Neil Finn: adieu social media, welcome blog!

Muzikant Neil Finn is opgehouden met social media en begon een maand geleden een blog.

As I have removed myself from social media for the foreseeable future, I aim to find a few new things to throw at you on here. Hopefully my words will flow free and I can string together thoughts of more than 280 characters, remember a few good things that happened today or yesterday, show you some panoramic images and short movies, fast corridors with surprise endings. There’s a world of creative process and remarkable people out there that I hope to discover.

The First Post – Neil Finn

Ik ben ook opgehouden met social media, op 1 na: Twitter. Ik sluit niet uit dat ik ook met Twitter stop. Een blog is namelijk een miljoen keer beter.

Dave Winer heeft een punt

FF een onderonsjes tussen 2 bloggers op Twitter vandaag. Ik vind het jammer dat de RSS-feed van Dave Winer voorzien is van vele korte posts die me geen reet interesseren. Maar Dave wil er geen extra RSS-feed voor aanmaken. Take it or leave it.

Het is de houding van een artiest. Niet zwichten voor het publiek. Het ze vooral niet makkelijk maken. Maar hoe interessant ik Winer ook vind (de vader van alle bloggers, zo kun je hem met gemak noemen), in mijn RSS reader zit ‘ie al een tijdje niet meer. Alleen vanwege die korte overbodige posts die hij de godganse dag loopt te posten. Gebruik voor vergankelijke berichten Twitter, denk ik dan.

Maar goeds, ik snap zijn punt. De maker heeft de bal.

P.S. De ouwe baas wordt toch een beetje kriegelig als Roy Tanck een suggestie doet:

Winer bouwt zijn eigen software en het woordje WordPress blijkt gevoelig te liggen bij de ouwe. Ach, whatever. Ik hou van WordPress. En WordPress genereert zelfs per tag of categorie een aparte feed. Dus…

Nick Cave blogt antwoorden

Muziekmaker en schrijver Nick Cave heeft een blog met een hele lange titel:

The Red Hand Files – You can ask me anything. There will be no moderator. This will be between you and me. Let’s see what happens. Much love, Nick : The Red Hand Files

Alle blogposts hebben ook hele lange titels (wat nu SEO regels opvolgen? 😀). Het publiek kan vragen stellen en Nick geeft antwoord. En je hebt er geen Facebook of andere evil shit voor nodig, gewoon formuliertje invullen en klaar. Het blog ziet er ook lekker sober zonder opsmuk uit.

Kortom, Nick snapt het wel! #topblog

Afleidende links

De bloggers die ik volg linken in hun blogpost naar ander blogposts. Het is het bloggen zoals het bloggen ooit was: als een linkblog van het web onder het motto van “kijk eens wat ik tegenkwam online.” En sommige bloggers passen het toe om hun eigen blogsels aan te prijzen. Brainpickings linkt alleen maar naar zichzelf, naar haarzelf moet ik eigenlijk zeggen. Heel irritant, ik lees dat blog dan ook niet meer, veel te narcistisch.

Het aanbrengen van een link is eigenlijk een rare onderbreking voor de lezer. Aan de ene kant logisch, zo is het web immers ontworpen, maar ook onrustig en totaal afleidend. Zo kun je nooit aandachtig een tekst lezen.

Een bron of link voor wat meer informatie kan ook best onderaan de tekst genoteerd worden. Tja, waarom doe ik dat zelf eigenlijk ook niet?

Het blog van Jeroen Mirck neemt een verdrietige wending

Het blog van Jeroen Mirck werd twee dagen geleden overgenomen door diens broer, Vincent. Hij trekt aan de rem:

Ik wens je uiteindelijk een ‘lang en gelukkig leven’ toe, maar als je nu geen stap zet, ga je daar niet komen. Dan eindig je als hoofdgast in je eigen egocentrum. En daar zie ik mijn fijne doch vreemde broer niet graag belanden.

In zijn betoog spaart ‘ie zijn broer in het geheel niet. Jeroen is volgens hem veel teveel met z’n eigen ego bezig in plaats met zijn pasgeboren kind. Hierdoor is de relatie met de moeder van het kind ook onder druk komen te staan en zijn ze apart gaan wonen. Wat Jeroen in zijn blogpost ervoor (Papablog 7) nog bestempelt als “niet erg” want:

Met latten is op zich ook helemaal niks mis. Het is ideaal als ik weer eens worstel met een deadline die even wat extra tijd vergt.

Gaan latten omdat je vaak worstelt met een deadline? Dat is als een nieuwe auto kopen wanneer de benzine op is.

Jeroen deelt deze privékwestie dus gewoon op zijn blog. En het wordt ook op sociale media gedeeld, waarop Jeroen zelf reageert. Dus het draait weer allemaal om hem.

Gisteren zag ik André Hazes Jr. bij Pauw. Die heeft dezelfde kwaal. Alles draait om aandacht bij deze mensen. Alles mag uitvergroot gewoon op televisie worden getoond.

Ik, ik, ik, ik, ik.

Om Spinvis te citeren:

Neem dan godverdomme geen kind dan!

Alleen zit het bij Jeroen anders, er is geen sprake van “nemen”, want:

Allebei zijn we vruchtbaar, maar Kinga’s lichaam werpt blokkades op. Voor wie het echt wil weten: vijandig baarmoederslijmvlies.

Zo deelde hij met ons in zijn MijnMoment van 2015. Als je ZO GRAAG een kind wil en het vervolgens verzaakt om een goeie vader te zijn…. ga hulp zoeken Jeroen! Het is een goeie stap om je blog te sluiten. Maar stop ook met sociale media. Niemand zal je missen, echt, zo belangrijk is het allemaal niet.

Niemand zal je missen, behalve je kind.

Blogs zijn niet dood

Beetje domme titel. Ik hoor het je zeggen namelijk. DUH!

Maar dit is ff een shout out naar Frank Meeuwsen. Want die is (weer) lekker aan het bloggen lately. Hij zet zich in voor het Indieweb, een beweging die een grote middelvinger optrekt naar de Facebooks en share-yer-data-on-our-server boefjes van het internet. Maar hij heeft het ook over andere zaken op zijn blog. Hij beperkt zich niet maar blogt gewoon waar hij over bloggen wil. En zo moet het zijn, dat is het leuke van een blog. Daarom moet je elk blogboek dat begint met het advies ‘kies een thema en hou je eraan’ verbranden en begraven onder een grote berg met zand of in een diepe put gooien. Frank blogt soms zelfs in het Engels. Zeg ik, alles kan.

Blogs zijn niet dood. Facebook straks wel. Lees mijn lippen.