The Record Man op #NIMBY

Afgelopen zaterdag speelde ik met mijn gelegenheidsformatie The Record Man op het Not In MY Backyard Festival (NIMBY) buurtfestival dat we jaarlijks hier in de buurt organiseren. Dit laatste optreden deden we zonder Henk Hofstede omdat hij andere muzikale verplichtingen had. We hebben lekker gespeeld en de reacties waren zeer positief.

De heren Bob Gaulke en Marcos Kuzka zitten alweer in het vliegtuig richting home. Voor een eventueel vervolg, we hebben er flink over gesproken en de wil is er zeker, maar hoe of wat… we gaan het zien (en horen)!

Ron Kane!!!

Je begint een nieuwe band en je eerste optreden is in Paradiso…

Wij zijn The Record Man en spelen vanavond om half 8 precies in Paradiso in het voorprogramma van The Dutch. 

van links naar rechts (Henk Hofstede en Tom America ontbreken helaas op deze foto): Marco Raaphorst, Bob Gaulke (New York), Pieter Bob, Fay Lovsky, Hans Croon, Bob Schimscheimer en Marcos Kuzka Cunha (Rio de Janeiro)

Een band die wel op een heel aparte manier tot stand is gekomen. Omdat onze gezamenlijke muziekvriend en grootste fan uit Los Angeles, Ron Kane vorig jaar ernstig ziek werd. Bob Gaulke uit New York riep daarom 30 muzikanten wereldwijd op om een paar get-well-soon-songs voor Ron te maken. Dat liep wat uit de hand, het werd een heel album, The Record Man genaamd. Want dat was Ron vooral: een Record Man met zijn enooooooorme verzameling aan albums, vinyl en cd’s.

Helaas heeft Ron het album nooit kunnen horen, hij kwam namelijk vroegtijdig te overlijden.

Ron had het natuurlijk geweldig gevonden om ons daar in Paradiso te zien. Dus stel dat ik nerveus word dan zal ik hem visualiseren ergens tussen het publiek. Met een smile op zijn gezicht.

Vanavond in Paradiso! Met Tom America – sampler + keys, Pieter Bon – zang, Hans Croon (The Dutch) – zang en gitaar, Marcos Kuzka Cunha (uit Rio de Janeiro) – bas, Bob Gaulke (uit New York) – zang, Henk Hofstede (NITS) – zang en dulcimer, Fay Lovsky – zang + keys + sampler, Marco Raaphorst – gitaar, Bob Schimscheimer – drums.

Ariel Pink is een ontroerende weirdo

Paradiso gisteravond, grote zaal: Ariel Pink.

Gebogen liep ‘ie over het podium, oogcontact vermijdend. Ze speelden zonder setlist, na elk nummer keken zijn bandleden hem vragend aan.

Ariel Pink is nogal een ongeleid projectiel. Weird Art is een titel waar je hem een plezier mee doet. Maar hiermee doe je hem te kort want hij is ook een briljant liedschrijver. Van zijn generatie is er vrijwel niemand die zulke goeie melodieën en harmonieën kan schrijven. Hij verpakt ze in gelaagde arrangementen die hij voorziet van een heerlijk lo-fi geluid. De man is dol op 4-sporen cassetterecorders, ruis en vervorming.

En het zijn niet de eenvoudigste nummers om te spelen. De nummers moeten ook nog eens precies zoals op de plaat gespeeld worden, aldus Herr Pink. Het geluid gisteravond vlak voor het podium klonk behoorlijk als een brei maar dat paste wel bij onze muzikale anarchist. Het hoeft zeker niet perfect. Hoewel? Ariel zoekt perfectie in het niet-perfecte. De bandleden bleken dan ook gedienstige volgelingen te zijn.

Hij speelde gelukkig een flink aantal van zijn geweldige popsongs, zoals Fright Night (Nevermore)Feels Like Heaven en Lipstick, maar ook heerlijk weird spul zoals White Freckles. Muzikaal was er weinig op het optreden aan te merken, behalve dat het vrij tam bleef, een echt showtje werd het niet. En ik denk dat dat nooit het geval zal zijn bij Ariel Pink. Optreden is een noodzakelijk kwaad, zo oogde het.

Don Bolles die niet langer de drums maar de 2e stem voor zijn rekening neemt, was wel vermakelijk. De man is inmiddels 62 en daar is ogenschijnlijk een hoop LSD, art rock, glam rock en punk in gaan zitten. Met zwarte priemende ogen en androgyne bewegingen deed hij nog zo zijn best er wel een feestje van te maken. Tevergeefs. Ariel had drie kwartier op het podium gestaan en besloot alweer de benen te nemen. Bij het weglopen gebaarde meneer Bolles via armgebaren ons om vooral door te blijven klappen, je weet het niet immers nooit met Herr Ariel …

Dat doorklappen duurde veeeeel langer dan ik gewend ben. Normaliter staat elke band weer binnen een minuut of wat de toegiften te doen, maar voor deze heren moest het publiek zich behoorlijk blauwklappen voordat Ariel een poging tot terugkomen in overweging nam. En toen de band weer eenmaal terug op het podium stond voor de toegiften bleek gitarist gitarist Jorge Elbrecht ook nog eens zoek te zijn! Ariel besloot hem te gaan zoeken en verdween weer achter het gordijn.

Na een toegift van een drietal punky nummers dacht gitarist Jorge dat het erop zat en vloog achter het gordijn weg. Dit keer toverde de roadie hem weer tevoorschijn maar Ariel had er geen zin meer in en brak het laatste nummer halverwege abrupt af. “That’s it”, en verdween definitief achter het gordijn. Don Bolles riep nog iets van “I’m sorry…” maar zijn microfoon was inmiddels ook al op mute gezet.

Je snapt het: ik heb me prima vermaakt.

TRM live: line-up voor The Record Man

YES!!!!!!!!!!!!!!!!!! Eind augustus gaan we ons album The Record Man live uitvoeren met diverse muzikanten die aan het album hebben meegewerkt. Zo zullen wij op 27 augustus in Paradiso spelen en op 1 september op het NIMBY Festival. Helaas hebben we het optreden dat op 30 augustus in Tilburg in De Smederij gepland stond moeten laten schieten omdat we het niet eens werden over de financiën. Maar wellicht dat we voor dat optreden nog met een alternatieve oplossing komen…

Line-up voor The Record Man live

Het was een heel geregel om het hele gezelschap bij elkaar te vogelen maar het is inmiddels gelukt! Hier de lijst van muzikanten die The Record Man live zullen vormen voor de kleine Tour Des Hollandia:

  • Tom America – spreektaal-sampler + toetsenbord
  • Pieter Bon – zang
  • Hans Croon (The Dutch) – zang en gitaar
  • Marcos Kuzka Cunha (uit Brazilië!) – bas
  • Bob Gaulke (uit New York!) – zang
  • Henk Hofstede (NITS) – zang
  • Fay Lovsky – zang en toetsen
  • Marco Raaphorst – gitaar
  • Bob Schimscheimer – drums

Met bovenstaande bezetting spelen we in Paradiso. Op het NIMBY Festival spelen we in een identieke bezetting minus Henk Hofstede die wegens een eerder gepland soloconcert er dan helaas niet bij kan zijn.

Het wordt mooi, het wordt goed, het wordt misschien wel legendarisch!

Koop dus nu JE KAARTJE voor ons optreden in Paradiso! Toegang tot het NIMBY Festival is gratis.

… wordt vervolgd …