Zo sneu: Hans Vermeulen is overleden!

Vroegah: Wouldn't You?

Het is 1990 en met componist, gitarist, zanger Quintus Kessler (RIP) begin ik twee bands: Xangô en Wouldn’t You? De eerste is bedoeld voor in de kroeg, een Braziliaanse band. De tweede focust zich op studiowerk. Quintus is in het bezit van een Atari 1040ST computer en een heel rack aan synthesizers, samplers en drummachines. In Studio BGM in Voorburg nemen we met mijn vriend en technicus Conno van Wijk een demo met 3 tracks op. We laten een serie kopieën op cassette maken met een zwart wit hoesje er omheen.

De demo willen we voorleggen aan een producer. Maar wie? Quintus weet het niet maar ik wel: Hans Vermeulen. Quintus heeft zo vanaf zijn 13e de hele wereld over gezworven en heeft ondermeer een paar jaar in Rio de Janeiro gewoond. Logisch dus dat je dan totaal niet op de hoogte bent van het Nederlandse muziekcircuit.

Het kostte weinig moeite om een afspraak met Hans te maken. Een afspraak die bij hem thuis in Bussum plaatsvindt. In de woonkamer hangt een parachute als plafonddecoratie. Quintus en ik spreken over onze liefde voor Steely Dan, Braziliaanse muziek en onze plannen. Hans vertelt dat er geen volk is dat muzikaler is dan het Braziliaanse volk. Vanwege het harmonische vernuft en de ritmiek. En zo is het!

Hans zijn muziek is mij bekend. Zijn True Love That’s A Wonder (met die Wonder-lijke taalfout) en The Eyes of Jenny. En ik ben een groot liefhebber van zijn geweldige stem en zijn gelikte producties. Vandaar mijn voorkeur voor hem als producer.

Tijd om de demo te beluisteren. We lopen naar zijn werkkamer waar een geluidsinstallatie staat. Hans zit dicht op de boxen en wij zitten een paar meter achter hem. Tussen ons in staat een soort uitgeholde boomstam die als mega asbak dient. De cassette wordt zonder onderbreking in één keer beluisterd. Drie eigen nummers van Quintus en mijzelf. Een lied wordt door mij gezongen, Quintus zingt er twee. Het hoofd van Hans schudt ritmisch wat op en neer tijdens het luisteren. Als nummer drie Letters Without End is afgelopen, draait Hans zich om en spreekt de legendarische woorden: “Dit vind ik te gek, dit wil ik wel produceren!”

Vervolgens zien we Hans af en toe bij ons in de studio. De studio bevindt zich in een achterruimte van coffeeshop Miami in de Zoutmanstraat, Den Haag. Hans luistert naar de nieuwe dingen waar we mee bezig zijn. Het is altijd genieten als Hans langskomt. Hij straalt rust uit en vertelt prachtige verhalen over muzikanten en Nederlandse studios.

Helaas loopt mijn samenwerking met Quintus niet zo gesmeerd en ik besluit om ermee te stoppen. Tot een platendeal met een originele productie van Hans Vermeulen komt het niet.

Een paar jaar later zit ik met de Tilburgse band MAM in de studio. We zijn op zoek naar een nieuw label en hebben wat muzikaal advies nodig. Ik stel voor om Hans te bellen. Hij luistert naar onze muziek in de studio. Maar hij kan er volgens mij weinig mee, MAM wijkt teveel af van zijn muzikale focus. Kort daarna vertrekt Hans voor onbepaalde tijd naar Thailand. Nog een keer of wat kom ik hem tegen in Cafe De Bieb waar hij optreedt. Ik woon in die tijd letterlijk om de hoek in de Bilderdijkstraat. Af en toe spreek ik met Inge af, de -ex vriendin van Quintus. Zij heeft door de jaren heen een vriendschappelijk contact met Hans onderhouden.

Via Facebook heb ik af en toe contact met Hans. Op een dag zie ik op zijn profiel dat hij besloten heeft weer wat muziek te gaan maken. Hij heeft er zojuist nieuwe software voor aangeschaft: Reason. Met dit pakket werk ik ook, al jaren. Ik kan ermee lezen en schrijven en vertel Hans dat hij mij altijd om hulp kan vragen. Een paar maal doet hij dat. Mede hierdoor kom ik ook in contact met zijn zoon Tim die ook met Reason werkt. Tim en ik wisselen af en toe wat muzikale ideeën uit. Er ontstaat een voorzichtige samenwerking (zie noot).

En dan plotseling overlijdt Hans. Vandaag 9 november 2017. 70 jaar oud. Zo triest.

Rust zacht lieve man.

(en doe Walter Becker de groeten van me!)

foto onder CC BY: Jos de Gruiter

Noot: de samenwerking met Tim Vermeulen resulteert in een gitaarpartij die ik voor de track Till That Day van Tim Treffers inspeel. Luister via Spotify:

Toots Thielemans overleden

Toots Thielemans kon de melancholie van het bestaan treffen in een paar noten. Luister maar naar de soundtrack van Turks Fruit. Ik werd er meteen door geraakt. Niet alleen vanwege Toots maar ook vanwege de fantastische composities van Rogier van Otterloo. De melodieën en harmonieën die Rogier schreef zijn nog altijd ongeëvenaard. Ze staan voor mij op gelijke hoogte als die van Ennio Morricone. Beide componisten hebben overigens met elkaar gemeen dat ze niet vies zijn van cheezy arrangementen. En vollop violen.

Toots omarmde de Braziliaanse muziek volledig. De Bossa Nova die gelijktijdig met de opkomst van de Rock ‘n’ Roll in Zuid-America voor een aardverschuiving zorgde. Een stijl die in tegenstelling tot Rock ‘n’ Roll helemaal niets met stoer doen van doen had maar elegant was en de rijkdom van de jazz had overgenomen.

Toots was voor mij een voorbeeld op de gitaar. Een geweldige gitarist. En zijn karakteristieke gefloten melodieën pik je er ook zo uit.  De mosterd die ik in mijn eigen korte leader voor een serie over Haagse musea en kunst stopte, kwam van hem.

Maar had ik Toots 100% willen imiteren dan had ik naast mijn gefloten melodie er ook unisono gitaar bij moeten spelen. Misschien dat ik dat eens, als eerbetoon, ga doen.

Toots heeft een staat van dienst waar je U tegen zegt. Geboren in Brussel maar emigreerde in 1952 al naar de USA waar hij met het genie Charlie Parker ging spelen. En vele anderen, de groten der aarde op het gebied van jazz. Mensen zoals Benny Goodman, Quincy Jones, Bill Evans, Jaco Pastorius et cetera.

Toots bespeelde de chromatische mondharmonica. Een complex instrument waarmee ondermeer ook Stevie Wonder bekend is geworden. De twee waren bevriend en aan elkaar gewaagd. Producer Quincy Jones had ooit het plan om de twee samen een album te laten maken. Maar helaas is het daar nooit van gekomen.

Toots werkte wel zelf al eerder samen met Quincy Jones. Zo was hij te horen op het te gekke album The Dude van Quincy uit 1981. Met daarop de compositie Velas van de Braziliaan Ivan Lins waarop Toots mondharmonica speelt.

Teveel om op te noemen…

Vanmorgen is Toots in zijn slaap op 94-jarige leeftijd overleden. Zijn muziek zal voor altijd bij ons blijven.

(omslagfoto: Guywets / publiek domein)

Heroes in de hemel: David Bowie is overleden

David Bowie overleed op 10 januari 2016 aan de gevolgen van leverkanker op 69-jarige leeftijd. Met hem gaat een groot kunstenaar verloren. Een vernieuwer die popmuziek voor altijd heeft weten te veranderen.


In het geweldige boek Abbey Road to Ziggy Stardust van technicus en producer Ken Scott beschrijft hij dat de single van het gelijknamige album Space Oddity er bijna niet gekomen was. Producer Tony Visconti haatte het nummer zo erg dat hij weigerde het op te nemen. De opname werd daarom geproduceerd door Gus Dudgeon. En hoe! Space Oddity is het nummer dat die plaat uniek maakt mede dankzij het geweldige arrangement met de duidelijk hoorbare strijkers die uit een Mellotron (lees: analoge sampler) komen, bespeeld door Rick Wakeman.
Lees verder

Kap nâh jòh!!! Haagse striptekenaar Marnix Rueb overleden!!!

Geestelijk vader van Haagse Harry, Marnix Rueb is overleden aan de longkanker die nog maar een paar weken ervoor bij hem geconstateerd was. Ik ga deze rasechte Hagenees echt missen. Voor mij blijft hij de uitvinder en baas van de BV met de mooiste naam van Nederland: Kap Nâh (ook de titel van de allereerste Haagse Harry). Marnix tekende niet alleen Haagse Harry maar debatteerde heel wat af over de juiste schrijfwijze van het Fonetisch Haags.

Samen met zijn literaire broer Robert-Jan en Sjaak Bral bracht hij het Groot Haags Dictee. Een schrijfwijze die notarieel getoetst kon worden middels het Groen-Geile Boekie van de hren. Deze Haagse bijbel mag aan geen enkele boekenkast ontbreken. Sterker nog: zet hem binnen handbereik en lees er hargtop ùit voâhr!

Den Haag is het einde. Zelfs als je de beste humor van Nederland in je pen hebt zitten.

(omslagfoto: Roel Wijnants)

Hoe oud werd Tommy Ramone?!?!?!

11 juli jongstleden overleed de drummer, producer, mede-gitarist en mede-songschrijver van The Ramones: Tommy Ramone. De meeste nieuwsmedia in Nederland hebben bericht dat hij slechts 62 jaar werd, maar dat klopt niet. Het bericht is klakkeloos van het ANP overgenomen. En zelfs een paar dagen later is er niets aan die berichten veranderd. Tommy Ramone werd toch echt 65 jaar oud. Kom op popjournalisten, ga eens beter je best doen!

(hieronder een kleine selectie)

telegraaf

post op Telegraaf

3fm

post op 3FM

3voor12

post op 3VOOR12

elsevier

post op Elsevier

nrc

post op NRC

nunl

post op Nu.nl

RIP Cecil Womack

Cecil Womack, één van de broers van Bobby Womack en helft van het duo Womack & Womack is eerder deze week overleden. Zijn broers Bobby en Curtis Womack hebben dit vandaag bevestigd.

Radio6.nl

Zijn zwarte ziel is overdraagbaar. Rest In Peace Cecil Womack!