Opdracht aan Nederland: toon mij menselijkheid

Dat het persoonlijke vandaag de dag voorop staat lijkt mij logisch. Social media werkt nu eenmaal van persoon tot persoon, 1 op 1. Een blog werkt precies zo. Overigens is dit niets nieuws want blogs bestaan inmiddels alweer zo’n 20 jaar. Maar ok, toegegeven, het duurt even voordat de hele wereld die omslag maakt. Met name in Nederland zijn de meeste bedrijven en organisaties nog lang niet zover. Zij schuwen menselijkheid in de manier waarop ze communiceren.

In Amerika hebben ze allang het licht gezien. Daar blogt elke CEO al jaar en dag op persoonlijke titel. Het moet je opgevallen zijn hoezeer Obama zijn menselijke kant laat zien en zich werkelijk op alle sociale media manifesteert. Tot aan een Tumblr-blog toe.

Bedrijven en organisaties die vandaag de dag nog denken dat mensen geïnteresseerd zijn in zoetsappige verhalen zonder enige vorm van menselijkheid zijn ten dode opgeschreven. Deze bedrijven en organisaties denken dat het normaal is om je te verschuilen achter een team. Om niet vanuit de 1e persoon enkelvoud te schrijven maar vanuit de meervoudsvorm. Maar dat doe je in een normaal gesprek toch ook niet?

“Wij van Wc-eend adviseren Wc-eend”

De meervoudsvorm komt misschien krachtiger en machtiger over, wij versus jij, maar het maakt de communicatie wel in 1 klap ongelijkwaardig. En dat vreten we niet langer. Met ongelijkwaardigheid, daar vegen we de bips mee af!

Het is niet effectief als je niet op persoonlijke titel kunt communiceren. Als je de menselijke kant achterwege laat. Het is verdacht, niet open en niet transparant. Met wie we te maken hebben, dat blijft vaag.

Mensen geven om mensen maar geven vrijwel geen ene fuck om bedrijven en merken. We switchen net zo gemakkelijk. 1 muisklik en weg zijn we. Overstappen van iPhone naar Android? Geen enkel probleem. Van Windows naar Mac, Facebook eruit, van Whatsapp naar Telegram, het is allemaal doodeenvoudig. Sterker nog: we doen het dag in dag uit.

Een bedrijf, een organisatie, een product of dienst, het zijn kille dingen. Maar de mensen erachter, die wil ik horen, want zonder hen is er niets. Dus wil ik hun visie horen, hun zoektocht naar betere kwaliteit, hun keuzes en afwegingen.

Kortom: wees niet een bedrijf. Wees niet een product. Wees niet een dienst. Maar wees een mens! Schrijf en spreek in jouw woorden. Met al je imperfecties. Met al je slechte dagen. En al je dromen. Maar schrijf en spreek eerlijk, zodat ik kan meevoelen. Toon mij menselijkheid.

Dit is mijn opdracht aan de Nederlander.

Aandacht voor ondergetekende in Ons Den Haag

Interniek vertelde mij dat er een stuk over mij en mijn bedrijf Melodiefabriek gepubliceerd is in het ledenblad Ons Den Haag van de Vrienden van Den Haag. Dit alles naar aanleiding van het feit dat een poosje terug president Obama de belangrijkste Amerikaanse kunstprijs, de National Medal of Arts and Humanities, heeft uitgereikt aan kunstenaar James Turrell. Deze kunstenaar maakte een werk onder de naam Hemels Gewelf dat te zien is in Kijkduin, Den Haag. Voor dit kunstwerk componeerde ik in het kader van de videoreeks Haagse Kunstgrepen de muziek. Luister en kijk maar:

(leader en overige muziek in bovenstaande video werden ook door mij gecomponeerd en uitgevoerd)

Hieronder een digitaal kodakje van de rubriek Digitaal Den Haag uit het ledenblad Ons Den Haag:

digitaal den haag

Obama, zeg het me eens

Het is nauwelijks voor te stellen dat Detroit ooit de rijkste stad van Amerika was. Een stad waar vroeger de motorindustrie zo prachtig bloeide en haar muzikale naamgenoot Motown de grootste hitindustrie ter wereld vormde, is nu door falend kapitalisme veranderd in de armste stad van Amerika. Sinds een paar maanden zijn duizenden huishoudens in de sloppenwijken van Detroit zelfs zonder water komen te zitten.

Corruptie, misdaad, armoede en uitzichtloosheid…

Obama, zeg het me eens: wat gaat er door je heen als je een Marvin Gaye, een Stevie Wonder, een Michael Jackson of een Diana Ross & The Supremes hoort?

(omslagfoto onder PD: The White House)

President Obama heeft prijs uitgereikt aan James Turrell waar ik muziek voor componeerde

Afgelopen maandag reikte president Obama de belangrijkste Amerikaanse kunstprijs, de National Medal of Arts and Humanities, uit aan kunstenaar James Turrell, maker van Hemels Gewelf dat te zien is in Kijkduin, Den Haag. Een paar jaar geleden componeerde ik in het kader van Haagse Kunstgrepen een werk speciaal voor James Turrell onder de gelijknamige titel.

Deze episode van Haagse Kunstgrepen is natuurlijk ook online te bekijken:

(featured image onder CC BY-NC: Roel Wijnants)

Het filmische geluid van Killing Them Softly

Op het grote doek van de bioscoop zien we een man over straat door een grauwige achterwijk lopen terwijl door de boxen abstracte dreigende geluiden met veel ruis klinken die door korte quotes van Obama worden afgewisseld. De film Killing Them Softly zit vol met dat soort verrassende geluiden en politieke quotes van Obama en George Bush.

Het is crisis op de financiële mark, zo luidt de boodschap van de presidenten. Dus zullen we “we’re one nation” de zaken goed moeten aanpakken willen we niet verder afglijden in de crisis. Parallel hieraan proberen een paar criminelen in de onderwereld eenzelfde soort financiële crisis te overwinnen.

Killing Them Softly is een verrassende film die wat in het verlengde van het werk van Tarantino en films als Snatch ligt. Dus: veel grof geweld, sobere beelden, extreem vertraagde slowmotions en vooral ook veel ‘overbodige’ persoonlijke dialogen over normale zaken die je niet zo snel van een paar gangsters verwacht.

Maar wat de film voornamelijk af maakt is het super goede geluid. Er klinkt nooit overdadige epische muziek om het gevoel zwaar aan te zetten. Er klinkt eerder een sentimenteel stukje oude muziek, bijvoorbeeld die van Marianne Faithfull. Hiermee krijgt de stemming een beetje een draai. Het belangrijkste ingrediënt in deze film is niet muziek maar puur geluid van de stemmen, achtergrondgeluiden en hier en daar wat aanvullende abstracte geluiden. Met name dat laatste is prachtig subtiel gedaan. Soms hoor je ineens even geen autogeluid terwijl iemand auto rijdt. Of het geluid van de auto wordt even zwaar aangezet. Maar nergens wordt het theatraal. Het spel met stilte wordt hier prachtig gespeeld.

En qua geluid vormen de quotes van Obama en Bush een belangrijk element. Ze spelen een onzichtbare bijrol, als een soort commentatoren op de film. Ze hebben namelijk veel met elkaar gemeen, die onder- en bovenwereld, want het zijn toch die Obama en die Bush die op herhaling zeggen dat we “we’re one nation” zijn?

Obama is gek!

De regering Obama wil dat het illegaal streamen van audio en video voortaan als een zware misdaad wordt beschouwd.

(…)

De regering stelt ook voor dat de FBI voortaan mensen die verdacht worden van illegaal streamen mag afluisteren

(bron via Boek9 op Twitter)

Maar wij begrijpen het. De FBI is een groep fatsoenlijke rakkers en Obama marcheert lekker mee voorop. Niet vergeten het stempel War On … erop te pakken en ze zijn klaar voor de strijd. Wie weet is onze Rutte ook wel voor zoiets krankzinnigs te porren en haakt ‘ie bij. Met z’n allen heerlijk in strijd tegen de zware misdadigers.

Obama is een blanke gek met enge ideeën.

#fail #mega

Het Witte Huis onder een Creative Commons licentie dankzij Obama

Obama

Dankzij Obama wordt tegenwoordig alle beschermde content op The White House website onder een Creative Commons BY licentie gepubliceerd.

Except where otherwise noted, third-party content on this site is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 License. Visitors to this website agree to grant a non-exclusive, irrevocable, royalty-free license to the rest of the world for their submissions to Whitehouse.gov under the Creative Commons Attribution 3.0 License.

(Diferentieel en Filosoof bedankt voor de tip!)

Aanvullende informatie: