Spinvis is een vrouw

Ik droomde vannacht dat mijn buurman Spinvis was. Het gangpad tussen onze woningen was overdekt en voorzien van glas rondom. Spinvis was geen man, maar een vrouw. We werkten samen.

Pas na een lange tijd schok ik wakker en begon me af te vragen waarom ik me zo in de malling had laten nemen. En door wie?

Donald Fagen in mijn droom vannacht

zonnebrilVoor de tweede maal deze week kwam Donald Fagen in mijn droom voor. Dit maal had ‘ie een zonnebril op en een gitaar meegenomen. Net zoals ik, met uitzondering van de zonnebril.

We waren met een boot naar een groot festival gekomen. Ik voelde dat we in Nederland waren.

Met Donald sprake ik de hele tijd. Wel miste ik soms wat respons van hem aangezien hij die zonnebril ophad. En zelf sprak ‘ie niet zoveel. Een oude zangeres van een vroegere band was er ook. Zij liet ons samen achter in een ruimte omdat zij ergens moest optreden. Op een gegeven moment ben ik haar gaan zoeken en trof haar aan het bed van een overleden vriend. Hij leefde nog! “Waarom heb je dit gedaan?”, vroeg ik hem. Hij bleek zijn eigen dood in scene te hebben gezet omdat hij er tussenuit wilde piepen. Hij gaf toe dat hij toen al behoorlijk ziek was. Bij zijn lever zag ik een behoorlijke verdikking. Toch was ‘ie goedlachs en straalde rust uit.

Ook hij was altijd een groot liefhebber van de muziek van Donald geweest en was dus blij verrast om ons samen te zien. Ik legde een arm om de schouder van Donald en vertelde de zieke vriend: “wij gaan samenwerken”. Kort daarna raakte ik nog een tijdje in paniek omdat ik mijn gitaar kwijt was. Toen ik die eenmaal weer had teruggevonden konden we naar huis. Ik nam afscheid van Donald en voor ik het wist was hij dan ook echt weg.

Moederziel alleen achtergelaten, zo voelde het, zocht ik naar een auto of een bus die me naar de boot kon brengen. Ik kreeg van een vreemde een lift aangeboden en werd wakker.

Droomt ons gehoor?

oren

foto gemaakt in S.M.A.K. (Gent, Belgie)

Zelfs als je slaapt dan nog gaan je hersenen door. Daar is het altijd feest, met de lichten aan. Ze doen gewoon alsof je niet slaapt en jij hebt het zelf niet eens door. Totdat je wakker wordt. Ach, het was maar een droom.

Kennen onze hersenen eigenlijk wel rust? Zonder hersenactiviteit ben je officieel toch dood?
Lees verder

In mijn droom vannacht

De mooiste muziek die ik ooit hoorde, hoorde ik vannacht in mijn droom.
Donald Fagen zong, misschien was het Steely Dan.
Tranen stonden in mijn ogen.
Een stuk muziek dat alleen in mijn droom kon bestaan.
Dikke en rijke harmonie die klonk.
Zo allesomvattend.
En duidelijk een lucide droom.

Waarom hoor ik muziek in mijn dromen?

Ik hoor muziek in mijn dromen. Soms mijn eigen muziek. Bijvoorbeeld de muziek die ik met Quintus maakte, 20 jaar geleden. De aanleiding daarvan laat zich eenvoudig verklaren.

Vannacht hoorde ik Marvin Gaye & Tammi Terrell de hele tijd “Ain’t no Mountain High Enough” zingen.

Je kunt ergere dingen dromen dan dit hemelse lied. Maar goeds, de Oliver Sacksen van de wereld, ik vraag het u: waarom droom ik dit?

Jacob de Greeuw in mijn droom vannacht

Hij had een boek geschreven en iemand toonde het hem. We zaten in het Paard. Jacob de Greeuw (zanger van Johan) zat naast me. Jacob zou die avond het laatste optreden van Johan in het Paard doen. “… en dan schrijf je dus een boek”, liet ‘ie mij ontevreden weten. Vervolgens vertelde ik een lang verhaal over mijn jazzverleden en dat alles kan in de kunst. Dat het medium slechts een manier is om je verhaal te vertellen. Maar ons gesprek werd onderbroken, door een manager of zo.