Iedereen aan de Flattr!

Wat is Flattr? Die vraag ga ik beantwoorden. Eerstens een paar citaten van de pers.

TechCrunch:

Flattr is reminiscent of Digg or perhaps Facebook Like buttons – but this time with real money. That could make things very interesting

Financial Times:

… want to turn the way people pay for things online on its head

Wired:

…providing feel-good empowerment to consumers and monetary support for creators

BBC News:

Flattr will funnel cash to sites to reward their work

Flattr laat zich eenvoudig uitleggen als een financiële taart die je maandelijks verdeelt. Maandelijks betaal je een vast bedrag aan Flattr en klik je op een Flattr-knop onderaan een blogpost of elders op de site als je het goed vindt. Als je aan het einde van de maand 100 keer gedrukt hebt krijgt elke partij 1/100st puntje van jouw maandelijkse financiële taart, zijn het er maar 2, dan krijgen ze beiden de helft.

Het grootste struikelpunt bij het introduceren van een nieuw betalingssysteem is de adoptie door de massa. Daar werkt Flattr hard aan. Bij onze buren in Duitsland slaat het aan, zo lees ik bij De Nieuwe Reporter:

Twee nationale kranten, TAZ.de (Die Tageszeitung) en Freitag.de, openden meteen na de introductie een account. Ook invloedrijke bloggers reageerden enthousiast.

Daarna wachtte iedereen in spanning de eerste resultaten af. En ja, er kwam geld binnen. Voor sommige bloggers was dat 18 cent, anderen ontvingen een paar honderd euro per maand aan microdonaties, zoals de TAZ. Afgelopen juli ontving die krant zelfs €1420,- aan ‘online fooien’.

Ik voel dat de tijd rijp is voor dit systeem. Micropayments zijn nooit goed opgepakt door PayPal of de banken (iDeal) simpelweg omdat die teveel kosten per transactie rekenen. Ook Flattr staat toe met PayPal, iDeal of je creditcard te betalen maar is zo slim geweest om dat maandelijks te verrekenen.

Flattr rekent zelf 10% over het maandelijks bedrag om haar service in stand te kunnen houden.

Het is een geweldig systeem en opgezet volgens technieken die helemaal van deze tijd zijn. Want in plaats van een Facebook-knop ‘Dit vind ik leuk’ aan te klikken kun je de auteur ook een kleine financiële tip geven voor zijn/haar werk. Met een Flattr-account doe je dat al snel lijkt mij. Die gedachte is prachtig. En op die manier krijgt goeie online content de kans om te kunnen bestaan zonder dat de bezoeker verlokt wordt om door een advertentie weg te surfen naar iets anders. Kortom: ik ben helemaal pro Flattr. En dat dit maar heel groot mag worden.

Tot slot wil ik de mooie reactie van de uitgever van De Nieuwe Reporter, Theo van Stegeren citeren:

Omdat individualisering de dominante culturele trend is en mensen transparantie rond hun geldelijke bijdrage belangrijk vinden, is het Flattr-mechanisme een aanwinst. Mensen willen ofwel informatie gratis ontvangen ofwel individueel bepalen op welk moment ze hoeveel beloning op welke manier en aan welk individu betalen.

Zo is het! Ga naar Flattr en join the club!

Zonder zak met de BUMA

Ik ontving een mailtje:

Jan zonder Achternaam hier (verleden jaar bonje met Buma en sinds dit jaar bij hun uitgeschreven)

Over een maand komt er een cd van mij uit en daar staan 2 potentiële hits op.

Ik wil echter liever geen zak meer met Buma te maken hebben.

Heb jij tips als ervaring deskundige?

Lees verder

Het verdienmodel

Ik lees, in een andere context dan muziek weliswaar:

Nieuws is kosteloos toegankelijk. Maar achtergrond en duiding zijn niet gratis, of zouden dat niet moeten zijn. Want voor diepgang heb je gespecialiseerde redacteuren nodig, zoals onderzoeksjournalisten of een wetenschapsredactie. Die kosten geld en zijn dat waard.

(bron)

Klinkt zeker logisch. Nieuws moet toegankelijk zijn voor iedereen natuurlijk. Zelfs voor een zwerver die op straat ligt. Dat hoef ik niet uit te leggen. Nieuws = belangrijk = gaat iedereen aan.

Geldt hetzelfde ook niet voor muziek?

Als ik het artikel van het NRC goed lees dan gelooft deze krant in de waarde van kranten voor verdieping. Dat zou zeker kunnen. Voor magazines geldt hetzelfde. En ik geloof dat hetzelfde geldt voor musici die hun muziek op CD of plaat verkopen. Daar is nog steeds behoefte aan. Het geeft een gevoel van exclusiviteit, van echt bezit. Een echt tastbaar Product.

Tegelijkertijd is er geld te verdienen met het aanbieden van betaalde downloads of services. Zo betaal ik al jaren voor mijn Flickr.com account zodat ik mijn foto’s online kan delen. Een geweldige service. Daarmee bedien ik niet mijn collega fotografen, nee, ik bedien mijzelf ermee. Door te betalen zie ik op Flickr.com geen advertenties meer, ziet mijn bezoek dat ook niet en krijg ik onbeperkte ruimte om foto’s te uploaden. Hetzelfde geldt voor de webservers waar ik mijn blogs op host. Ik betaal voor service in ruil voor mijn eigen plekken op het internet en garanties dat dat niet zomaar verloren gaat. Ik kan ergens een beroep op doen. Net als bij Flickr.com. Ik investeer graag in Een Veilig Gevoel. Dat mijn foto’s er morgen ook nog zijn.

Als Twitter betaalde accounts gaan verkopen zal ik waarschijnlijk meedoen. Zo verzeker ik mij van iets meer zekerheid over een belangrijke webservice online. Hoe belangrijker een service voor mij is, des te logischer is het voor mij om ervoor te betalen. Dat dat account er morgen ook nog is. Dat ik het op visitekaartjes kan gaan noteren. Mijn adres. Hier.

Af en toe betaal ik voor een digitale download. En af en toe doneer ik wat. Maar dat is toch behoorlijk minimaal moet ik zeggen. Daarentegen betaal ik wel redelijk veel aan offline activiteiten. Ik koop soms een nrc.next. Of soms een kop koffie en lees dan de nrc.next gratis. Ik koop redelijk veel boeken. Af en toe nog een CD. Tastbare zaken. Maar ook online zal ik dat vaker gaan doen. Mensen ondersteunen wiens werk ik waardeer en waar ik graag middels mijn financiële injectie aan mee kan helpen. Dat hun werk niet van de een op de andere dag verloren kan gaan.

Natuurlijk, je kunt je niet tegen alles verzekeren. Shit happens. Maar je zult het met mij eens zijn dat mensen die elkaar financieel of op een andere manier supporten een verbinding aangaan. Een verbinding, die een solide basis legt.

Wat nog ontbreekt is een slim betalingssysteem voor micropayments. Nee, niet IDEAL (te duur). Niet PayPal (ook te duur). Gewoon iets wat net zo werkt als een pinpas. Snel, direct en goedkoop. Van jouw rekening naar de mijne. Als blijk van waardering.