Haagse stadsliefde: poep tegen de ventilator

Eigenlijk zou ik het elke dag moeten doen of minstens een paar keer per week: een stukje fietsen of wandelen. Vandaag gewoon maar gedaan, fiets uit de schuur gehaald en gegaan. Op naar Scheveningen om even rustig na te denken over een documentaire die ik voor VPRO RadioDoc aan het maken ben. Even broeien op een onderwerp.

Via het bovendek van de Pier liep ik naar het einde. Sommige vrijbuiters lagen op loungebanken in de zon te staren. Weliswaar zonder drankie want  alle cafeetje op het bovendek waren nog gesloten. Maar goeds, het blijft een topplek daarzo bovenop de Pier!

Op het onderdek trof ik een paar mooie wijsheden van een stel onbekenden aan.

Bij een schepijstentje op de Pier waarvan het mannetje achter de toonbank een verrassend authentiek Italiaans accentje bezigde, heb ik een bolletje caramel en passievrucht gekocht. Op het buitenbalkon van de Pier heb ik dat allemaal met mijn kop in de zon langs m’n huig laten glijden. Scheveningen heb het, ik zweer het je!

Via de betonplaten op het zand ben ik tussen alle strandtenten door terug naar mijn fiets gelopen die ik ter hoogte van de 1e haven aan een nietje vastgeboden had. Tijdens die terugtocht trof ik nog een vlieger aan die aan de balustrade was vastgemaakt. De eigenaar moest wellicht zijn fiets ff in de zon zetten. U kent die Haagse uitdrukking toch wel zeker?

Als ik de volgende keer ga wandelen of fietsen dan betuig ik misschien opnieuw mijn Haagse stadsliefde. Tenminste, als het te combineren valt met al mijn andere avonturen.

Tot zover. De mazzel!

De nieuwe prachtfilm van Wim Wenders: The Salt of the Earth

Er zijn maar weinig filmmakers waar ik gevoelsmatig een klik mee heb. De meesten maken lompe epische meuk waar ik niets mee kan. Zonder oog en oor voor details en zonder die essentiële balans tussen geluid en beeld te willen doorgronden. Het resulteert niet in schoonheid maar in lelijkheid.

Ik haat die lelijkheid. Het cynisme. Je eigen publiek niet serieus willen nemen. Alles puur voor de kijkcijfers doen. De bekende saaie weg nemen. Het ontneemt de kijker de kans om beter te kijken en beter te luisteren. De kijker leert niets maar wordt slechts vermaakt. Ik haat dat.

Wim Wenders vormt hierop een uitzondering. Gisteren zag ik zijn nieuwste film, de documentaire The Salt of the Earth over de Braziliaanse fotograaf Sebastião Salgado. Zijn foto’s vormen een venster naar een wereld die ver van ons af lijkt te liggen. Foto’s waar wij misschien zelf niet graag naar willen kijken. Salgado is begaan met het lot van de mensen die hij fotografeert. Je voelt zijn empathie als je door zijn lens meekijkt. Het zijn mensen die er niet voor kozen op op te groeien in het verkeerde deel van de wereld. Maar hun lot had ook ons lot kunnen zijn. Salgado maakt het invoelbaar en dichtbij.

De foto’s zijn van een ongekende schoonheid en gruwelijk tegelijk. Het is des Hollywoods om dit soort beelden te voorzien van zware pathetische muziek. Grotesk orkestwerk om de diepe eenzaamheid nog meer te benadrukken. Maar het zou deze beelden overschreeuwen en ontsieren. Wim kiest echter voor klein. De rustige muziek van Salt zit de beelden nooit in de weg maar ondersteunt ze subtiel. Veel van de stilstaande beelden, de foto’s zijn voorzien van fonografische geluiden om de beelden auditief wat meer in te kleuren. Ze komen tot leven. Zo hoorde ik het geluid van krekels, een menigte van mensen, het ruisen van de bomen, bij diverse stills.

The Salt of the Earth is van een gevoelige tederheid die je in de cinematografie nog zelden aantreft. Het is een meesterlijke documentaire.

Met Wim zou ik ooit willen werken. Misschien moet ik alles op alles zetten om dat te bereiken. Omdat dit werk me zo diep raakt. Met mijn muziek en geluiden wil ik ook iets wezenlijks raken. Geen plat sentiment of puur vermaak, maar een diepere laag waardoor je meer gaat voelen. Stimuli voor het hart. Mijn antwoord op al die lelijkheid die ik zo haat.

fotograaf: Sebastião Salgado

fotograaf: Sebastião Salgado

Mijn foto gebruikt als voorblad Fietsnota Gemeente Hoorn

Mijn foto gebruikt als voorblad voor Fietsnota van Gemeente Hoorn

In het document Fietsnota Gemeente Hoorn – Fietsend Verder naar 2020 – werd mijn foto als voorblad gebruikt. De PDF is gratis te downloaden.

Hier het origineel van mijn foto:

fietst

De foto maakte ik in 2008 en valt onder een Creative Commons Naamsvermelding licentie (CC BY).

P.S. Het document stamt al uit 2009 maar aangezien online heel veel werk van van mij gebruikt wordt ben ik niet in staat om alles echt bij te houden. Misschien moet ik daar toch eens iets op verzinnen…

Antwerpen – mei 2014

forbidden city

Antwerpen. De gezellige koffietentjes schieten er als kool uit de grond. Veelal voorzien van een gezellig bij elkaar geraapt interieur bestaande uit oude stoeltjes en tafeltjes met afgebladerde lak, schots en scheve schilderijtjes en retro-behang op de muren. Net zoals het straataanzicht overigens. In Antwerpen (lees: zie ook de rest van Vlaanderen) is achterstallig onderhoud tot straatkunst verheven.

Waarschijnlijk hebben onze Zuiderburen een broertje dood aan zinloze tijdsbesteding. Zoo ik iets ben, ben ik zoo ook.

Anyhoe, ik zal hier niet teveel woorden aan vuil gaan maken, met mijn smartphone heb ik wat foto’s bij elkander gerommeld.

Antwerpen

Dus, voor mensen met ogen, hier mijn setje foto’s op den Flickr →

Flog

Ik trof hier ergens in de buurt op straat dit vergeelde schilderijtje achter een raam aan. Een dag later was ‘ie al meer dan 10.000 keer bekeken. Flickr Explore:

fietser

Mocht je je afvragen hoe Brugge eruit ziet:

Delft

Scheveningen heeft iets:

Scheveningen

Willem de Zwijger zwijgt nog steeds in alle kleuren behalve in die van oranje:

Willem de Zwijger

ANP Historisch Archief stelt historische foto’s gratis ter beschikking

Hendrix

Ik kwam er zojuist achter dat het ANP Historisch Archief historische foto’s gratis ter beschikking stelt voor persoonlijke doeleinden zoals bijvoorbeeld een persoonlijk blog. Ze maakt gebruik van de Creative Commons licentie BY-NC-ND wat betekent dat je de foto alleen niet-commercieel mag gebruiken en er geen afgeleide werken van mag maken.

deelder en brood

foto onder Creative Commons BY-NC-ND / fotograaf: Paul Vreeker/ANP

P.S. Ook bovenstaande foto van Jimi Hendrix valt onder Creative Commons BY-NC-ND / fotograaf: Kippa/ANP.