Onze urban verkenningstocht door Berlijn

Swingend op teenslippers liepen we Schiphol binnen. Helaas werd onze opgewektheid al snel door het douanepersoneel bedorven. Reizen per vliegtuig is afzien. Zelfs wanneer je ervoor kiest om met KLM te vliegen. Het kwam ons duur te staan aangezien we 2 koffers voor elk 20 euro per stuk moesten inchecken. En bij het inchecken voor de terugvlucht bleek dat bedrag zelfs opgelopen te zijn naar 30 euro per koffer. 100 euro in totaal dus. Vakantieman, gezellig he? Om door de douane te komen moesten mijn dochter en ik ook nog eens voor 30 euro aan cremes, parfums, haarmiddelen en dergelijke weggooien. We konden geen kant op want de koffers waren al ingecheckt en dus gaven we alles aan het douane-mannetje die het vervolgens respectloos in een grote afvalbak pleurde. Doodsbang voor terroristen vinden zij ons en iedereen en alles verdacht. Maar hoe je met een flesje Spa een heel vliegtuig kunt opblazen is mij een raadsel. Genoeg gekankerd want in het vliegtuig kon ik toch maar mooi naar het toilet zonder eerst gefouilleerd te hoeven worden.

klm

En eenmaal in Berlijn

Berlijn heeft echt wel een paar lessen geleerd van die gestoorde periode toen het Westen en het Oosten van elkaar gescheiden waren door een muur. Een tijd waarin de Stasi al haar inwoners schaduwde. Toen de muur eenmaal gevallen was, claimde het volk de stad volledig terug. Berlijn is een grote stedelijke speeltuin waarin de bewoners het straatbeeld bepalen. Een groot urban museum. Niet zo gek dus dat Berlijn een gewilde plek is voor creatieve geesten, kunstenaars, muzikanten en creatieve ondernemers. SoundCloud, van origine een Zweeds bedrijf, is er gevestigd. En ook het bedrijf van de muzieksoftware waar ik zo dol op ben, Ableton is er gevestigd. Vrijheid, creativiteit en een liberale levensstijl voeren hier zichtbaar de boventoon.

Geen stad dus voor mensen die bij de eerste de beste roestige lantarenpaal al een aanval van smetvrees krijgen. Deze stad grossiert in ouwe aftandse stadsattributen die middels street art opgeleukt worden. Men stort een beetje zand, zet een paar strandstoelen neer en voilà: we hebben een beach. Na het vallen van die pleuris muur viert men hier dag en nacht overduidelijk feest.

beachbabe

Geen bejaarden

Op de warmste dag van ons verblijf bezochten we Badeschiff. Een beach met een drijvend zwembad in de Berlijnse river de Spree. We moesten er wel 2 uur voor in de rij staan terwijl het 34 graden heet in onze nek stond te branden. Gelukkig bood de neveldouche verkoeling tijdens het wachten.

neveldouche

Eenmaal binnen gaf de verkoelende duik in het 2 meter diepe bad een zware klap in het gezicht. Er zat niets anders op dan je eraan over te geven terwijl de mechanische Duitse Techno over het terrein bonkte. En bij het aanzien van hipsters met wc-baarden en pilotenbrillen die quasi-nonchalant naar de Duitse schonen lagen te loeren.

badeschiff

Op onze slotavond bezochten we de wijk Kreuzberg. Hier kun je goedkoop en lekkâh eten en drinken. Bejaarden zul je hier niet aantreffen. Bij Vöner, een top vega-restaurantje, vraten we onze vingers op. Daarna brak het onweer volledig los. Goed voor een veldopname.

Een dag of wat eerder maakte ik ook al een veldopname, ditmaal van een ander natuurverschijnsel. Muziek van de bejaardenband The Stones doet het nog altijd goed.

Hey hey hey, that’s what I say!

Genoeg geluld. Bekijk de foto’s maar:

Berlin 2015

De New York Times laat het zien: zo bouwden Skrillex, Diplo en Justin Bieber de track ‘Where Are Ü Now’

Geweldig om te zien hoe de New York Times de track ‘Where Are Ü Now’ van Skrillex, Diplo en Justin Bieber analyseert. Muziektechnische taal wordt voor de verandering nu eens niet vermeden en ook worden de geluidstechnische behandelingen, de editing, uitvoerig beschreven. Wat we sounddesign noemen, mijn specialisatie. Het is deze klankvormgeving die de track karakter, dynamiek en kleur geeft. Een specialisatie die in de loop van de jaren een steeds grotere rol heeft gekregen. Niet alleen in popmuziek en dancemuziek, maar ook in films, radio en televisiedocumentaires en podcasts. Dankzij moderne audiosoftware kun je het geluid tegenwoordig met ongekende precieze sounddesignen (zie ook mijn post Met een ijsklontje muziek maken).

De track ‘Where Are Ü Now’ wordt in tekst, audio en op beeld geanalyseerd. Ik wil je adviseren om als eerste het stuk The Inside History of ‘Where Are Ü Now’ op de NYT-site te lezen. In dit artikel zul je ook een podcast/audio-onderdeel aantreffen dat specifiek op de samenwerking tussen het drietal ingaat. Het fraaiste onderdeel van de totaalanalyse is de speciale video die de NYT van de track heeft gemaakt. In de video worden de 3 heren geïnterviewd, leggen zij precies uit hoe de track werd opgebouwd door het te laten zien en horen.

Voor mij is het ook geweldig om te zien hoe Skrillex op zijn laptop (MacBook Pro die ik zelf ook gebruik) met Ableton Live (software die ik zelf ook sinds 2001 gebruik) werkt want zo werk ik namelijk zelf ook. Vroeger had je een grote studio nodig, een technicus die de knoppen bediende en een groep muzikanten. Tegenwoordig kun je die dingen allemaal in je eentje doen, zoals ik ze meestal doe. Of, zoals deze heren, met zijn drietjes. Met een hele vette hit als resultaat.

(omslagfoto: still uit video NYT)

Music and Democratization (Social Media Week Berlin) [video]

Hieronder op video een mooi gesprek over muziek en innovatie met ondermeer Gerhard Behles, een van de roemruchte oprichters van de geweldige muzieksoftware Ableton Live (heb ‘m zelf ook). Gerhard, Duitser, studeerde ooit Sonologie aan het Haags Conservatorium.

Den Haag speelt nog altijd een belangrijke rol in de wereld van de elektronische muziek.

Of beluister de versie zonder beeld:

(via)

Final Cut is cut!

Sommige programma’s werken zo op een vooroorlogse manier, onwaarschijnlijk!

Ik gebruik al jaren Ableton Live voor al mijn audio editing. Het speelt vrijwel alle formaten af en alles kun je real-time uitvoeren. Niets renderen en wachten zoals met dat ProTools, nee gewoon werken.

Apple Final Cut is een video-editor waar alle professionals bij zweren. Dat zal wel. Mijn collega’s zweren ook bij ProTools en ik niet! Zelfs iMovie werkt real-time terwijl ik bij Final Cut altijd alles eerst moet renderen om geen gehik en gestotter te zien bij het previewen van mijn video. Het programma ziet er uit alsof het voor Windows 95 gemaakt is. Ik heb de Express versie, ooit gekocht bij mijn MacBook Pro.

Het allersnelste programma om video mee te editen is voor mij met afstand Ableton Live. En dat terwijl het er niet eens voor bedoeld is! Als ik er een AVI in slinger en ik speel het fullscreen af dan kan ik er zelfs nog krankzinnig complexe audio kanalen naast zetten. Meedere video-kanalen? Geen probleem. Of een paar JPG’s voor wat teksten er tussendoor, voor de credits enzo? Ook geen probleem. Ik kan alles in Live bewerken. Heel gaaf. Ok, ik kan geen overgangen doen, heb geen video-filters tot mijn beschikking, ik kan alleen maar hard knippen, maar Live speelt alles zo soepel af, wat een genot! Dit in tegenstelling tot Final Cut die net eens een AVI soepel kan afspelen zonder eerst door de converstiemolen gehaald te zijn. Van Final Cut zijn mensen weer gaan roken. Dat idee.

De toekomst zit natuurlijk in nog veel handigere programma’s. Die worden nu al voor de iPad enzo ontwikkeld. Heel intuïtief kun je dan met 2 vingers in je neus even poepsnel een HD-video monteren. En met 1 klik staat ‘ie op Vimeo. Dat is wat we willen. Tenminste, wat ik wil. Een programma zonder al dat gecut.