Mijn debuutalbum: thuis opgenomen

De term bedroom pop valt tegenwoordig vaak als het gaat om het beschrijven van indie artiesten die het allemaal zelf doen, thuis zonder studio. Met een laptop of soms slechts een iPhone (lees: Steve Lacy van de band The Internet die oa meewerkte aan Kendrick Lamar’s album Damn).

Steve Lacy vertelde in een TED talk dat zijn manager een studio voor hem huurde. Waar hij vervolgens met zijn iPhone alles opnam zonder gebruik te maken van de aanwezige apparatuur. De man is op eigen titel goed voor een kleine 2 miljoen luisteraars per maand op Spotify.

Vroeger nam ik letterlijk mijn eigen songs vanaf mijn bed op met mijn 4-sporen cassetterecorder. Ooit een stel vrienden gekocht bij Stuut & Bruin in Den Haag. Ik gebruikte er soms een Boss DR-220a Dr. Rhythm drumcomputer bij die ik van een vriend leende. Mijn gitaar plugde ik rechtstreeks in. En voor basjes en aanvullende geluiden gebruikte ik mijn Yamaha DX100 synthesizer. Bedroom pop avant la lettre, gewoon omdat het niet anders kon.

Tegenwoordig zijn er veel artiesten die opnieuw zo’n 4-sporen cassetterecorder gebruiken vanwege het imperfecte lo-fi geluid. Artiesten zoals Mac DeMarco en Ariel Pink. Ik snap dat wel, ik wordt tegenwoordig ook helemaal niet warm meer van een prachtig uitgebalanceerd studiogeluid. Het is mij te netjes, het klinkt te vlak.

Ik maak heel veel notities van wat ik doe en wil gaan doen nu ik mijn debuutalbum aan het maken ben. Zodoende noteerde ik dit:

Laat het niet te perfect klinken.

Het thuis opnemen nam een vlucht dankzij de uitvinding van de 4-sporen cassetterecorder maar is natuurlijk nog veel ouder. De Esher demo’s die aan de speciale editie van het White Album van The Beatles zijn toegevoegd, werden in 1968 in George Harrisons bungalow in het Engelse dorpje Esher opgenomen. John Lennon als Paul McCartney hadden thuis ook opname-apparatuur staan. Een paar jaar eerder nam Brian Wilson van The Beach Boys thuis op. De man was een kluizenaar. Het leverde ondermeer het album Smiley Smile op.

Todd Rundgren is ook iemand die diverse solo albums heeft gemaakt waarbij hij zelf alle instrumenten inspeelde. Hij bouwde ook altijd zijn eigen studios thuis. En werkt met dezelfde software als ik, Propellerhead Reason.

De popgeschiedenis staat bol van de zelfdoeners en thuisproducties. Soms lukt er iets thuis wel wat in de studio niet lukt. Zo kreeg Bruce Springsteen de songs van zijn album Nebraska in de studio niet goed. De opnames met de E-Street Band waren minder dan de demos die hij thuis met zijn 4-sporen cassetterecorder opgenomen had.

Tegenwoordig wordt de laptop gebruikt voor het opnemen van muziek. Al sinds 2003 gebruik ik geen logge desktopcomputers meer. De laptop maakt me mobiel. En ook ’s avonds vanaf de bank kan ik nog wat rommelen aan de liedjes.

Ik kan het allemaal zelf. En heb ook geen label nodig, ik zet het zelf wel op Spotify en Apple Music enzo. De promotie kan ik ook prima zelf doen. Wat is er nou leuker dan dat de maker zelf je een berichtje stuurt?

Dat berichtje laat nog even op zich wachten. Pas over een paar maanden is mijn debuutalbum klaar. Ja dat wordt wat!

Volgevreten websites

Everything we do to make it harder to create a website or edit a web page, and harder to learn to code by viewing source, promotes that consumerist vision of the web.

Pretending that one needs a team of professionals to put simple articles online will become a self-fulfilling prophecy. Overcomplicating the web means lifting up the ladder that used to make it possible for people to teach themselves and surprise everyone with unexpected new ideas.

Dit is een quote uit een van de beste META-stukken over het web van de afgelopen jaren: The Website Obesity Crisis. Iedereen met een beetje kennis van HTML en CSS is in staat om online te publiceren. Zo is het web ooit verzonnen en zo moet het blijven. 100% DIY. Je hebt er geen evil derde partijen voor nodig, je kunt het ALLEMAAL zelf doen. Er is niemand die je tegenhoudt. Een domeintje, een hostingpakketje, ftp, html, css en de wereld ligt aan je voeten.

Wordt 2013 het jaar van DIY?

nrc.next van 11 feb 2013

De uitgeverijen kunnen leren van de fouten die de muziekindustrie maakte, maar het lijkt er nog niet op dat ze dat ook doen. Hiermee maken ze zichzelf als tussenhandel misbaar voor auteurs. Dit zal erin resulteren dat meer en meer auteurs zelf hun boeken zullen gaan uitgeven. Do It Yourself dus. Natuurlijk, dit is al jaren aan de gang.

Net als bij de muziekwereld vinden fans die omslag fantastisch want er is immers niets prettiger dan een boek of album van de maker zelf ontvangen.

Om succes te garanderen, doe het volgende:

  • zorg ervoor dat het digitale product eenvoudig aangeschaft kan worden
  • geef het digitale product een eerlijke prijs
  • zorg ervoor dat het digitale product op elk apparaat werkt
  • biedt het product wereldwijd op hetzelfde moment te koop aan
  • ga voor kwaliteit, geen meuk, geen ‘ff snel’

Vragen over veranderingen in de muziekindustrie

Beste Marco,

Ik ben een muziekproducer, zanger, songwriter en danser, oftewel ik leef en adem muziek! Ik heb voor mijn afstudeeropdracht o.a. getracht uit te zoeken of en hoe het mogelijk is voor een muzikant om alles zelf te doen, van tekst en productie tot opname en afmixen (masteren doe ik ook maar dit kan een engineer beter).

Regelmatig sturen studenten mij in het kader van een scriptie of andersoortige afstudeeropdracht een stel vragen op. Meestal zijn dat interessante vragen waar ik op mijn blog ook wat mee kan. Vandaar dus het volgende. Tip: ga er wel ff voor zitten, het is nogal een verhaal :)

Stelling: De kosten van professionele studio’s maakt dat platenmaatschappijen geen risico’s nemen met opnames, waardoor muziek vaak generiek klinkt.

Onwaar. Tegenwoordig worden veel producties gewoon thuis gemaakt, of in het vliegtuig, of op een hotelkamer. Hiphop en elektronische muziek wordt zo gemaakt. En dat kost vrijwel niets. Hooguit is wat geld voor een mixage en/of mastering in studio van een dag of 2 nodig.

De meeste muziek klinkt generiek omdat de meeste musici willen scoren in plaats van originele muziek te maken. Ze willen de massa aanspreken en doen dat op basis van de muziek die in een verleden populair bleek te zijn. Dat is het op maat leveren van muziek binnen vastgestelde paden. En dus weinig origineel te noemen.

De meeste musici zijn bang dat hun muziek nooit gehoord wordt. Ook al vinden ze het zelf mooi. Ze kijken liever naar anderen en stemmen daar hun eigen muziek op af.

Ik heb geen respect voor lafaards. Ik geloof in eigenwijsheid (de naam zegt het al). Neem een Miles Davis, Hendrix, Aphex Twin en ga zo maar door. Die hadden schijt aan alles. Dat zijn echte musici. Die maken muziek vanuit een innerlijke noodzaak en niet vanuit een commercieel doel.
Lees verder