#podcast #101: elke dag na #dwdd

podcast-101*kuch* Gisteren kwam tijdens de wekelijkse #blogpraat twitterchat op maandag naar voren dat veel bloggers meer willen weten over podcasting. Zo gezegd, zo gedaan, dus zet in je agenda: volgende week maandag tussen 20:00 en 21:00 zal de twitterchat van #blogpraat geheel in het teken van de #podcast staan.

Vanmorgen onder de douche stoomde ik hier wat op door. Podcasten is op zich niet zo lastig, maar toch komen er diverse zaken bij kijken die voor de meeste bloggers waarschijnlijk onbekend terrein zijn. Om te kunnen podcasten moet je bijvoorbeeld in staat zijn je eigen stem en/of die van anderen op te nemen. Je moet er vervolgens een mp3-bestandje van maken zodat je hem op je blog kunt laten horen. De ware podcaster zal er ook nog een speciale podcast-feed van maken zodat iedereen zich erop kan abonneren via een podcast-programma zoals bijvoorbeeld iTunes. Kortom: dat behoeft zorgvuldige uitleg. Waarvan akte want vanaf vandaag zal ik elke dag een serieuze poging wagen om direct na een uitzending van De Wereld Draait Door om 20:30 uur een nieuwe #podcast #101 online te hebben.
Lees verder

Wat bloggers van Hugh Hefner kunnen leren

playboy

Bloggers zijn, net zoals mensen, kuddedieren. Die nemen van alles maar gewoon aan. Die doen braaf dat wat ze denken dat anderen willen dat ze doen. En vooral als het van ver komt en door een buitenlandse populaire blogger wordt opgeschreven, ja dan is het pas echt De Waarheid. Dan moet je als blogger dat gewoon ook doen.

Nou mooi niet dus!

Ik zou zeggen: ga zelf je waarheid uitzoeken! Van vrijwel alles kun je aantonen dat het tegendeel ook waar blijkt te zijn. En alles wat ooit als ‘fout’ werd bestempeld kan ineens van de een op de andere dag weer populair worden. Zo is Hugh Hefner, oprichter Playboy, ineens weer helemaal hot vanwege het ‘verwezenlijken van feministische doelen’. Daar was eerst 60 jaar met moddergooien vanuit diezelfde feministische hoek voor nodig!

En wat te denken van mode? Dat wat in en uit de mode is, het is een grote cirkelbeweging. Als je je levenslang beperkt tot 1 bepaald type kleding ben je soms ff 7 jaar uit de mode, maar goeds, kan jou het rotten. De rest van de tijd ben je weer helemaal hip. En je kan het zo gek niet bedenken: broek over de knie, onder de knie, op de schoen, over de schoen, hoog water op Scheveningen en meer van dat soort varianten. De modepolitie zal je hoofdschuddend nakijken. Boeien!

Bloggers geven elkaar tips over van alles (of lees: maken mekaar gek!); over de vormgeving, waar een menu met pagina’s moet komen, de lengte van de berichten et cetera. Allemaal leuk en wel, goed bedoeld natuurlijk, maar het slaat negen van de tien keer nergens op. Het ding dat internet biedt ten opzichte van de offline wereld is nu juist dat je exact kunt meten wat je bezoek op je blog doet. Ik begrijp ook wel dat het goed interpreteren van een statistiekenprogramma, Google Analytics gebruik ik hiervoor, best lastig is. Maar of je gaat op je gevoel af, of je gelooft die vage internetguru’s, of je kijkt gewoon naar de cijfers. En dan liefst nog op een wat langere termijn, omdat het effect op menselijk gedrag, ook op je blog dus, pas over een langere periode echt goed te meten is.

Trek conclusies en realiseer je bovendien: ook het omgekeerde is waar. Doe dus niet datgene waarvan je denkt dat een ander zou willen dat je dat doet. Hugh Hefner deed dat ook niet. Door velen 60 jaar vervloekt. En door anderen 60 jaar heel lekker in de watten gelegd.

(foto: Alan Light / CC BY)

Uit vrije wil doneren?

In Amerika kijkt niemand van het begrip Public Radio op. Radio die betaald wordt door het publiek. Huh? Ja inderdaad het publiek zorgt ervoor dat bijvoorbeeld This American Life al sinds 1995 haar geweldige radioprogramma maken kan. Ook Radiolab wordt volledig door de luisteraars ondersteund. In beide radioprogramma’s hoor je voordat de show begint een korte oproep om te doneren.

Hier in Nederland vinden sommige mensen zo’n omroep tot doneren een manier van bedelen. Zo bleek ook vanavond tijdens de #blogpraat chat op Twitter. Gelukkig deelt lang niet iedereen die negatieve mening. Ik vind een oproep tot doneren een oproep om Uit Vrije Wil iets bij te dragen. Het hoeft niet maar is wel zeer welkom. En nogal vriendelijk als je het mij vraagt. Met name voor mijn werk is dit zeer welkom want eigenlijk maak ik het liefst dingen die online beluisterd en bekeken kunnen worden, ben ik niet afhankelijk van opdrachtgevers maar kan ik de dingen hier op mijn blog doen zoals ik ze wens.

Zo’n oproep tot doneren, zoals bijvoorbeeld This American Life altijd in het begin van de podcast van haar show aankondigt, dat klinkt in mijn oren als een zeer vriendelijke oproep. Een oproep die ik veel liever hoor dan de schreeuwerige commercials die je normaliter op de radio hoort!

Simpel gezegd: het liefst werk ik op onafhankelijke basis, kan ik lekker met eigen gang gaan. Vandaar de Doneerknop aan de rechterkant van mijn site. Nu maar hopen dat het zijn vruchten gaat afwerpen!