De Europese “geldscheppers” van 80 miljard

Vroeger, lang voor de industriële revolutie lag de macht geheel in handen van koningen en priesters. Het volk werd dom gehouden door ze alleen toegang te geven tot religieuze en filosofische literatuur. Dit terwijl de meeste mensen niet eens konden lezen of schrijven.

Waar zit tegenwoordig de macht? Follow the money?

Gisteravond zag ik de uitzending van VPRO Tegenlicht over Geldscheppers. Over hoe de Europese Centrale Bank elke maand 80 miljard euro (!!!!) via een stimuleringsprogramma het bedrijfsleven in pompt. Geld dat niet naar de Europese inwoners gaat. Niet in de zorg gestopt wordt. Niet aan het milieu besteed wordt.  Nee, door bedrijfsobligaties te kopen van grote kredietwaardige bedrijven die gevestigd zijn in de Eurozone wordt elke maand die 80 miljard euro besteed! En de kans bestaat dat het in de toekomst beschouwd gaat worden als weggegooid geld dat de schuldenlast alleen maar heeft doen toenemen!

Wat hoofdeconoom bij ABN Amro, , in de uitzending zegt is klare taal:

Als iemand tegen mij had gezegd: “Wat gebeurt er met een centrale bankier die dit beleid gaat voeren?” Dan had ik waarschijnlijk gezegd: “Zo’n centrale bankier die verliest zijn baan en die wordt opgesloten, hetzij gevangenis, hetzij in een gesloten inrichting.”

Maarten Schinkel, economisch journalist van het NRC rekent in Tegenlicht uit dat als je die 80 miljard analyseert via de rekensom ‘254.000 euro per koopwoning’ je alle inwoners van een stad zoals Amsterdam gratis een koopwoning cadeau kunt doen. En wel iedere maand!

Hallo, bent u daar nog? Inderdaad ja, what the fuck!?

Een experiment voor 80 miljard euro per maand!

Verplicht kijkvoer: Geldscheppers – VPRO Tegenlicht

P.S. Mijn tweet van gisteravond tijdens uitzending werd meegenomen in het twitterverslag.

Omslagfoto – Mario Draghi, voorzitter van de Europese Centrale Bank – onder CC BY-SA: World Economic Forum

Debat tussen hoofdredacteuren: het gaat wel oké met de journalistiek

Debat tussen hoofdredacteuren: het gaat wel oké met de journalistiek (DNR)

Voor De Nieuwe Reporter maakte ik van de week een verslag van het Hoofdredacteuren Debat in Nieuwspoort, Den Haag. Een debat tussen Peter Vandermeersch (NRC Handelsblad), Marcel Gelauff (NOS Nieuws), Frank Poorthuis (HP De Tijd) en Philip Remarque (de Volkskrant) onder leiding van Mei Li Vos, voormalig Tweede Kamerlid voor de PVDA. Het bleef gezellig.

Internet als een vriendinnetje dat je erbij hebt

Die Gerrit Komrij levert toch een partij prachtige stukken aan voor NRC.nl! Vandaag weer, met als strekking de oude media die nog steeds ongelofelijk neerkijkt op alles wat wij op internet doen.

Ik citeer zijn prachtige slot:

Voor vele anderen is internet inmiddels, door gebrek aan probleemvormend gelul, onproblematisch. In hun digitale wereld worden revoluties gesmeed, tribunalen opgericht en meesterwerken geschreven, en op een dag zullen de minzame gedogers wakker schrikken.

Amen!

Feiten zijn duur, meningen goedkoop

De hedendaagse techniek zou ons tijd besparen. Dat is in veel gevallen helemaal niet waar. Niet alleen wordt het leven zelf met de dag duurder, ook worden processen steeds complexer, tijdrovender en duurder.

Daar tegenover staan zaken die juist wel sneller en zelfs gratis geproduceerd kunnen worden. De kloof tussen deze twee, duur geproduceerd versus gratis geproduceerd, is groter dan ooit tevoren. Een kloof die niet te duiden valt als spanningsveld tussen amateurs (of noem het: vrijwilligers) en professionals maar een veel complexer geheel betreft. Het begrip social media komt misschien het beste in de buurt als sleutelbegrip. Hoewel teveel mensen social media associëren met ‘zinloze’ foto’s op Facebook en ‘zinloos’ over koffie Twitteren.

Kan de New York Times failliet gaan?

De documentaire Page One, inside the New York Times, die vanaf juni ook in Nederland te zien zal zijn laat de enorme worsteling van hedendaagse nieuwsmagnaat the New York Times zien. Bekijk alvast de trailer:


Lees verder

Vincent Mentzel en I promise to love you @Kunsthal

Het Oog. Kunsthal Rotterdam.De suppost schoot me aan: “daar staat de fotograaf!” Vincent Mentzel maakte even snel wat overzichtfoto’s met zijn mobiel en weg was ‘ie. Hij wilde natuurlijk voor het nageslacht vastleggen dat er best veel mensen naar zijn fotoexpositie in de Kunsthal kwamen kijken.

Beste lezer, het is de hoogste tijd om deze track op te zetten terwijl je verder leest:

Hij zit inmiddels al bijna 40 jaar bij NRC Handelsblad, die Vincent. In 1973 was hij de eerste en enige fotograaf die bij deze krant een vaste aanstelling kreeg. Dat was een slimme zet van het NRC. De foto’s van Vincent Mentzel spreken. Ze vertellen verhalen. Verhalen van Wiegel die keihard moet lachen om een grap van Van Agt, verhalen van Beatrix met haar hond, verhalen van een Herman Brood met een André Hazes die op de achtergrond staat te bellen. Veelal in zwart-wit geschoten. Soms zonder aanvullend licht, zoals die mooie foto van Isabella Rossellini gemaakt bij het licht van een lantarenpaal. Toegegeven: door de begeleidende tekst weten we nu meer van die foto’s dan wanneer je er alleen maar naar kijkt. Da’s ergens wel jammer.

Kunsthal RotterdamEen verdieping hoger in de Kunsthal troffen we een collectie aan die ook 40 jaar omvat. Joop van Caldenborgh verzamelt al zolang kunst, of beter gezegd: koopt kunst als kleine liefdesbetuiging. De naam van die expositie: I promise to love you. Toepasselijk.

Een vrouw zocht in een zwart gordijn naar de opening. Daarachter, Sigh, de video installatie van Sam Taylor-Wood. Op acht videoschermen waren orkestleden in hun dagelijkse kleding zonder instrumenten te zien. Ze mimede hun eigen uitvoering. Gemaakt in samenwerking met het BBC orkest en gecomponeerd door Anne Dudley (-ex Art of Noise). Indrukwekkend. Ik heb er 2 fonografische opnames van gemaakt:

Na afloop in het cafeetje bij de Kunsthal zag ik Vincent met familie en vrienden aan tafel zitten. Ik overwoog mijn audiorecorder te pakken voor een kort interviewtje. Toch maar niet. Het is goed zo. Zijn foto’s spreken boekdelen.

(foto’s: Karin Ramaker)

REEDS! 11 geluidsfragmenten uit het radio archief van Wim T. Schippers

wim-w500-h500

tijd voor een spelletje monopolie

ga eerst naar trendbeheer en klik aldaar door naar de NRC website of het NRC (tering, lastig zeg dat Nederlands!)

Wim, de man die de hit You can ring mij bell in heerlijk algemeen beschaafd Nederlands wist te vertalen met Jij kunt mijn belletje rinkelen en die tijdens de nationale wetenschapsquiz wetenschappelijk verantwoorde antwoorden van reuze interessante wetenschappers wist te onderbreken met de Verdomd interessant, gaat u vooral verder! relevante opmerking

hoppa!

leven in de brouwerij

wachten op de dood kan altijd nog

maar dat terzijde…

Lovende recensie van Flick Radio morgen in NRC

Flick Radio flyerMaandag staat een lovende recensie van Flick Radio in de NRC. Geschreven door Marie-José Klaver. Je leest het bij Bert.

Ook de nieuwe internationale reacties op Flick Radio zijn fantastisch. En Erwin Blom die “zwaar onder de indruk” was.

Omdat Flick Radio tweetalig is, hoor je Engels dan lees je Nederlands en vice versa, kan het de hele wereld over. Dat doet ‘ie al een beetje, maar Bert en ik hopen ook op internationale filmfestivals. En meer, meer.

Ook lijkt mij Flick Radio zeer geschikt voor conferenties en lezingen over internet. Misschien dat Bert en ik daarvoor maar op stap moeten gaan. Er valt zoveel uit te leggen over dit project. Hoe het tot stand gekomen is, de samenwerking met internationale Flickr fotografen en het laagdrempelige copyright wat we gebruiken.

(CC-BY-NC-SA beeld: Bert Kommerij, gemaakt door Martijn de Boer)

Update: Lees nrc.next online of bekijk mijn scan:

Flick Radio in NRC (3dec07)