ook in New Babylon zijn beroemde balletje gehakt en Dungelmann Croquet.

babylon-oud

Gigantisch minpuntje: de oude Babylon bioscoop had er nog wel bij gemoeten.

Van gerommel naar georganiseerd

tom-op-nimby

Het is mijn grootste fout. Ik steek teveel tijd in details. Natuurlijk zijn details belangrijk maar niet vanaf het moment dat je ergens aan begint. Door teveel bezig te zijn met details vergeet ik vaak het grotere geheel. En da’s stom.

Ik steek ook een middelvinger op richting de computer omdat de computer al veel te snel je de keuze biedt om iets goed te laten klinken. In mijn muzieksoftware heb ik zeer veel geluidsbronnen, gave geluiden en meer van dat lekkers. Al snel zit ik minutenlang te zoeken naar een geluid voordat ik überhaupt een serieuze noot heb ingespeeld. En aangezien mijn gitaargeluid tegenwoordig geheel via versterkersimulatie software tot stand komt bestaat ook daarbij het risico dat ik met mijn gitaar op schoot eerst even te uitgebreid op zoek ga naar een goed geluid. En dat geldt voor de klopgeesten onder jullie even zo goed. Die rooie lijntjes onder foutief getypte woorden geven het schrijversbreintje gelijk het gevoel “oeps, foutje! corrigeren!”. Doe het maar niet, corrigeren kun je beter pas in een later stadium doen.

Zoveel tijd stoppen in detaillering heeft bij mij vaak tot gevolg dat ik moe word van dat korte stuk muziek (lees: ik begin het hartgrondig te haten) en het misschien nooit meer af zal maken. Op mijn computer staan dan ook veel van die korte ideetjes, helemaal gedetailleerd uitgewerkt maar die nergens toe leiden. Goed klinkende meuk.

Details zijn voor later. Niet iets om tijd en energie in te stoppen aan het begin van het creatieve proces.

Kortom: ik wil dit niet meer. Nooit meer.

Voortaan ga ik eerst pielen zonder op details te letten. Kritisch nadenken is daarbij verboden, alles mag, alles kan. Als een kind in zijn speelparadijsje (lees: studio) die er van alles muzikaal uit ramt. En pas als het kind helemaal uitgespeeld is mag het geheel in elkaar gezet gaan worden. De meuk dient verwijderd te worden en er zal ingezoomd moeten worden op details. Maar niet eerder, want een kers op de taart heeft namelijk eerst een taart nodig. En liefst een beetje een grote ook!

ANP Historisch Archief stelt historische foto’s gratis ter beschikking

Hendrix

Ik kwam er zojuist achter dat het ANP Historisch Archief historische foto’s gratis ter beschikking stelt voor persoonlijke doeleinden zoals bijvoorbeeld een persoonlijk blog. Ze maakt gebruik van de Creative Commons licentie BY-NC-ND wat betekent dat je de foto alleen niet-commercieel mag gebruiken en er geen afgeleide werken van mag maken.

deelder en brood

foto onder Creative Commons BY-NC-ND / fotograaf: Paul Vreeker/ANP

P.S. Ook bovenstaande foto van Jimi Hendrix valt onder Creative Commons BY-NC-ND / fotograaf: Kippa/ANP.