BAM!-infodag verslag

Vanmiddag was ik aanwezig bij de infomiddag van BAM!, de Beroepsvereniging voor Auteur-Muzikanten. BAM! zet zich binnen en buiten Buma/Stemra in voor nieuwerwetse muzikanten (songwriters en componisten) die hun eigen werk uitvoeren. Het was een interessante middag die ik aan de hand van wat korte interessantigheden tot een blogje heb gebakken.

Ik hoop dat ik alle details goed genoteerd heb. Zo niet, laat dan een reactie achter (onderaan dit bericht) of stuur me er een mailtje over: marco@melodiefabriek.nl

De nieuwe directievoorzitter van Buma/Stemra, Wim van Limpt, mocht de middag aftrappen. Zijn verhaal kwam er in het kort op neer:

  • Buma/Stemra maakt sinds kort gebruik van de gecentraliseerde ICE database, een samenwerking tussen PRS (UK), STIMM (Zweden) en GEMA (Duitsland). Door deze centrale administratie kan men de auteursrechten efficiënter afhandelen en binnen Europa eenvoudiger afspraken met de YouTube’s en Spotify’s van deze wereld omdat deze voor een paar landen samen gemaakt kunnen worden.
  • Stemra zal hervormd moeten worden omdat zij niet meer van deze tijd is. Stemra heft auteursrechten op dragers zoals CD’s en de verkoop daarvan wordt met de dag marginaler. Wim sprak zich duidelijk uit tegen het oude Stemra concept dat je als Buma-lid eerst Stemra-rechten moet afdragen als je een CeeDeetje maakt/maakte alvorens ze achteraf weer terug te kunnen verdienen. Zo’n krom systeem verzin je anno 2016 niet meer.
  • Wim wil van Buma/Stemra een plattere organisatie en transparanter met minder management en meer “handjes” voor uitvoerende werk. Ook moeten vragen beter en sneller afgehandeld worden in de toekomst.
  • Wim vertelde dat Blockchain technology “een speerpunt voor de komende jaren is”. Hoe precies bleef onduidelijk. De Blockchain maakt in principe Buma/Stemra overbodig, net zoals de Blockchain techniek achter de Bitcoin geen banken nodig heeft om betalingen mee uit te voeren. De hamvraag in deze is: hoe ga je je als Buma/Stemra in de toekomst niet onmisbaar maken als een Blockchain systeem mainstream gaat worden? Of anders: wat is de toegevoegde waarde van Buma/Stemra in een Blockchain-systeem voor auteursrechten?
  • Wim had een primeur: begin volgend jaar komt Buma/Stemra met een Setlijst-app waarmee je de gespeelde songs tijdens een live-concert eenvoudig kunt aanmelden.
  • En nog een primeur:

Na een korte pauze vertelde BAM! én Buma/Stemra bestuurslid Arrien Molema hoe de zaken er online voor staan.

bam-arrien-molema

Een paar opvallende punten uit zijn verhaal:

  • Het Safe Harbour principe beschermt content-platformen zoals YouTube die in principe geen rechten hoeven af te dragen omdat YouTube slechts een host en doorgeefluik voor content is. Hierdoor lopen rechthebbenden veel geld mis. Safe Harbour staat onder druk door een nieuwe EU-richtlijn, de vraag is alleen hoe die richtlijn (nu nog in concept!) er uiteindelijk uit gaat zien. Op dit moment keert YouYube hierdoor vele malen minder geld uit aan rechthebbenden dan dat Spotify dat doet. Er is overigens wel een deal tussen YouTube en Buma/Stemra gaande, dus het geldkraantje druppelt wel een klein beetje…
  • Valt een contentprovider volgende de nieuwe richtlijn nog steeds onder de Safe Harbour-regeling dán moet deze een ContentID-systeem inbouwen en de werken brandmerken om misbruik op te kunnen speuren. Interessant voor songwriters/componisten is dat platforms die aan optimalisatie van de presentatie van de content doen (lees: content uitlichten/promoten/gidsen) niet meer onder die Safe Harbour-regeling zullen gaan vallen. Dit gaat dus misschien ook voor YouTube gelden aangezien zij duidelijk een gids functionaliteit in YouTube heeft ingebouwd om content op de bezoekers af te stemmen en de aandacht van die bezoekers zo lang mogelijk vast te houden door gerelateerde video’s automatisch na afloop van de vorige video op te starten en in de sidebar te tonen.
  • Copyright is en blijft een actueel onderwerp mede door online toepassingen. De politiek kiest hierbij wel de kant van de makers en niet de kant van de Safe Harbour clubs zoals YouTube volgens Arrien.
  • De politiek moet opgezocht worden om deze onderwerpen echt op de agenda te krijgen. Vanuit de zaal kwamen er vragen over welke politieke partijen zich echt bezighouden met auteursrechten voor muzikanten en componisten. De PVDA werd genoemd als pro. De Piratenpartij als anti. Tegelijkertijd vonden een paar aanwezigen dat er contact met de Piratenpartij gelegd moest worden om de kwestie te bespreken. Brussel is the place to be qua lobby op dit vlak (lees: de gezonde lange arm die Europa heet). En op de vraag wie er nu lobbyt namens de BAM! weet ik het antwoord: ECSA (European Composer & Songwriter Alliance) en GESAC (authorsocieties.eu).

Tot slot mocht Markus Bos van de SENA het laatste onderdeel van de middag invullen. :

  • SENA int geen geld online omdat online geen openbaarmaking is maar voor persoonlijk gebruik is. Vanuit de zaal kwam de kritiek dat vrijwel alle cafe’s muziek van Spotify draaien (lees: een soort radio in de publieke ruimte, of niet dan?), waarom dan geen vergoeding hiervoor regelen? Het antwoord is simpel: het is illegaal om Spotify in cafe’s te gebruiken. De licentie van Spotify is er namelijk eentje die alleen persoonlijk gebruik toestaat. Hetzelfde geldt dus ook voor andere online services die niet voor zakelijk gebruik bedoeld zijn, zoals YouTube. De verwachting is wel dat Spotify in de toekomst zakelijke accounts zal gaan (moeten) leveren. En wellicht dat de wetgever, want die volgt SENA hier natuurlijk, ook het een en ander gaat aanpassen.
  • SENA betaalt 50% aan de producent (de geldschieter van de gehele productie en bezitter van de Master) en 50% aan de uitvoerenden. Daarbij ontvangt de artiest altijd 50% of meer en worden de rest voor de andere muzikanten via een puntensysteem ingevoerd en financieel afgehandeld.
  • SENA levert de centjes aan producenten en muzikanten met terugwerkende kracht tot 3 jaar terug!
  • Markus noemde soundtrackyourbrand.com uit Zweden als een interessante ontwikkeling voor de zakelijke gebruikers (bv die cafe’s die muziek willen draaien maar dat nu illegaal met een persoonlijk Spotify-appje doen).
  • Er ontstond een flinke discussie in de zaal omdat de SENA teveel de kant van de producent lijkt te kiezen. De zaal vol BAM!-leden waren van mening dat muzikanten evenveel recht op centjes hebben als producenten. Op dit moment staat SENA geheel in haar recht, want de wet staat immers SENA niet toe om ook voor online-gebruik te gaan  innen. Het publiek vond dat een te passieve houding: waarom de wet niet willen aanpassen? Waarop Markus luidt en duidelijk maakte om vooral naar de ledenvergadering te komen om daar je stem te laten horen.

sena-w990

Ook Wim van de Buma deed die oproep: kom naar de ledenvergadering en laat je stem horen!

We leven in een tijd vol veranderingen. Leven in de brouwerij! En het wordt er alleen maar beter op. Niet alleen heeft Buma/Stemra voor de verandering nu ineens wél een directievoorzitter die snapt dat internet een  blijvertje is. Eindelijk! Het effect van BAM! is duidelijk zichtbaar.

Kortom, het was een fijn middagje aldaar in de hoofdstad, zo blogde een rasechte Hagenees.

Update: reacties en opmerkingen van Arrien Molema verwerkt in bovenstaande. Zie zijn reactie onder de post.

Installatie Lotte en Vince met mijn muziek in het Museon

Vanmiddag was ik aanwezig bij de opening van de expositie One Planet in het Haagse Museon. Deze expositie zal 10 jaar lang te zien zijn. De installatie Lotte en Vince van Frans Hofmeester is voorzien van mijn muziek. De expositie werd vanmiddag door Ban Ki-moon hoogst persoonlijk geopend.

Ban Ki-moon opende in het Museon de expositie waar mijn muziek onderdeel van uitmaakt: Lotte en Vince, een installatie van Frans Hofmeester.

Lotte en Vince, een installatie van Frans Hofmeester met mijn muziek. 10 jaar lang te zien en te horen in het Museon.

Installatie Lotte en Vince van Frans Hofmeester met mijn muziek nu in het Museon. Zal er 10 jaar lang te zien en te horen zijn.

De muziek die in de installatie gebruikt wordt is bekend van de time-lapse video ‘Portrait of Lotte, 0 to 16 years in 4 ½ minutes’ die op YouTube inmiddels ruim 5 miljoen keer bekeken is:

Planet Elektro: top docu over invloed van elektronische instrumenten op muziek

Gisteravond was de documentaire Planet Elektro op NPO3 te zien. Een prachtige documentaire van 2 uur waarin Leo Blokhuis de relatie tussen elektronische instrumenten en muziek legt.

Vele pioniers kwamen voorbij zoals Thomas Dolby (geweldig als solo artiest maar evenzo geweldig vanwege zijn geweldige producties voor Prefab Sprout), Kraftwerk (helaas zonder interview met de heren zelf), Arthur Baker, Peter Vogel (uitvinder Fairlight sampler), Rick Wakeman, Roger Linn en vele anderen. En Leo ging op bezoek bij Roland, een firma die haar niet populaire budgetapparaten zoals de TR-808 (Marvin Gaye’s Midnight Love drumcomputer) en de TB-303 jaren later zag veranderen in gewilde apparaten die voor altijd de muziek heeft weten te veranderen. Questlove verklaarde in de docu 808 Drum Machine:

“the 808 is the rock guitar of hip hop.”

Het gekke is wel, en dat zou mijn hamvraag voor de firma Roland zijn, waarom heeft Roland nooit besloten om die 808 en 303 gewoon weer in productie te nemen? Men heeft dik 30 jaar niet zitten opletten. Pas dit jaar kwamen de TB-03 en de TR-09 op de markt. En het zijn niet eens exacte reissues, wat voor puristen altijd in verkeerde aarde valt.

Opvallend is eigenlijk dat alle apparaten voor een ander doel gecreëerd zijn. Zo waren de TR-808 en de LinnDrum nooit bedoeld als vervangers voor een drummer. En zo is was eerste sampler, de Fairlight nooit bedoeld om een orkest overbodig te maken. Het was wel het gevolg, wie een LinnDrum gebruikte had geen drummer nodig. En menig media-/filmcomponist gebruikt heden ten dage orkestbibliotheken vol samples, zonder een echt orkest nodig te hebben.

Het zijn nooit de fabrikanten die het doel van het instrument bepalen, dat zijn de muzikanten zelf. Leo Fender heeft de Stratocaster ook niet ontworpen voor waar Jimi Hendrix hem voor gebruikte. En zo gaat het dus altijd. Muzikanten zijn altijd op zoek Een Nieuw Geluid.

De docu Planet Elektro geeft een mooi overzicht door de jaren heen. Het is een verhaal over de invloed ervan binnen de popmuziek. De invloed van electronica op klassieke muziek vond namelijk al veel eerder plaats, mede hierdoor gingen The Beatles er in de late jaren 60 ook mee aan de slag. Het viel overigens samen met Motown die het ook als een van de eersten inzette. Opvallend aan de documentaire is overigens wel dat de pionerinsgdrang van iemand als Stevie Wonder geheel achterwege blijft. Juist door de electronica kon Stevie Wonder zich afzetten wat gangbaar was bij Motown: het werken met de Funk Brothers, de legendarische backing band. Stevie wilde alles zelf doen en was geobsedeerd door de mogelijkheden van synths en elektronica.

Het zijn keuzes die je moet maken als je in 2 uur een groot tijdsvlak wilt behandelen. Het is wel een beetje jammer, want vele verhalen blijven hierdoor onvermeld. Leo had van mij wel een heel jaar, elke week, het over dit onderwerp kunnen hebben. Ik heb een paar creatieve oplossingen om zoiets niet al te kostbaar te maken voor de NPO. Maar goeds, dit terzijde.

Op het eind doet Roger Linn trouwens een vreemde uitspraak. Ik heb Roger zeer hoog zitten (lees ook bv mijn blogpost over de shuffle modus). Roger noemt het toetsenbord een simpele on/off switch en voorspelt de opkomst van meer expressieve instrumenten. Ik verwacht dat ook maar je kunt het beter andere vormen van expressie noemen dan dat je de “simpele on/off switches” als niet-expressief bestempelt. Het orgel, niet aanslaggevoelig en dus inderdaad slechts een on/off switch, is dus niet-expressief? En wat te denken van de piano? Het instrument is wel aanslaggevoelig, net zoals vrijwel alle MIDI keyboards trouwens, maar dus voorzien van dezelfde “simpele on/off switches”. Een 808 is in principe een beperkte drumcomputer net zoals die drumcomputer van Roger zelf, de LinnDrum. Maar het is juist  dankzij deze beperkingen dat wij muzikanten ons kunnen uitdrukken.

Een voorwaarde om je creatief te kunnen uiten is dat er beperkingen zijn. Pas dan kan er sprake van expressie zijn. Het is precies dat wat de documentaire Planet Elektro zo goed aan de orde stelt. Nieuwe mogelijkheden vormen tegelijkertijd een beperking op de gangbare mogelijkheden. Of zoals Johan Cruijf altijd zei: elk voordeel heb z’n nadeel. Elke innovatie levert dus tegelijkertijd nieuwe beperkingen op. 1 stap voorwaarts, 1 stap achterwaarts.

Fabrikanten van muziekinstrumenten denken te vaak in beperkingen. Terwijl muzikanten juist mogelijkheden zien, juist door de beperkingen. Want dát is creativiteit: mogelijkheden zien.

Verplicht kijkvoer dus! Bekijk Planet Elektro hierrrr!

Bret Easton Ellis schrijft nu niet

I mean look, you’re so burnt out on life and people anyway by a certain age, why not learn other stuff? Why not discover some hidden talents? Why not have some other hobbies? I mean, certainly collecting people or hanging out with strangers is not what I want to do at the age of 52. I already have my friends, so the idea of going to parties now? Ughh. Oh my god, going to a cocktail party or a film screening just terrifies me.

Bret Easton Ellis on not writing novels

Ik heb toch niets te verbergen: Trump, pak m’n kutje!

“… van mij mogen ze alles weten hoor!”

Nee joh tuurlijk niet! Privacy, wat kan jou het rotten? Laten we het een beetje gezellig houden en niet zo moeilijk doen. Ja toch?

Vreemd want de NSA had namelijk wél iets te verbergen. De NSA registreerde massaal at random gegevens van burgers wereldwijd. Die burgers hadden immers he-le-maal niets te verbergen. Echter, de man die dat nieuws openbaar maakte, Edward Snowden moest vluchten en vrezen voor zijn leven. Nog altijd zit hij ondergedoken.

Obama? Plasterk? Solidaire mensheid?

 

*stilte*

 

En wij maar lachen om die Trump-stemmers…

Tuurlijk joh, laat Trump jou lekker in je kut grijpen. Maak er een foto van en zet hem lekker op Facebook en Twitter! Kan jou het rotten! Je hebt toch niets te verbergen.

De beeldkwaliteit van de NPO is iets omhoog gegaan… *zucht*

De beeldkwaliteit bij de NPO (NPO.nl en Uitzending Gemist) is onlangs iets omhoog gegaan. Jarenlang hebben we de ergerlijke baggerkwaliteit van 384p tot ons moeten nemen. Inmiddels is de kwaliteit onlangs opgeschoefd naar 576p (zie NPO/help) wat nog altijd een stuk lager is dan de HD ready norm van 720p. Laat staat 1080p, 2160p of 4320p formaten welke YouTube al jaren aanbiedt. YouTube introduceerde in november 2008 HD ready 720p video (zie wiki). Een jaar later, in 2009, 1080p. En in 2010 werd 4K al geïntroduceerd. Kortom: de NPO loopt zwaar achter de gangbare normen aan!

Via NPO Plus kun je trouwens wel van 720p HD ready kwaliteit genieten. Je moet er wel voor willen dokken. Vreemd dat men zo’n commercieel betaalmuurtje heeft opgetuigd want de content van de NPO wordt van onze belastingcenten gefinancierd met aanvullende inkomsten uit de STER-reclames. De NPO heeft een educatieve taak en moet haar content op een laagdrempelig manier voor iedere Nederlander toegankelijk aanbieden. En dan tuig je een betaalmuur op?!?! #fail

Dat de NPO de wedstrijd om de kijkcijfers allang van YouTube verloren heeft moge duidelijk zijn. En als de NPO denkt dat beeldkwaliteit geen argument voor het grote publiek is, dat is ten dele maar waar want dat geldt alleen als er geen alternatieven zijn. Mijn dochter van 14 herkent allang de cirkeltjes in de pupillen van de beautyvlogger al zijnde “profi paraplulampen”. En die kids van tegenwoordig weten ook allemaal welke camera’s ze gebruiken en waarmee de vloggers editen. Om kort te gaan: die kids weten ALLES van tech. Duh! Het is 2016 en de smartphone is hun meest kostbare bezit.

Bij de NPO ontbreekt het aan kennis en visie. Erg stom want met televisie valt nog genoeg te innoveren maar niet op de manier zoals de NPO het nu inzet. Op deze manier gaat televisie heel snel dood. Mark my words!

Te grote woorden

Als Rutte op nationale televisie de uitspraak “pleurt op!” doet dan is dat een vrijbrief aan het volk om hetzelfde te doen. Hij zet de toon. Een uitspraak die hij goed heeft kunnen voorbereiden, niet eentje die even snel spontaan in ‘m opkwam tijdens de uitzending van Zomergasten omdat hij een nachtje slecht geslapen had. Een les voor alle Nederlanders: of het nu om oom agent gaat, je leraar, je vader of moeder, de dominee of je buurvrouw, als je iemand op wilt laten pleuren dan zeg je dat gewoon.

Vroegâh

Ik ben opgegroeid in een wijk in Den Haag waar het op een gegeven moment echt uit de hand begon te lopen. De gemeente schonk er geen aandacht aan, keek niet naar ons om. Op het einde van mijn jeugd woonden we boven een winkelgalerij vol gesloten winkels met dichtgetimmerde ramen. En elk jaar met oud en nieuw stond de ME bij ons op de stoep. Een wijk waar je alert moest zijn op wat je zei en vooral tegen wie je dat zei. Ik heb diverse “lieverdjes” gekend die met justitie in aanraking kwamen. Een klasgenootje werd van school opgepikt door de politie, ging rechtstreeks de cel in en zagen we niet meer terug. Hij liep mij ook altijd uit te dagen (“straks gaan we sparren”) maar ik weigerde te happen.

Wat ik in mijn jeugd heb meegemaakt heeft er misschien mede in geresulteerd dat ik op latere leeftijd vrij makkelijk kon omgaan met criminele en zonderlinge figuren. In vergelijking met anderen merk ik dat ik helemaal niet bang ben uitgevallen. Ik veroordeel ze overigens nooit en ga regelmatig een gesprek met ze aan omdat die gasten wel wat te vertellen hebben qua storytelling. Ook met bandjes heb ik de raarste dingen meegemaakt. Den Haag is wat dat betreft natuurlijk ook wel een rauwe stad.

De belangrijke les die ik er leerde: als je een te grote bek opzet tegen de verkeerde vogel sta dan niet gek te kijken dat die vogel jou iets aandoet. Dat is gewoon een straatwet. Een grizzlybeer ga je toch ook niet knuffelen? En ik ben trouwens van nature een pacifist. Ik ben zelfs erkend voor mijn gewetensbezwaren en heb de dienstplicht geweigerd omdat ik weet wat agressie met mensen doet: het werkt agressie op, het maakt het allemaal nog veel erger. Bush zijn reactie op 11 september 2001 was om Afhanistan plat te bombarderen. En vervolgens Irak aan te pakken.  Een oorlogszuchtige gek die Bush. En dat we nu met een IS zitten is het gevolg daarvan. Agressie wekt agressie op. Bovendien is het gevolg van oorlog dat je die oorlog ook weer mee naar huis neemt. Menig getraumatiseerde militair zit high on dope op de bank of nog erger: staat op een dag van  de bank op met een machine gun onder de arm, loopt naar buiten en begint wild om zich heen te schieten. Als je je machteloos voelt dan kunnen er gekke dingen gebeuren. Ik denk dat ik dat altijd gezien en gevoeld heb door de mensen om mij heen in die wijk. Bij sommige van mijn straatgenoten vroeg ik me echt af wat daar ooit nog terecht van zou komen. Het was de holle blik. Het kutgezin. Zij die in een zwaar vervuild huis leefden. De alcoholische vader. De stront van de hond die ik onder het bed zag liggen. Hoe klein ook, ik observeerde het allemaal.

Bedreigingen

En het komt allemaal terug nu de Kinderombudsman aangifte doet na bedreigingen om het rapport Zwarte Piet. Die bedreigingen zijn natuurlijk te zot voor woorden als reactie op:

De figuur lokt uitsluiting, pesten en discriminatie uit, stelde ze na gesprekken met kinderen.

Wie stelt dat Zwarte Piet uitsluiting, pesten en discriminatie uitlokt gaat naar mijn idee wel veel te ver. Ik heb helemaal nooit van dat stomme Sinterklaasfeest gehouden. Sterker nog: ik vind het vreemd dat we kinderen überhaupt doen geloven dat Sinterklaas bestaat. De kinderen daarentegen vinden alles best, als ze die cadeautjes maar krijgen. Vraag ze om het af te schaffen, om welke reden dan ook en ze zullen altijd ‘nee’ zeggen.

Ik vermoed dat velen het opvatten als een valse en  hypocriete beschuldiging die nergens op gestoeld is. Je maakt mij namelijk niet wijs dat de medewerkers van dit rapport gewoon zelf ook altijd het Sinterklaasfeest gevierd hebben. Gaan zij zich nu ineens heel hypocriet schuldig voelen?

Het aanpassen van de traditie lijkt mij overigens helemaal het probleem niet. Maar elke Nederlander zomaar racisme in de schoenen schuiven, dat gaat mij wel te ver. Hoewel ik geen bal met het Sinterklaasfeest heb voel ik mij door die malle discussie wel ineens óók aangesproken. Het woord racisme schiet bij mij ook echt in het verkeerde keelgat. Ik ben namelijk he-le-maal geen racist. En ik zie in Zwarte Piet helemaal geen Echte Zwarte man of vrouw  (Zwarte Piet wordt immers ook door vrouwen gespeeld).  Een Spanjaard? Ook niet. Een Turk? Ook niet. En Sinterklaas is voor mij niet een stereotiepe blanke man. Geen Spanjaard en ook geen Turk. Gewoon een raar soort Paus. Fictief. Verzinsel. En wat mij betreft dus ook een malle leugen waar we onze kinderen mee aansteken.

Als mensen zich er gekwetst door voelen, daar sta ik open voor en naar hun verhaal wil ik luisteren en het proberen te begrijpen. Maar let wel, de verschillen tussen mensen kunnen al snel een vorm van ongelijkheid suggereren.  Dat wil dus nog niet zeggen dat er ook werkelijk iets aan de hand is. Want wat voor de een kwetsend is, is voor de ander helemaal niet kwetsend. Die tegengesteldheid en ongelijkheid is mens eigen. Het laat zich zien in geslacht, in huidskleur, in geloof, in seksuele voorkeur. Er zijn vele conservatieve geloofgekkies die de Amsterdam Gay Parade helemaal verschrikkelijk vinden en tot op het bot afkeuren. Welnu, ik kijk ook niet en dat kunnen zij ook doen. Heel simpel. Democratie bestaat eruit dat je ondanks de verschillen elkaar accepteert en elkaar niet uitsluit. Ieder mens is gelijk.

Toen ik een dochter kreeg heb ik overwogen om haar te vertellen dat Sinterklaas een gekke neppaus is waar ze vooral niet in moet geloven. Ik heb het niet gedaan, maar stel van wel, wat dan? Nou dan is er helemaal niets aan de hand. Je krijgt er geen boete voor als Spelbreker. Er zal hooguit wat discussie met de familie en op het schoolplein door ontstaan.

In die oude wijk van mij ging het natuurlijk over de verschillen van mens tot mens. Dat was de les die ik daar leerde. Dat sommigen een kutjeugd kregen zonder erom gevraagd te hebben. Door een stel kutouders. Hoewel die ouders natuurlijk ook een kutjeugd hadden gehad… Het zal de reden zijn waarom ik niet in een god geloof. Geen mens verzint zoveel verschil en verdriet. Dan begin je al met een achterstand. Het heeft me geleerd dat het leven geen sprookje is. En dat, hoewel mensen veel van elkaar kunnen verschillen, we in essentie toch allemaal gelijk zijn. In alle zonderlinge figuren herken ik dus ook altijd een stuk van mijzelf.

Brothers and sisters!

Als ik een donker getint persoon “brothers and sisters” hoor zeggen dan dan begint het bij mij te jeuken. Ik voel mijzelf evenveel een brother of een sister. Misschien dat Sylvana mijn muzikale held Miles Davis beschouwt als haar brother hij is evenveel een brother to me! En trouwens, misschien beschik ik wel over meer overeenkomsten met Miles dan zij. Miles is net als ik een man. En een muzikant.

Waarom wordt er toch zoveel naar de huidskleur gekeken? En ook nog altijd in de muziek. Ik haat het! Muziek. Is. Kleurloos. Waarom die tenenkrommende Zwarte Lijst op radio 3 elk jaar weer? Alsof soul een kleur heeft. Gaan we voor klassieke muziek straks de Bleekneuzenlijst oprichten? Moeten we dat ook allemaal aan de Kinderombudsman gaan voorleggen?

Maar goed, voor mij en vele anderen is de beslissing allang genomen. Zwarte Piet staat voor ‘uitsluiting, pesten en discriminatie’.  Een door ouders bij elkaar gelogen feest dat we maar beter kunnen afschaffen. Verziekt omdat je er tegenwoordig slechts op één volkomen geconditioneerde manier tegenaan mag kijken. Rutte mag het zeggen hoor: Sinterklaas, pleurt op!