Soepel podcasts uitwisselen tussen iOS en Mac

Een van de dingen die de Podcasts app op iOS (iPhone/iPad) niet lekker doet is syncen met de Mac. Toen ik deze app nog gebruikte kwam het regelmatig voor dat, wanneer ik een ritje in de trein en tram had gemaakt, ik bij aankomst thuis een podcast verder wilde luisteren op mijn heerlijke monitors. Helaas bleek dan 9 van de 10 keer dat iTunes op mijn Mac de podcast weer vanaf het begin begon af te spelen. Irritant! Ik heb hier nog een keer telefonisch met een Apple specialist uit Ierland over gesproken. Helaas, het mocht niet baten.

Naadloos van een iOS-apparaat naar een Mac kunnen switchen is juist iets wat Apple heeft mogelijk gemaakt dankzij de Handoff en AirDrop technologie. Het vreemde is alleen dat Apple deze technieken zelf niet goed toepast in haar Podcasts app en iTunes op de Mac.

Overcast biedt soelaas!

Inmiddels ben ik al geruime tijd overgestapt op de Overcast app en deze app ondersteunt Handoff van Apple op een uitstekende manier. Dankzij Handoff kun je soepel overschakelen van het ene apparaat naar het andere.

Zodra ik een podcast op mijn iPhone via Overcast afspeelt krijg ik de keuze op mijn Mac om de podcast in Safari over te nemen, daar mee af te spelen. Dat werkt vlekkeloos.

En wil ik een aflevering die ik aan het beluisteren ben op mijn Mac weer terugsturen naar mijn iPhone dan kan dat via AirDrop. De aflevering zal dan op de iPhone weer via Overcast geopend worden.

Ook Windows-gebruikers zijn blij dat ik Overcast op de iPhone gebruik

Doordat Overcast elke podcast die je deelt in een browser (bv Safari) laat afspelen kun je er zeker van zijn dat niemand daar problemen mee zal hebben. Elk besturingssysteem en elk type computer, vast of mobiel, wordt op die manier ondersteund. Daarentegen, deel je iets via Podcasts of iTunes van Apple dan moet de tegenpartij ook over die apps beschikken, wat de toegankelijkheid dus enorm beperkt.

Zelfs mensen die niet eens weten wat een podcast is zullen de podcast kunnen beluisteren. En ze hoeven er dus niets voor te installeren en zich nergens op te abonneren. Alleen daarom al is Overcast vele malen beter dan iTunes en Podcasts van Apple.

En wie een aflevering bijvoorbeeld via Twitter deelt krijgt een mooie player in zijn Tweet te zien. Je kunt dan bovendien kiezen tussen de hele aflevering delen of vanaf een specifiek moment.

De podcast is een prachtige manier om on-demand te luisteren. Op dit moment is deze techniek nu definitief aan het doorbreken in Nederland. En daarom ben ik de nieuwsbrief Podpraat begonnen. Deze verstuur ik elke vrijdagavond om 8 uur. Heerlijk weekend lees- en luistervoer dus!

Maarten van Rossem sneert terecht naar Joost Oranje

Maarten van Rossem gaf gisteravond in een uitzending van Jinek een zeer terechte sneer naar de eindredacteur van Nieuwsuur, Joost Oranje. Joost zou in een interview met een krant hebben gezegd: “Ik geloof best dat die Van Rossem nog even deskundig is als hij altijd was, maar we kunnen geen deskundige in de studio hebben die jurylid is bij De Slimste Mens, daar kunnen we niet aan beginnen.”

Hier het fragment:

Wat een walgelijke kortzichtigheid! Alsof een mens alleen maar in één ding goed mag zijn. Je mag niet èn amusement maken èn een expert op een bepaald gebied zijn?

Het is dat neerkijken op veelzijdige mensen dat ik haat. Het oude gezever van “schoenmaker, blijf bij je leest!” Sommige mensen hebben meerdere talenten. Deal with it!

Wendel, de drummachine van Roger “De onsterfelijke” Nichols

publiek domein foto

Roger Nichols, de legendarisch engineer van Steely Dan is ook de uitvinder van Wendel, een digitale drumcomputer. Het eerste model bouwde hij al in 1978. Wie De Geschiedenis Der Drumcomputer een beetje kent weet dat hij daarmee zijn tijd ver vooruit was. Die andere bekende digitale drumcomputer, de Linn LM-1 (vaak foutief de LinnDrum genoemd) kwam namelijk pas in 1982 ter wereld.

De man won trouwens met Steely Dan drie (!) Grammy Awards in de categorie Best Engineered Recording — Non-Classical vanwege zijn “meticulous studio work”. Een daarvan ontving hij voor het Gaucho album waarop zijn uitvinding Wendel volop te horen is. En voor het eerst in de muziekgeschiedenis won een drummachine daarmee een platina album. Ik heb sterk het vermoeden dat dat nadien nooit meer is gebeurd!

foto uit privécollectie Roger Nichols

En er zit nòg een aardig verhaal aan vast. Roger vertelt:

Vandaag stuitte ik op een andere video, een korte docu over die legendarisch dildodrummer Wendel:

In de beginjaren 2000 had ik trouwens weleens contact met Roger. Roger gebruikte net als ik toentertijd het softwarepakket Nuendo van onze Duitse buurtjes (Steinberg). Zodoende kwam het soms van een online chat. Mag geen naam hebben hoor maar ik weet nog wel dat toen Steely Dan in Ahoy zou gaan optreden Roger me vroeg om tijdens het concert ff naar hem te zwaaien, hij moest namelijk de zaalmix doen. En godskolere wat klonk dat goed!

Roger overleed helaas heel tragisch in 2011 aan de gevolgen van alvleesklierkanker. Gelukkig is hij een beetje in mijn DNA gaan zitten. De zoektocht naar een uitstekend geluid gaat nooit voorbij. En het heeft Roger in ieder geval onsterfelijk gemaakt. De platen die hij met Steely Dan maakte zijn nog altijd referentie albums om geluidsapparatuur mee te testen.

Er moet iets zijn

Rosanne Hertzberger, de 1e Zomergast van dit jaar van dit jaar, wierp gisteravond tijdens de uitzending iets leuks op. Zij vindt dat wetenschappers theorieën mogen hebben, aannames mogen doen, duidelijk mogen uitspreken: “ik denk dat het zo zit”.

Kortom: dat wat onbewezen is proberen te bewijzen.

Plotsklaps overviel mij het gevoel dat het met creativiteit ook een beetje zo werkt. Met een plank voor je kop werk je aan iets waarvan je denkt dat het zal gaan bestaan. Dat het tot leven gaat komen door jouw toedoen. Een lied. Een schilderij. Een stuk software, you name it.

Als het af is dan bestaat het ineens echt. Kreeg je toch gelijk. Dat er iets moest zijn bleek de waarheid te zijn.

Opgejaagd het beest zien te temmen. Want er moet iets zijn…

Op zoek naar het stof in samples dankzij The Dust Brothers

Het duo John King en Mike Simpson – oftewel The Dust Brothers – hebben een nieuwe manier van arrangeren en een nieuwe klankopvatting uitgevonden. Zij waren de eersten die hele composities middels samples opbouwden. Paul’s Boutique van de Beastie Boys is hun doorbraakproductie die enorm veel navolging heeft gekregen.

Met dat album hebben de Beastie Boys de hiphopwereld totaal veranderd. Daar waar hiphop leunde op een drummachine, scratching en hier en daar een sampletje, gingen de Beasties met The Dust Brothers veel verder. Op Paul’s Boutique vormen de honderden samples een muzikaal geheel, een muzikaal mozaïek. Een techniek die The Dust Brothers ook op Beck’s Odelay hebben toegepast, een kleine 10 jaar later. En waarmee men haar invloeden in het popidioom liet gelden.

Inmiddels waren er al vele rechtzaken geweest over het toepassen van de samples (lees: advocaten roken geld) waardoor The Dust Brothers hun eigen samples besloten te gaan maken. In plaats van muzikanten hele partijen te laten inspelen, lieten zij de muzikanten een maat muziek spelen op herhaling totdat ze iets vonden dat te gek klonk. Een zoektocht naar de imperfectie, het stof in de samples.

Because for some of the more traditional musicians we worked with, the idea of sampling was sort of foreign, and they wanted to play things right. But we don’t necessarily want you to play things right, we want you to play things cool. You play over a groove until you have a good bar, and then we take that bar and loop it. I always say that our best music comes from mistakes that happen. You’re trying to do one thing, and then someone makes a mistake and that mistake ends up being the hook of the song, the coolest part of the song.

interview Sound On Sound

De samenwerking met Beck heeft vele geweldige albums opgeleverd. Ze laten een nieuw geluid horen dat de popmuziek in mijn oren enorm verrijkt heeft. Ruis, fuzz, piepjes en klikjes vergroten hier de muzikale feestvreugde. Een zoektocht naar imperfectie.

Het is een techniek die veel navolging heeft gekregen. Ook in Nederland. Want neem nu Spinvis. Op zijn debutalbum uit 2002 kun je heel goed horen hoe Erik de Jong grossiert in samples met rafelrandjes.

Geluidsdetective: Voor Ik Vergeet van Spinvis en het Reason-loopje

Erik samplet ook zichzelf. Duidelijk te horen is hoe hij allerlei loopjes met kleine schoonheidsfoutjes als één groot muzikaal mozaïek samen laat vallen. Het gruizige karakter van de samples zorgt ervoor dat zijn muziek niet glad wordt.

Precies die gladheid is een gevaar dat op de loer licht als je een computer gebruikt. Zelfs stemmen worden tegenwoordig aalglad gemaakt middels de Auto-Tune. The Dust Brothers kozen precies de tegenovergestelde route. Eentje die mijns inziens dus veel interessanter is. Perfectie is immers saai.

Banksy en Salvador Dali in Moco Museum

Vandaag gezien in Moco Museum.

Banksy verkoopt zijn werk niet. Als gratis gift aan de wereld. Toch wordt er flink aan zijn kunst verdiend. Men hakt zijn graffiti zelfs uit de muur en plaatst het in een museum. Hij lacht zich natuurlijk gek. Ze doen maar.

public life

Banksy

Banksy

Banksy

Banksy

Banksy

Anonymity / Banksy

Banksy

En Dali spreekt ook zeker geen poep.

Perfection / Dali

FF een otofoto tussendoor.

Otofoto

Mae West Lips / Dali

De goeiste:

Dali

Banksy

Als toetje werden we in de tuin van het Rijksmuseum op een waterpartij getrakteerd.

Water kids

 

De computer kan componeren dus moet de componist zichzelf opnieuw uitvinden

Het ontstaan van de fotografie heeft de schilderkunst beïnvloed. Daar waar schilderkunst voor een groot deel leunde op het vastleggen van de realiteit beseften schilders tijdens de opkomst van de fotografie dat men daar qua realisme niet tegen opgewassen was. Schilders vonden het vak opnieuw uit. Realisme was passé, impressionisme en abstractie werden key.

In de kunst zie je dit opnieuw gebeuren door de creative computers die steeds beter in staat zijn om creatieve werken te genereren. Vaak als variatie op wat er al is “in de stijl van…”

Het is al een tijdje aan de gang. Ook in de muziek. We luisteren al jaren naar drummachines, basmachines, loopjes en allerlei geautomatiseerde patronen. Daarbij gaat de computer ook steeds meer zelf meespelen als een echte muzikant. Zo zit al jaren een Drummer in Logic, Garageband en Muziekmemo’s (iPhone/iPad) die automatisch, net als een echte drummer, meespeelt met bijvoorbeeld een gitaarpartij. En in Muziekmemo’s dat ik op mijn iPhone gebruik wordt er naast een automatische drumpartij ook automatisch een baspartij bij verzonnen.

Muziek is een kwestie van wiskunde. Rekenwerk met vaste patroontjes .

Nu de computer steeds creatiever wordt zullen we onze eigen creativiteit opnieuw moeten beschouwen en uitvogelen wat onze toegevoegde waarde moet zijn. Misschien verliezen we die wedstrijd. Net zoals we het van de schaakcomputer dus allang verloren hebben. Kijk, wij mensen denken dat we het belangrijkste op deze wereld zijn. Belangrijker dan dieren, belangrijker dan de natuur. Maar ik ben toch bang dat die zelfoverschatting nogal lachwekkend is. Zo belangrijk zijn we namelijk echt niet. We vergallen het milieu en schieten onze medemensen massaal af. We doen dus best gerichte pogingen om het mensenras te laten uitsterven. Wat dat betreft blijven we zoogdieren natuurlijk: uitsterven behoort tot de mogelijkheden.

Maar goeds, laat ik niet te negatief zijn. Die creatieve computers zijn heel interessant. We zullen daardoor realistisch moeten zijn. Het confronteert ons met een realiteit die vergelijkbaar is toen de fotografie ontstond. En dus zullen we moeten zoeken naar nieuwe manieren die ons doen opwinden. En wellicht zullen we dat samen met de computer moeten doen want de concurrentie aangaan met de computer is bij voorbaat een verloren strijd.

Help! Zijn computers nu ook al creatief? [Volkskrant]

Machines zullen volgens Van den Herik perfecte Van Goghs kunnen maken, die ook door de kenner niet zijn te onderscheiden van echte.

Interessant artikel ‘Help! Zijn computers nu ook al creatief?’ van de Volkskrant (via Blendle) dat naadloos aansluit op mijn artikel van een poosje terug:

Wat als de computer de melodieën componeert?

Het Nederlandse Creative Commons Global Network in wording

Gisteren in Amsterdam in het Spring House was ik aanwezig bij de tweede bijeenkomst over de nieuwe organisatiestructuur die Creative Commons wereldwijd aan het uitrollen is. Ik ben vanaf het begin bij CC Nederland betrokken geweest als professioneel maker omdat ik zeer geloof in de flexibele licenties die Creative Commons biedt. Ze bieden een verruiming op het te rigide eeuwenoude ‘alle rechten voorbehouden’ copyright dat in veel gevallen niet langer voldoet vandaag de dag.

Hoewel ik door de jaren heen betrokken was bij de organisatie Creative Commons ik maakte er nooit onderdeel van uit. Die eer bleef voorbehouden aan Kennisland, het IViR en Waag Society. Zij waren 12 jaar lang de officiële partners en hadden het alleenrecht op het voeren van de naam Creative Commons.

Creative Commons zet nu wereldwijd een innovatieve stap en brengt een moderne nieuwe manier van samenwerken tot stand. Zodoende zal voor Nederland het Nederlandse Creative Commons Global Network worden opgericht met leden en partners. Waarmee ikzelf lid kan worden en middels mijn bedrijf Melodiefabriek me als partner kan gaan aanmelden.

De bijeenkomst van gisteren bestond uit een groep geïnteresseerde mensen, waaronder makers en vertegenwoordigers van archieven zoals Beeld en Geluid en het Netwerk Oorlogsbronnen, Wikipedia en het IViR.

Ik ben ervan overtuigd dat dankzij deze nieuwe netwerkvorm een nieuwe manier van samenwerken zal ontstaan die het mogelijk maakt om het sterke merk Creative Commons nog meer op de kaart te zetten en de missie in de praktijk te brengen.