Aanvulling op podcast regeling Buma/Stemra: er gelden ook andere rechten!

Voor wie denkt dat de podcastregeling van Buma/Stemra een afkoopsom is om muziek in je podcast te gebruiken, helaas dat is niet het geval. Buma/Stemra dekt namelijk slechts het deel van de componisten en tekstschrijvers af. Er gelden ook nog andere rechten op muziek.

Muzikanten en producenten

Wat Buma/Stemra niet vergoedt zijn de rechten van de muzikanten en producenten. Dat regelt de Sena namelijk. Zij hebben ook een podcastregeling, zie sena.nl (PDF). Zij verwoordt het als volgt:

Sena licenceert het gebruik van podcasts, een digitale opname van (een gedeelte van) een radioprogramma die in zijn geheel is te downloaden, tot 100% muziekgebruik. De podcast moet een minimale lengte hebben van één uur. Voor het gebruik van podcasts en overige downloads die 100% muziek bevatten, heeft u toestemming nodig van de betreffende platenmaatschappij. Voor meer informatie hierover verwijzen wij u naar de NVPI, de brancheorganisatie voor platenmaatschappijen.

Opnamerechten

De NVPI is de brachevereniging voor producenten en distributeurs. Wil je toestemming krijgen of je bepaalde muziek in jouw podcast kunt gebruiken dan zul je die toestemming van hen moeten krijgen of bij individuen zoals ondergetekende moeten aankloppen. Tenzij de muzikant met een Creative Commons licentie werkt (zoals ik) die hergebruik bv in een podcast toestaat. Zie creativecommons.nl.

Een andere mogelijk is, is het gebruik van rechtenvrije muziek, ook wel royalty-free music genoemd.

Antwoord op Open brief aan Buma/Stemra ivm wijzigingen podcast regeling

Inmiddels heb ik antwoord gekregen op mijn vragen aan Buma/Stemra nav het aanpassen van de podcast regeling. Zie de open brief.

Helaas mag ik de antwoorden daarvan niet openbaar maken want onderaan de email van Buma/Stemra staat een disclaimer:

NL: Dit bericht bevat vertrouwelijke informatie en is uitsluitend bestemd voor de geadresseerde. Mocht u dit bericht ten onrechte ontvangen dan is het gebruik, het verveelvoudigen en de verspreiding van dit bericht en/of de inhoud hiervan niet toegestaan. Wij verzoeken u onmiddellijk contact met ons op te nemen en de e-mail en daarvan eventueel gemaakte afdrukken te vernietigen.

Gelukkig heb ik deze kwestie ook op Facebook aangekaard in de groep Music Bizz. En weet dus nu hoe het zit:

Percentage muziekgebruik

Het percentage muziek blijft 50 procent en is niet lager geworden. Daarvan mag niet meer dan de helft uitgevoerd worden door dezelfde artiest of geschreven zijn door dezelfde auteur. Dit is om te voorkomen dat iemand een album uploadt en claimt dat het een podcast is. 

Tarieven

Gestarte streams/downloads per jaar:

Tarief per jaar:

Maximaal 120.000

€ 130,-

Maximaal 240.000

€ 260,-

Maximaal 600.000

€ 650,-

*Tarieven zijn excl. btw

Vergoeding componisten en tekstschrijvers

Podcasters hoeven niet aan Buma/Stemra door te geven welke muziek ze gebruiken in hun podcast. Hoe weet de Buma/Stemra dan welke muziek er gebruikt is en hoe zorgen ze ervoor dat de betreffende componisten hun geld krijgen? Dat weet Buma/Stemra inderdaad niet, men extrapoleert de cijfers die men wel kent, bv van radio en tv-gebruik.

Buma/Stemra geeft als reden:

De kosten wegen niet op tegen de baten als het gaat om kleine licenties zoals deze. Eén op één uitkeren is hier helaas nog te duur.

Ik vind dat een sterk staaltje creatief boekhouden. Als ZZP-er moet ik mijn inkomsten en uitgaven top op de cent nauwkeurig verantwoorden. Dat Buma/Stemra geld int via podcasters en dat dat geld vervolgens niet bij de juiste componisten terecht komt vind ik ronduit verwijtbaar slecht boekhouden. En dus verdienen de verkeerde componisten het geld via deze regeling.

Het argument kosten is natuurlijk prut. Als dat het argument is zou ik zeggen: tref geen regeling met de podcasters, geef het vrij.

Buma/Stemra weet overigens ook niet wat er in de horeca gedraaid wordt. Ook daarvoor wordt er dus niet juist afgerekend aan de werkelijke componisten en tekstschrijvers maar wordt er geëxtrapoleerd. Ik vraag me af of dit wel wettelijk toegestaan is!

Hoe dan ook, alles is wel helder nu.

Open brief aan Buma/Stemra ivm wijzigingen podcast regeling

Buma/Stemra heeft haar voorwaarden voor de podcast regeling aangepast. Ik heb daar wat vragen bij die ik de Buma/Stemra per email heb laten weten.

Van een podcaster vernam ik dat de Buma/Stemra podcast regeling nieuwe voorwaarden kent. Ik kon deze informatie niet op jullie site vinden, daar vind ik alleen nog een link naar de oude voorwaarden.

Ik begrijp dat volgens het nieuwe contract het muziekgebruik nu maximaal 25% mag zijn, wat voorheen 50% was. En het aantal gestarte streams mag maximaal 120.000 zijn.

De kosten, zijn die hetzelfde gebleven, 130 euro per jaar?

Ik begreep ook dat podcasters niet aangeven welke muziek ze draaien.
Dat lijkt mij cruciaal want dan kunnen jullie dat geld dus ook niet correct uitkeren aan de rechthebbenden componisten tekstschrijvers. Hoe zorgen jullie er dan voor dat dit geld bij de juiste personen terecht komt?

Kun jij mij helpen deze vragen te beantwoorden? Alvast bedankt!

Wordt vervolgd…

Werken voor een kratje bier in Nieuwspoort

Gisteren was ik aanwezig bij het debat over auteursrechten met politici en makers dat werd georganiseerd door het Platform Makers. Een week voorafgaand aan het Algemeen Overleg Auteursrecht dat voor 4 oktober in de Tweede Kamer gepland staat. Ondermeer Esmé Lammers (regisseur), Will Maas (muzikant), Inge van Mill (fotograaf), Peter Kwint(Tweede Kamerlid SP), Erwin Angad-Gaur (voorzitter Platform Makers) en Paul Solleveld, (voorzitter Platform Creatieve Media Industrie) kwamen aan het woord. Gesprekleider was Frénk van der Linden en de zaal in Nieuwspoort zat vol.

Echt positief werd ik er niet van. Men bleef teveel in het verleden hangen, het ging alleen maar over kranten, televisie en films in bioscopen. Internet werd er heel af en toe bijgehaald maar meestal in negatieve zin.

Makers geven hun auteursrecht weg

Waar de makers tegenaan lopen is dat ze hun copyright moeten afstaan. Een krant vraagt een journalist een artikel te schrijven maar de journalist mag er zelf niets meer mee doen. Of een fotograaf schiet foto’s voor een krant die daarover exclusiviteit opeist en bijvoorbeeld bij herpublicatie geen extra geld verstrekt. De bovengenoemde VPRO maakt zich hier overigens ook schuldig aan en biedt alle makers een contract aan waarin die maker afstand doet van zijn/haar copyright. Dus stel ik maak een audiodocumentaire, dan moet ik mijn rechten afstaan aan de VPRO en mag ik die audiodocumentaire niet op mijn eigen SoundCloud, of welke server dan ook gaan delen. De enige oplossing is: onderhandelen, maar dat durven de meeste makers niet uit angst dat ze dan de opdracht niet krijgen.

Ik snap die last, want het is vaak een spelletje Calimero versus Goliath. Maar het “voor jou helaas een ander”-gevoel is geen goed gevoel, wat mij betreft kun je als maker beter maar niet in zee gaan met opdrachtgevers die jou een waardeloos contract aanbieden. Mede daarom werd ik niet zo vrolijk van die middag. Hoewel ik het gezucht en gesteun van de makers snap, de keuze om hieraan mee te blijven doen, het slaafse gevoel van “het is niet anders” dat trek ik niet. En ik trek het ook niet als men vindt dat de oplossingen van de politiek moet komen middels nieuwe wetten enzo. Daar geloof ik weinig in. Zie bv de krankzinnige wetten die de EU onlangs op dit vlak aangenomen heeft.

Creative Commons

Geen enkele maal viel het woord Creative Commons, de open licenties waar bv Wikipedia gebruik van maakt, de fotografie website Flickr, de videosites YouTube, Vimeo, blogplatform Medium en ga zo maar door. Er zijn meer dan 1.4 miljard werken onder CC gepubliceerd, dus onbekend kun je dit niet noemen. NOS en andere journalistieke sites maken daar dankbaar gebruik van. Ook de TV-reeks Mind of the Universe van de VPRO is in zijn geheel onder een CC licentie uitgebracht. Ik vind niet dat alle makers CC moeten gebruiken (de keuze is aan jou) maar ik vind wel dat hierover tenminste discussie gevoerd moet worden, en met name met makers! Onwijs vreemd en jammer dat het daar gisteren niet over ging. Platform Makers had iemand van Creative Commons Nederland moeten uitnodigen. Een gemiste kans!

Wat ik bepleit is: behoud zelf die rechten en sta ze niet af. Dit kan ook via Alle Rechten Voorbehouden waarbij iedereen die jouw werk wil gebruiken aan jou toestemming moet vragen. Maar zet het werk dan ook niet op internet, en zeker niet op Facebook want dan geef je echt dat bedrijf alle macht over jouw content. Maar veel beter is om een licentie te gebruiken zoals die van Creative Commons. Spreek dat met jouw opdrachtgever af. Jij en je opdrachtgever zullen dan die licentie gebruiken en jij hoeft geen afstand te doen van je rechten. Onwijs win-win! Hierdoor zal het publiek onder bepaalde voorwaarden die volgens de licentie gelden jouw werk mogen delen. Maar dat is juist ook weer een voordeel te noemen want online is immers dé sleutel tot succes dat jouw werk beschikbaar is en gedeeld kan worden. Wie online niet zichtbaar is, bestaat simpelweg niet.

Opvallend vond ik dat gisteren de groep vaak over conflicten sprak met opdrachtgevers maar geen namen durfde te noemen. Laat staan dat een maker hierover ging bloggen (een blog is heel krachtig om dingen aan de kaak te stellen). Het geeft de ernst van de angst goed weer.

Maar nog even terug naar Creative Commons. Dankzij een CC licentie geef je inderdaad een aantal rechten op. Bijvoorbeeld dat het publiek jouw werk mag delen, maar als jij stelt dat niemand er geld aan mag verdienen kies je simpelweg een licentie met het kenmerk NC (niet-commercieel) en ben je bij wet beschermd. Net zo goed als iemand die Alle Rechten Voorbehouden gebruikt, alleen sta je niet-commerciele verspreiding toe. Tja, wie kan daar nu tegen zijn? Jouw eigen fans worden zo immers de ambassadeurs van jouw werk. Alle social media is met dat delen groot geworden. En wat nu als je dat delen ook nog eens transparant maakt door de voorwaarden via een licentie te stellen? Creative Commons geeft totale transparantie over wat je wil toestaan dat er met jouw werk gebeurt.

Alle Rechten Voorbehouden is een soort slot op de deur. Niemand mag iets met het werk doen. Prima, het is een keuze, maar ik snap makers niet die beschermde werken dan wel op Instagram of Facebook zetten. Facebook mag namelijk alles met jouw content doen. En wordt er ook nog eens schathemeltje rijk van. Voor Facebook werk jij als maker zelfs helemaal gratis. Ook daar ging de discussie gisteren helemaal niet over.

Wat is auteursrecht?

Stel dat een wetenschapper, een loodgieter, of een overheidsinstelling dezelfde auteursrechten hanteren als creatieve makers (lees: wat is een creatieve maker? ook leuk voor een discussie) dat doen, zouden we dan niet een vreemde wereld krijgen? De maker roept eigenlijk “dit is van mij en blijft van mij!” Maar stel nou dat een wetenschapper iets ontdekt en de rest van de mensheid wil laten dokken op het moment dat men wil voortborduren op die wetenschap. Of stel dat een loodgieter eist dat iedereen die gebruik maakt van de door hem gerepareerde WC achteraf wat royalties moet betalen. Of stel dat een door de overheid betaald onderzoeksrapport opgesloten wordt in Alle Rechten Voorbehouden. Dan kan niemand er ooit iets mee doen, zelfs niet legaal uploaden en verspreiden zonder toestemming. Is dat wat we willen? Een politiestaat is dan nabij. Op het argument geld kun je dan alles en iedereen bestrijden.

De realiteit is dat Creative Commons licenties tegenwoordig heel veel gebruikt worden voor publicaties die met publieksgeld tot stand gekomen zijn. En dat Creative Commons heel veel gebruikt worden door erfgoedinstellingen, waar ook meestal publieksgeld achterzit. Ik vind dan ook dat makers die met publieksgeld dingen maken hun content ook onder CC moeten publiceren zodat zij die werken toegankelijke kunnen houden voor het publiek dat ervoor betaald heeft. Helaas is veel historisch materiaal van de publieke omroep vanwege de rechten niet langer beschikbaar voor het publiek, het ligt opgeslagen bijvoorbeeld bij Beeld en Geluid. Terwijl het met onze belastingcenten betaald is. Maar ook dit instituut zet tegenwoordig hard in om zoveel mogelijk werken ter beschikking te stellen onder een Creative Commons licentie zodat die werken  publiekelijk bekeken, beluisterd èn hergebruikt kunnen worden, bijvoorbeeld voor educatieve doeleinden. Nogmaals: het is allemaal van onze belastingcenten betaald, dus wij, de commons, moeten er toegang toe hebben, vind ik.

Op basis van Alle Rechten Voorbehouden had Wikipedia nooit kunnen bestaan. Ik hoop dat hedendaagse makers (creatief of niet) daar ook eens over nadenken. Laten we voortaan een inhoudelijk betere discussie voeren over wat het is om maker te zijn en welke rol auteursrecht daarbij speelt. Om mee te beginnen: waar dient dat auteursrecht nou precies voor? Die vraag bleef gisteren totaal onbeantwoord. Een gemiste kans.

P.S. Platform Makers had een boekje laten drukken voor de bijeenkomst. Daarin trof ik een interessante uitspraak aan van Will Maas, toetsenist en docent Rock Academie:

Tja commerciële tv....

Alles voor de poen, zoals we het willen, of niet dan?

BAM!-infodag verslag

Vanmiddag was ik aanwezig bij de infomiddag van BAM!, de Beroepsvereniging voor Auteur-Muzikanten. BAM! zet zich binnen en buiten Buma/Stemra in voor nieuwerwetse muzikanten (songwriters en componisten) die hun eigen werk uitvoeren. Het was een interessante middag die ik aan de hand van wat korte interessantigheden tot een blogje heb gebakken.

Ik hoop dat ik alle details goed genoteerd heb. Zo niet, laat dan een reactie achter (onderaan dit bericht) of stuur me er een mailtje over: marco@melodiefabriek.nl

De nieuwe directievoorzitter van Buma/Stemra, Wim van Limpt, mocht de middag aftrappen. Zijn verhaal kwam er in het kort op neer:

  • Buma/Stemra maakt sinds kort gebruik van de gecentraliseerde ICE database, een samenwerking tussen PRS (UK), STIMM (Zweden) en GEMA (Duitsland). Door deze centrale administratie kan men de auteursrechten efficiënter afhandelen en binnen Europa eenvoudiger afspraken met de YouTube’s en Spotify’s van deze wereld omdat deze voor een paar landen samen gemaakt kunnen worden.
  • Stemra zal hervormd moeten worden omdat zij niet meer van deze tijd is. Stemra heft auteursrechten op dragers zoals CD’s en de verkoop daarvan wordt met de dag marginaler. Wim sprak zich duidelijk uit tegen het oude Stemra concept dat je als Buma-lid eerst Stemra-rechten moet afdragen als je een CeeDeetje maakt/maakte alvorens ze achteraf weer terug te kunnen verdienen. Zo’n krom systeem verzin je anno 2016 niet meer.
  • Wim wil van Buma/Stemra een plattere organisatie en transparanter met minder management en meer “handjes” voor uitvoerende werk. Ook moeten vragen beter en sneller afgehandeld worden in de toekomst.
  • Wim vertelde dat Blockchain technology “een speerpunt voor de komende jaren is”. Hoe precies bleef onduidelijk. De Blockchain maakt in principe Buma/Stemra overbodig, net zoals de Blockchain techniek achter de Bitcoin geen banken nodig heeft om betalingen mee uit te voeren. De hamvraag in deze is: hoe ga je je als Buma/Stemra in de toekomst niet onmisbaar maken als een Blockchain systeem mainstream gaat worden? Of anders: wat is de toegevoegde waarde van Buma/Stemra in een Blockchain-systeem voor auteursrechten?
  • Wim had een primeur: begin volgend jaar komt Buma/Stemra met een Setlijst-app waarmee je de gespeelde songs tijdens een live-concert eenvoudig kunt aanmelden.
  • En nog een primeur:

Na een korte pauze vertelde BAM! én Buma/Stemra bestuurslid Arrien Molema hoe de zaken er online voor staan.

bam-arrien-molema

Een paar opvallende punten uit zijn verhaal:

  • Het Safe Harbour principe beschermt content-platformen zoals YouTube die in principe geen rechten hoeven af te dragen omdat YouTube slechts een host en doorgeefluik voor content is. Hierdoor lopen rechthebbenden veel geld mis. Safe Harbour staat onder druk door een nieuwe EU-richtlijn, de vraag is alleen hoe die richtlijn (nu nog in concept!) er uiteindelijk uit gaat zien. Op dit moment keert YouYube hierdoor vele malen minder geld uit aan rechthebbenden dan dat Spotify dat doet. Er is overigens wel een deal tussen YouTube en Buma/Stemra gaande, dus het geldkraantje druppelt wel een klein beetje…
  • Valt een contentprovider volgende de nieuwe richtlijn nog steeds onder de Safe Harbour-regeling dán moet deze een ContentID-systeem inbouwen en de werken brandmerken om misbruik op te kunnen speuren. Interessant voor songwriters/componisten is dat platforms die aan optimalisatie van de presentatie van de content doen (lees: content uitlichten/promoten/gidsen) niet meer onder die Safe Harbour-regeling zullen gaan vallen. Dit gaat dus misschien ook voor YouTube gelden aangezien zij duidelijk een gids functionaliteit in YouTube heeft ingebouwd om content op de bezoekers af te stemmen en de aandacht van die bezoekers zo lang mogelijk vast te houden door gerelateerde video’s automatisch na afloop van de vorige video op te starten en in de sidebar te tonen.
  • Copyright is en blijft een actueel onderwerp mede door online toepassingen. De politiek kiest hierbij wel de kant van de makers en niet de kant van de Safe Harbour clubs zoals YouTube volgens Arrien.
  • De politiek moet opgezocht worden om deze onderwerpen echt op de agenda te krijgen. Vanuit de zaal kwamen er vragen over welke politieke partijen zich echt bezighouden met auteursrechten voor muzikanten en componisten. De PVDA werd genoemd als pro. De Piratenpartij als anti. Tegelijkertijd vonden een paar aanwezigen dat er contact met de Piratenpartij gelegd moest worden om de kwestie te bespreken. Brussel is the place to be qua lobby op dit vlak (lees: de gezonde lange arm die Europa heet). En op de vraag wie er nu lobbyt namens de BAM! weet ik het antwoord: ECSA (European Composer & Songwriter Alliance) en GESAC (authorsocieties.eu).

Tot slot mocht Markus Bos van de SENA het laatste onderdeel van de middag invullen. :

  • SENA int geen geld online omdat online geen openbaarmaking is maar voor persoonlijk gebruik is. Vanuit de zaal kwam de kritiek dat vrijwel alle cafe’s muziek van Spotify draaien (lees: een soort radio in de publieke ruimte, of niet dan?), waarom dan geen vergoeding hiervoor regelen? Het antwoord is simpel: het is illegaal om Spotify in cafe’s te gebruiken. De licentie van Spotify is er namelijk eentje die alleen persoonlijk gebruik toestaat. Hetzelfde geldt dus ook voor andere online services die niet voor zakelijk gebruik bedoeld zijn, zoals YouTube. De verwachting is wel dat Spotify in de toekomst zakelijke accounts zal gaan (moeten) leveren. En wellicht dat de wetgever, want die volgt SENA hier natuurlijk, ook het een en ander gaat aanpassen.
  • SENA betaalt 50% aan de producent (de geldschieter van de gehele productie en bezitter van de Master) en 50% aan de uitvoerenden. Daarbij ontvangt de artiest altijd 50% of meer en worden de rest voor de andere muzikanten via een puntensysteem ingevoerd en financieel afgehandeld.
  • SENA levert de centjes aan producenten en muzikanten met terugwerkende kracht tot 3 jaar terug!
  • Markus noemde soundtrackyourbrand.com uit Zweden als een interessante ontwikkeling voor de zakelijke gebruikers (bv die cafe’s die muziek willen draaien maar dat nu illegaal met een persoonlijk Spotify-appje doen).
  • Er ontstond een flinke discussie in de zaal omdat de SENA teveel de kant van de producent lijkt te kiezen. De zaal vol BAM!-leden waren van mening dat muzikanten evenveel recht op centjes hebben als producenten. Op dit moment staat SENA geheel in haar recht, want de wet staat immers SENA niet toe om ook voor online-gebruik te gaan  innen. Het publiek vond dat een te passieve houding: waarom de wet niet willen aanpassen? Waarop Markus luidt en duidelijk maakte om vooral naar de ledenvergadering te komen om daar je stem te laten horen.

sena-w990

Ook Wim van de Buma deed die oproep: kom naar de ledenvergadering en laat je stem horen!

We leven in een tijd vol veranderingen. Leven in de brouwerij! En het wordt er alleen maar beter op. Niet alleen heeft Buma/Stemra voor de verandering nu ineens wél een directievoorzitter die snapt dat internet een  blijvertje is. Eindelijk! Het effect van BAM! is duidelijk zichtbaar.

Kortom, het was een fijn middagje aldaar in de hoofdstad, zo blogde een rasechte Hagenees.

Update: reacties en opmerkingen van Arrien Molema verwerkt in bovenstaande. Zie zijn reactie onder de post.

1 maand stoppen met consumeren: de Black March

De Stop Online Piracy Act (SOPA), ook bekend als H.R. 3261, is een Amerikaans wetsvoorstel dat op 26 oktober 2011 werd ingediend door het Republikeinse lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden Lamar Smith en een groep van twaalf Republikeinse en Democratische medestanders. Het wetsvoorstel geeft de Amerikaanse justitie en auteursrechthebbenden meer mogelijkheden om online uitwisseling van auteursrechtelijk beschermde bestanden en online handel in namaakproducten tegen te gaan.

De wet zou het Amerikaanse ministerie van Justitie en auteursrechthebbenden de mogelijkheid bieden websites die auteursrechtschending faciliteren voor de rechter te dagen. Een en ander zou kunnen leiden tot het opleggen van een verbod aan advertentienetwerken en online betaalsystemen als PayPal om met dergelijke websites zaken te doen, het verbieden van zoekmachines om naar die websites te linken en de verplichting van internetaanbieders om de websites te blokkeren. Volgens de nieuwe wet zou het aanbieden van beschermd materiaal in de vorm van streaming media een misdrijf zijn.

(quote Wikipedia)

Een wet die online censuur in Amerika volledig zou legitimeren. Gelukkig is de weerstand in Amerika nogal groot. Zo zijn felle tegenstanders het überhippe blogsysteem Tumblr, Wikipedia en Mozilla. En bedrijven als Google, AOL, Yahoo, Facebook, Microsoft en zelfs het Witte Huis steunen het protest tegen het wetsvoorstel in de huidige vorm. Sommige websites gingen onlangs uit protest op zwart. Google censureerde zijn logo op de Amerikaanse website. In Nederland deed ook GroenLinks, mee met het protest.

Helaas, zijn er genoeg bedrijven die er anders over denken. Die weten niet hoe snel ze een soort tweede China in werking kunnen stellen. Door hun aangespoord haalde de FBI in januari van dit jaar de site Megaupload offline omdat er naast legale content ook illegale content op Megaupload gedeeld werd.

megaupload

Gelukkig zijn we in Nederland wat frisser van verstand:


The Pirate Bay / ideale vakantieplek

Neemt niet weg dat mijn generatie die aasgieren keihard moet aanpakken voor dit staaltje machtsmisbruik. In Amerika gaat daarom komende maand een hele concrete actie van start die de bedrijven hard in de ballen trapt: 1 maand stoppen met consumeren. Onder de noemer de Black March. Zij willen consumenten censureren. Goh, dan stoppen wij toch gewoon die shit te kopen! Ons machtigste middel. Zonder onze aandacht en geld sterven ze uit.

Black March. Can we do it, reddit

Directievoorzitter BUMA Hein van der Ree verdient 3 ton per jaar!

Ik citeer VPRO 3VOOR12 | Omzet Buma stijgt licht, omzet Stemra daalt:

In het jaarverslag van Buma/Stemra is dit jaar voor het eerst het salaris van de directie bekend gemaakt. Directievoorzitter Hein van der Ree verdiende vanaf 1 mei 200.000 euro, exclusief pensioenafdracht. Op jaarbasis is dat ongeveer 300.000 euro. Flink boven de Balkenende-norm, maar wel aanzienlijk minder dan zijn voorganger Cees Vervoord, die halverwege 2010 afscheid nam. Vervoord verdiende in 2010 379.000 euro, exclusief pensioenafdracht. Hij nam afscheid per 1 augustus.

Directeur juridische zaken Cees van Rij verdient 233.900 euro. Ook het totale honorarium van het bestuur is bekend gemaakt. Buma/Stemra is daar jaarlijks 95.400 euro aan kwijt. De auteursrechtenorganisatie lijkt zo voorzichtig tegemoet te komen aan de roep om meer transparantie binnen de organisatie. Zo worden ook voor het eerst de nevenactiviteiten van het bestuur opgesomd.

Laten we daar het salaris van een popmusicus tegenover stellen (cijfers 2009), zie mijn post Eindrapport Parlementaire Werkgroep Auteursrecht:

Recent onderzoek (Pop, wat levert het op?) toont aan dat de modale popmusicus een netto jaarinkomen heeft van rond de € 12.000. Hetzelfde onderzoek toonde aan dat ruim de helft van de musici in 2008 niet meer dan € 6000 verdiende met muziek.

Ik ben nooit lid van de BUMA geweest en zal nooit lid worden ook. Het riekt mij teveel naar slavenarbeid. Met z’n allen gebukt gaan staan voor een paar idioten in het bestuur. Pleurt op zeg!

Heide bedankt!