Vechtend tegen de vergetelheid

In Dudok werd ik door Rosa geïnterviewd voor haar boek. Een boek over bloggers. Ik ratelde zo’n 2 uur lang door. Af en toe vuurde ze een gerichte vraag op mij af die ik via 50 omwegen beantwoordde. Die omwegen nam ik niet om de vragen te ontwijken maar ontstaan wanneer ik de gevoelens van het bloggen naar boven haal.

Gevoelens van expressie

Ik vind een blog niet een dagboek. Net zo goed als dat een auto geen fiets is. Hoewel het beiden vervoersmiddelen zijn. Een blog is een publicatiemiddel en het kan alle typen media bevatten, los van elkaar en samengevoegd. Dus: tekst, beeld en geluid.

zelfportret Marco RaaphorstAls ik begin dan is het scherm blanco, wit. En wat ik vervolgens doe is mijn boodschap doorgeven. Als een brandend verlangen dat eruit moet. Soms wild roepend. Soms subtiel. En ik neem mij altijd voor me geen reet aan te trekken van het publiek. Ik ben hier de blogger, dus ik bepaal.

Het is voorwaarde nummer 1: ik wil never ever fucking ooit afhankelijk zijn van mijn lezers. Dit is mijn ding. Dit is mijn expressie.
Continue reading “Vechtend tegen de vergetelheid”