Categorieën
uitgesproken

New Babylon op zijn Haags

De meeste Hagenezen die ik erover sprak waren er nog niet geweest. New Babylon, het nieuwe winkelcentrum in Den Haag vlak achter Centraal Station met kantoor- en woonruimte erboven. De huurprijzen zijn van hetzelfde niveau als de hoogte waarop de woningen gelegen zijn. Maar goeds, bij helder weer kun je de pier van Scheveningen weg zien roesten.

Het is er relatief rustig. Dat was vroeger met het oude Babylon net zo. Qua business niet handig, qua rust wel. Kijkûh, kijkûh, niets kopûh. Je waant je in een soortemet New York en gaat er spontaan minder plat Haags van lullen. Dungelmann, de beroemde sjieke rundvleesdraaiâh uit de Nieuwstraat, verkoopt ook in New Babylon zijn beroemde balletje gehakt en Dungelmann Croquet.

babylon-oud

Gigantisch minpuntje: de oude Babylon bioscoop had er nog wel bij gemoeten.

Categorieën
uitgesproken

Tevergeefs ‘Only God Forgives’

Trakteerde ik mijzelf vandaag op een bioscoop bezoekje, viel ‘ie tegen! En niet zo’n beetje ook. Only God Forgives, geregisseerd door Nicolas Winding Refn met Ryan Gosling in de hoofdrol, is een draak van een film. Het script stelt werkelijk niets voor. Het verhaal kent geen diepgang. En Ryan Gosling speelt met zijn bekende vlakke gezichtsuitdrukking. Het karakter van de hoofdpersoon heeft geen diepgang, dus slaat de vlakheid ook gelijk helemaal dood. In de film wordt er heel wat doodgeslagen, letterlijk. Het aantal zinnen is op 10 vingers te tellen, alles draait om de afslachtingen die close-up met veel bloed in beeld gebracht worden. Zodat we onze fantasie vooral niet hoeven aan te spreken. En lekker zwaar aangezet met sounddesign, om het effect nog wat te vergroten natuurlijk.

Het enige dat nog een beetje te pruimen is, is de score/soundtrack. Hoewel er soms zeer cheezy klinkende synthesizermuziek klinkt, regisseur Nicolas Winding Refn stopt dat in al zijn films, is de film ook voorzien van donker klinkende ambient muziek. Helaas worden die stukken wel vaak herhaald bij bepaalde scenes. Maar die rol is op zich niet heel alledaags. In sommige scenes hoor je de setgeluiden (lees: achtergrond geluiden die bij de setting horen) later dan je ze ziet. Vrij maf. Normaal moet je namelijk het geluid horen voordat het ziet. Een dichtslaande autodeur bijvoorbeeld. Maar het heeft een wat vervreemdend effect. Soms zijn de setgeluiden geheel afwezig en klinkt er bijvoorbeeld alleen een dissonant laag gezoem.

De film heeft geen plot. En de verhaallijn loopt geheel volgens verwachting. Kortom: saai is nog zwak uitgedrukt.

Nicolas Winding Refn heb/had ik zeer hoog zitten vanwege het ronduit geweldige The Pusher Trilogy (alle 3 de delen dus). Ook was ik zeer gecharmeerd van zijn recentere film Drive. Maar wat een ommezwaai maakt ‘ie met deze film! En of het ooit nog goed komt met Ryan Gosling vraag ik me ook af. Ik wens het jong een film toe waarbij ‘ie eens wat emoties mag tonen.