Eerbetoon aan de punk: Jean Paul Gaultier in Kunsthal

Het bleek vandaag zeer aangenaam om de mode van Jean Paul Gaultier in de Kunsthal te kunnen bezichtigen. En met mij waren vele andere Nederlanders uit hun huizen gekropen. Nog nooit zag ik het zo druk in de Kunsthal.

Jean Paul Gaultier is verantwoordelijk voor een stukje vormgeving van mijn jeugd. In de 80-er en vooral 90-er jaren wist hij, zonder formele opleiding als ontwerper te hebben gehad, een draai te geven aan de modewereld. Dankzij de punkmethode – breek met alle regels – wist hij de gehele modewereld op zijn kop te zetten.

Maar goeds dat was toen. Mijn jeugd. Inmiddels zijn we weer terug in uiterst conservatieve tijden anno 2013. Daarom: ga hem zien!

The Fashion World of Jean Paul Gaultier

Wat bloggers van Hugh Hefner kunnen leren

playboy

Bloggers zijn, net zoals mensen, kuddedieren. Die nemen van alles maar gewoon aan. Die doen braaf dat wat ze denken dat anderen willen dat ze doen. En vooral als het van ver komt en door een buitenlandse populaire blogger wordt opgeschreven, ja dan is het pas echt De Waarheid. Dan moet je als blogger dat gewoon ook doen.

Nou mooi niet dus!

Ik zou zeggen: ga zelf je waarheid uitzoeken! Van vrijwel alles kun je aantonen dat het tegendeel ook waar blijkt te zijn. En alles wat ooit als ‘fout’ werd bestempeld kan ineens van de een op de andere dag weer populair worden. Zo is Hugh Hefner, oprichter Playboy, ineens weer helemaal hot vanwege het ‘verwezenlijken van feministische doelen’. Daar was eerst 60 jaar met moddergooien vanuit diezelfde feministische hoek voor nodig!

En wat te denken van mode? Dat wat in en uit de mode is, het is een grote cirkelbeweging. Als je je levenslang beperkt tot 1 bepaald type kleding ben je soms ff 7 jaar uit de mode, maar goeds, kan jou het rotten. De rest van de tijd ben je weer helemaal hip. En je kan het zo gek niet bedenken: broek over de knie, onder de knie, op de schoen, over de schoen, hoog water op Scheveningen en meer van dat soort varianten. De modepolitie zal je hoofdschuddend nakijken. Boeien!

Bloggers geven elkaar tips over van alles (of lees: maken mekaar gek!); over de vormgeving, waar een menu met pagina’s moet komen, de lengte van de berichten et cetera. Allemaal leuk en wel, goed bedoeld natuurlijk, maar het slaat negen van de tien keer nergens op. Het ding dat internet biedt ten opzichte van de offline wereld is nu juist dat je exact kunt meten wat je bezoek op je blog doet. Ik begrijp ook wel dat het goed interpreteren van een statistiekenprogramma, Google Analytics gebruik ik hiervoor, best lastig is. Maar of je gaat op je gevoel af, of je gelooft die vage internetguru’s, of je kijkt gewoon naar de cijfers. En dan liefst nog op een wat langere termijn, omdat het effect op menselijk gedrag, ook op je blog dus, pas over een langere periode echt goed te meten is.

Trek conclusies en realiseer je bovendien: ook het omgekeerde is waar. Doe dus niet datgene waarvan je denkt dat een ander zou willen dat je dat doet. Hugh Hefner deed dat ook niet. Door velen 60 jaar vervloekt. En door anderen 60 jaar heel lekker in de watten gelegd.

(foto: Alan Light / CC BY)