Zoektocht naar passie: “How did you find your passion?”

Is die zoektocht naar passie ook jouw nachtrustverstoorder? Welnu, dan heb ik nieuws voor je! Want al in 2008 werd de vraag “How did you find your passion?” op MetaFilter gedropt. Met als resultaat een fijne lange pagina met alle antwoorden.

How have you figured out what your passion(s) is/are in life, and how have you translated that into a successful career involving your passion(s)? I am intentionallly not including details about myself and my situation because I don’t really want specific suggestions about what might be good career directions for myself or what interesting areas I might pursue. I’m looking more for concrete examples of what steps you’ve taken to find out what drives you, and how you were able to make a career out of that.

“artificial boundaries”

One of the real dangers of doing the kind of thing that we do, where people let you do whatever you want and you have money, is burnout. You go too far; there’s no one there to stop you; you keep going; you keep working on things. So I have to learn, and even sort of create artificial boundaries so that doesn’t happen. And nowadays because of computers, because of a variety of things, there’s an unlimited palette of techniques that you can use. And if you don’t rule certain things in and certain things out — put it this way, it’s helpful for me.

Walter Becker of Steely Dan

Doden of delen?

Stel je voor dat na de vele oorlogen die met drones gevoerd zijn er op een gegeven moment nog maar 2 mensen in leven zijn op onze planeet. Deze mensen komen oog in oog met elkaar te staan. De een zichtbaar verzwakt en zonder wapen, de ander oogt daarentegen nog redelijk vitaal en heeft een machinegeweer in de hand. Het voedsel dat nog over is, is beperkt. Wat gaat er gebeuren? Zal de sterkere de zwakkere doden omdat hij het voedsel niet met de zwakkere wilt delen? Of gaan ze gezellig alles met elkaar delen?

Twee mensen of 7,125 miljard mensen, maakt dat die vraag wezenlijk anders?

Delen is vermenigvuldigen, doden is deleten. Een doodeenvoudig rekensommetje, maar wie hoor je er nog over tegenwoordig?

Geweldige verteltechniek van New York Times en Huffington Post

still uit 'Desperate Crossing'

still uit NYT Magazine

The New York Times is een van dé pioniers op het gebied van multimedia verteltechniek (of te wel: storytelling). In deze documentairevorm vallen beeld, geluid en tekst samen op een manier die weliswaar lineair is opgebouwd maar waar je als eindgebruiker toch op een flexibele manier doorheen kunt klikken en scrollen zonder de lijn van het verhaal te verliezen. Het is een interactieve vorm waarmee de longread, een lang stuk tekst, tot leven komt omdat dan weer een stuk tekst, dan weer prachtige fotografie en dan weer een stuk video de volledige aandacht zal vragen. Een format waarmee de NYT sinds haar productie Snow Fall defintief naam gemaakt heeft. Het resulteerde zelfs in het werkwoord snow falling omdat de hele wereld ermee werd aangestoken en is gaan experimenteren met deze verteltechniek.

Deze maand publiceerde The New York Times de fraaie documentaire Desperate Crossing over de boottochten van 733 Libische vluchtelingen die de oversteek naar Italië proberen te maken, waaronder 59 kinderen onder 5 jaar (!).

En ook The Huffington Post bleef niet achter. Ook zij investeerde de afgelopen tijd flink in deze multimedia verteltechniek. Het resulteerde in het onwaarschijnlijk verhaal van 4 moeders van ISIS strijders: Mothers Of ISIS. Ook hier is de verteltechniek adembenemend mooi.

Natuurlijk, het web biedt alle media-typen die we in de oude wereld voor het web ook al kenden. Maar het bundelen van die media-typen is iets nieuws, dat is toch echt iets dat alleen het web mogelijk heeft gemaakt. Het is naar mijn idee de presentatievorm voor het vertellen van verhalen die de meeste mogelijkheden biedt. Een vorm waarin de gebruiker zelf het tempo bepaalt, zoals met lezen ook het geval is, maar met de aanvullende mogelijkheden van geluid en bewegend beeld.

Deze moderne documentairevorm vraagt om goeie teksten, goeie fotografie, goeie audio en/of video en bovenal: een perfect werkende webpagina met een groot gebruikersgemak. We staan daarin nog maar aan het begin. Wat dus een te gekke uitdaging betekent!

NIMBY en Haags UIT Festival (2015)

2 festivals in 1 weekend, gewoon omdat het kan en ze super gezellig zijn: ons eigen buurtfestival NIMBY en het Haags UIT Festival. Dat was dus in dit weekend, nu, hier, terwijl ik het voor je blog.

NIMBY

Eerst alle kinderbuiken met ranja en pannenkoeken vullen is de traditionele start van het NIMBY-festival. Wat wel tot gevolg heeft dat de eerste act, in dit geval een optreden van verhalenmaker Sytze Schalk, geconfronteerd word met een peloton kids dat voor het podium zit uit te buiken.

Zelf begon ik het festival met een goed Haags bakkie van onze eigen urban NIMBY barista.

Met de introductie van ons zelfgebrouwen NimByr Triple Tropisch bier werd er Haagse geschiedenis geschreven. 10% schoon in de fles. Een heerlijk hoppend biertje met een muzikale afdronk. En neem je er 2 dan ga je hele zinnen zeggen.

De band Yellow Grass mocht het muzikale gedeelte aftrappen. Zeer fraaie samenzang en virtuoze gitaarescapades waaiden al snel over onze gezellige Biergarten. Goeie band!

We hadden mazzel want vandaag hadden we zon, zon, zon, een piekplein druppeltje regen hier en daar en nog meer zon, zon, zon. En zoals voorspeld bracht Gerson Main zelf ook wat zon mee ondanks dat het hem die dag wat tegen zat:

Het is best wel een drukke dag. Het is heel snel gegaan, dus moet ik ineens veel regelen. Dus ik was net in de auto een beetje down omdat, weet je wel, heel veel mensen zeiken aan je hoofd.

Dank jullie wel voor jullie goeie vibe. Ik weet niet of dit nog groter gaat worden of dat het juist de magie van dat het zo klein is. Ik vind dat jullie het geweldig doen. Dank jullie wel, want jullie hebben echt mijn dag goedgemaakt.

De carrière van Gerson heeft na de deelname aan het TV-programma De Beste SingerSongwriter Van Nederland een vlucht genomen. Logisch want wat een te gekke vogel! Kijk en luister zelf maar:

Maar ook de slotact Paul Istance and the Magic Mumble Jumble was een feestje. Voorzien van zowel een bassist als een tubaïst, aangevuld met een cellist, leverde dit een interessante gumbo aan geluiden op. Dwepend en opzwepend. Goed om alle buurtjes en buitenlui aan het dansen te krijgen.

Na een uurtje dansen op ouwe klassiekers door Beatnik DJ zat NIMBY 2015 er alweer op. Om 11 uur moest de rust in de wijk wederkeren. Toch grepen een paar leden van Paul Instance and the Magic Mumble Jumble hun kans om nog even een korte jam ten gehore te brengen. En weer ging het dak eraf.

Gezelligheid kent geen tijd in onze wijk met de toepasselijke naam Stroom Der Verademing. Volgend jaar weer? Ja toch!

Haags UIT Festival

Ter voorbereiding op het culturele seizoen is een bezoekje aan het Haags UIT Festival aan te raden. En dus doen we dat. Al jaren. Zo nam ik vanmiddag samen met mijn dochter en vriendin plaats in de geweldige oude zaal van de Koninklijke Schouwburg. Spinvis, Erik de Jong, trad samen met celliste en zangeres Saartje van Camp op. Wat ze deden was klein en intiem. Ik kreeg er een NIMBY-gevoel bij.

Na afloop kocht ik 2 kaartjes voor hun voorstelling van 5 november aanstaande. Dan beloven ze met loops, electronica en een lichtshow aan te treden. De recensies van hun show Oogcontact Van De Eenzaamste Soort liegen er niet om, dus dat belooft wat!

Zo’n weekend dus.