Het verband tussen beeldkunst en muziek

Is er een verband te leggen tussen beeldkunst (fotografie en schilderkunst) en muziek? Ik ga een poging wagen…

1. Fotografisch

ANP / CC BY-NC-ND

ANP / CC BY-NC-ND

Vroeger, heel vroeger, werd alle muziek live opgenomen. Een momentopname alsof het een foto betrof.

Deze vorm bestaat nog altijd onder het predicaat liveopname. Toch wordt er tegenwoordig vaak tot in de late uurtjes aan geëdit om foutjes te herstellen of te maskeren. Net zo goed als vandaag de dag vrijwel alle foto’s ook gefotosjopt worden.

Lees verder

Echte muziek

Van het weekend zag ik in de bioscoop 2 films: Flight en Lincoln. In Flight werd met behulp van computeranimaties – After Effects – een vliegtuigongeluk gesimuleerd. De rest van het verhaal ontpopte zich geleidelijk aan als een persoonlijk drama. Met overigens prima acteerwerk, kortom: toneel op het witte doek. Lincoln moest het van het geweldige acteerwerk van Daniel Day-Lewis hebben. Toneel dus. En door een dikke laag goed grimeur plamuur op zijn bakkus leek hij ook nog eens als 2 druppels water op Abraham Lincoln. Wat voor verhoogde feestvreugde zorgde.

Hartstikke onecht natuurlijk. Maar dat weet iedereen. Zo werkt dat immers bij films.

Maar echte muziek, dat is een eis die we nog hoog in het vaandel hebben. Muziek moet gemaakt worden door echte muzikanten die ook echt hun instrumenten bespelen. Het woordje roots is hierop  van toepassing. Popmuziek als een lichte variant op De Oude Bluesneger.

Maar het klopt niet. Vrijwel geen enkel album komt nog tot stand zonder tussenkomst van de computer. Partijen van muzikanten worden steeds maar opnieuw ingespeeld en gecorrigeerd. Ook al klinkt het echt, vaak is het niet echt gespeeld. Aan heel veel producties komen studiomusici te pas, of worden er drumcomputers, sequencers, loops, samples en de Autotune ingezet zodat de zang van de zanger of zangeres niet langer vals klinkt.

Beyoncé zong bij de 2e inauguratie van Barack Obama overigens met een “bandje” mee. En tijdens de Super Bowl zongen Whitney Houston (zie), Madonna, Jennifer Hudson en Bruce Springsteen (zie) volgens velen niet live. Tijdens de 1e inauguratie van Barack Obama gaven cellist Yo-Yo Ma en violosi Yitzak Perlman toe (zie) dat ze niet live speelden. Door de koude buitenlucht zouden hun strijkinstrumenten niet goed zuiver op spanning kunnen blijven, zo was het verhaal.

Een echt punt wil ik hiermee overigens niet maken. Dat terzijde.

P.S. Ook Aretha Franklin (geen familie) zou je kunnen vervangen door een geanimeerde versie van de ooit zo grote soulzangeres, want zingen doet ze hier namelijk niet:

On the money

Ken je die uitdrukking: on the money?

Wel nu, dat is muzikantentaal, of te wel:
Heerlijk samenspelen.
Strak swingend in de maat.
Zoals die ouwe band van James Brown.

Dat plotseling alles precies op z’n plek blijkt te vallen.

De jubelharmonieën van Donald Fagen

Het nieuwste album van Donald Fagen, Sunken Condos is ronduit geweldig. En zeker even goed als zijn geniale debut The Nightfly uit 1982. Donald toont opnieuw aan zonder zijn geniale bandmaatje Walter Becker van Steely Dan ook kickass muziek te kunnen maken.

Mijn vriendin vind deze muziek niet te pruimen. Donald Fagen, alles van Steely Dan, ze vindt het niets. Soms kijkt ze mij aan en zegt dan: “da’s ook jouw stijl, jij doet dat ook, dat getuuuutuuuu”. Ik denk dat ik snap wat ze bedoelt en wow wat een compliment! Zelfs in de schaduw van de Stalen Dildo Mannetjes is het pure gold vertoeven.

Toch baal ik dat ik haar niet uitgelegd krijg wat er zo mooi aan is. Natuurlijk, het is een kwestie van smaak maar smaak moet je toch kunnen ontwikkelen? Je moet soms iets anders proeven, je moet andere landen verkennen. Je moet je geest openstellen voor nieuwe kleuren en geuren.

Lees verder

Muziekfilosofie: het spel met de emoties

bron: The Nature of Emotions / licentie: Creative Commons BY-SA

Mijn vak is behoorlijk technisch van aard. Zowel het uitvoeren als het opnemen van muziek vraagt om beheersing van de techniek. Jarenlang oefenen op je instrument (in mijn geval, mijn hoofdinstrument, gitaar) is een vereiste. Maar ook jarenlange ervaring met opnametechniek is van groot belang. Je zult veel geduld moeten hebben. Fouten maken, vallen en weer opstaan. Bloed, zweet en tranen. Als het allemaal van een leien dakje gaat, ben je (nog) niet diep genoeg gegaan.

Uiteindelijk moet al dat harde werken in het teken staan van de emoties, het gevoel dat het opwekt. Hoewel de componist er enorm op heeft zitten zwoegen, kan de muziek misschien juist heel energiek en blij klinken. De techniek erachter moet dienstbaar zijn aan de emotie(s) die het opwekt.

Lees verder