Categorieën
portfolio

A Portrait [disquiet0177-netlabel-portrait]

https://soundcloud.com/raaphorst/a-portrait

De track A Portrait [disquiet0177-netlabel-portrait] maakte ik voor Disquiet Junto, een internationale groep van geluidsartiesten. De opdracht van deze week was:

Use samples of recent Dark Winter Records releases to produce a sonic image of the label.

Disquiet Junto Project 0177: Netlabel Portrait

De samples van het Dark Winter Records label heb ik hier en daar voorzien van van timestretching. Ook gebruik ik ze als impulse responses voor in convolution reverbs.

Bij Ambient muziek moet je oppassen om niet teveel laagmidden te gebruiken waardoor laptops, iPads of andere eenvoudige speakers irritant kunnen gaan resoneren. Ook moet je oppassen voor het creëren van een peak frequenties met veel resonantie.

Deze muziek werd perfect bij beelden. Je kunt de spraak altijd goed verstaan omdat de muziek zeer rustig is. En ook voor een scene met een drone (een drone maakt een enorm kabaal dus je zult altijd aanvullende muziek nodig hebben) is het ideaal.

Veel gebruikt is ook het contrast dat je krijgt door de set noise (= geluid dat bij de scene hoort ) uit te zetten, bijvoorbeeld het geluid van een auto in een scene die vanuit de auto gefilmd wordt, en dat te voorzien van Ambient muziek. Het verstilde effect vormt een interessant contrast met de “lawaaierige beelden”. Voorzien van de juiste voice-over kun je als het ware “uit de scene springen” en in het hoofd van de spreker kruipen. Dat werkt als een dolle.

Categorieën
portfolio

Wat hoor je als je kijkt?

Kort fragment uit een branddoc:

Een man in Wexford, Ierland, opent het hek van een stuk braakliggend terrein waar hij in geen 13 jaar meer geweest is. Ooit stond hier een fabriek waar zo’n 750 mensen werkten, waaronder hijzelf. Het bedrijf ging failliet. Cameraman Mark Bakker laat een drone met een Co Pro opstijgen voor het benadrukken van het desolate gevoel.

Ik moet muziek bij deze beelden verzinnen. Beelden die ik zou beschrijven als melancholisch. Het verhaal krijgt daarna een positieve wending. Het zijn allemaal zaken waar ik rekening mee moet houden. Het moet een beetje “luchtig” blijven allemaal.

Ik speel een paar noten op mijn gitaar. Het versterkt de nostalgische herinneringen van de man. En ik zet er heel zachtjes een synthesizer tegenaan met een warme klank die compleet samenvalt met de gitaarpartij. Een wolk aan herinneringen trekt voorbij. Ik geloof de man, ik geloof de beelden.

Muziek helpt de kijker beter te kijken. Door het gevoel van de beelden te versterken. Muziek kan de vaart in het verhaal houden, saaiheid doorbreken en kan beeldovergangen geloofwaardig maken.

Muziek die wezenlijk iets toevoegt aan beelden is niet meer weg te denken als je het eenmaal gehoord en gezien hebt. Als een goed huwelijk. Zonder die muziek worden die beelden een stuk minder interessant qua beleving. En verkeerde muziek bij beeld is zelfs dodelijk.

Ik hoor muziek als ik kijk. Zodat jij het ook gaat horen.