Meukende journalistiek in de Haagse Raadszaal

Van de week zat ik in de Raadszaal van het Haagse Ijspaleis. Dit vanwege de nieuwe stichting Luis in de Pels die geld verstrekt aan onderzoeksjournalisten. Nu had ik ooit een Haags groepsblog genaamd Hofstijl en aangezien de lokale journalistiek nog altijd kriebelt besloot ik poolshoogte te gaan nemen.

Naast de heren van de Luis in de Pels mochten ook heren van de NVJ, AD en Den Haag Centraal wat officieels te berde brengen over de stand der journalistiek. Nu is die stand bedroevend slecht want de kranten laten zich leiden door leescijfers (typen vollop clickbait-koppen en zetten elke bewering van elke zot in de krant tussen aanhalingsteken), handelen braaf zoals de adverteerders het wensen en zijn simpelweg veeeeeel later ter plekke dan de burgers. Toch geven die “professionele” journalisten nog altijd af op de burgerjournalistiek die op Twitter en Facebook heerst.

De zaal zat vol met journalisten maar slechts een handjevol kon de hand opsteken toen de vraag werd gesteld “wie verdient er een inkomen mee?” Vrouwen waren in de minderheid vertegenwoordigd in de zaal. En helaas verviel een van de weinige vrouwen, eentje van Omroep West, in een denigrerende opmerking richting een gepassioneerde burger die zich voor een lokale nieuwskrant geheel zonder vergoeding inzette. Volgens mevrouw kon Omroep West dit soort mensen wel een training aanbieden om ze te helpen betere journalistiek te bedrijven. Zo denigrerend! Ik denk dat juist mevrouw een cursus burgerjournalistiek kan gebruiken.

De lokale journalistiek in Den Haag stelt niets voor. En dus heeft de lokale politiek vrijspel met complete idioten zoals Richard de Mos…

P.S. Interniek van Hagazine was ook aanwezig bij de bijeenkomst en vond er iets van.

Wat drijft de Gele Hesjes?

Sinds een paar weken tref ik zaterdags een klein clubje demonstrerende Gele Hesjes op Het Plein aan. Vorige week trof ik Jan Dijkgraaf op een bankje voor Nieuwspoort aan met een rugzak waarin hij zijn Gele Hesje had opgeborgen.

Opvallend dat nu ook rechtse figuren aan het demonstreren geslagen zijn. En dan te bedenken dat we nota bene na die ‘De puinhopen van acht jaar Paars’ (boek Pim Fortuyn) juist een rechts kabinet hebben gekregen. Na Paars brak er een flinke financiële crisis uit en kwam de Occupy-beweging als reactie hierop tot stand. Paars was echter naar mijn idee een toptijd en het werd daarna juist minder.

Occupy was een beweging die door de rechtse media zoals GeenStijl steevast werd neergezet als een club van werklozen met tijd teveel. Maar de tijden zijn veranderd, het is nu vooral rechts dat tegen rechts demonstreert met lui zoals Dijkgraaf en Henk Bres in Gele Hesjes met teveel vrije tijd. Ze grossieren in anti-kapitalistische slogans, zoals:

“Mark Rutte, Hoerenzoon van het kapitaal”


Rechtse mensen die in opstand komen tegen het kapitalisme? Nog meer dan bij Occupy denk ik dan: Gele Hesjes, wat is jullie punt?

Moet popmuziek gesubsidieerd worden?

De terugkerende hamvraag, de titel van dit stuk, houdt de gemoederen nog altijd bezig. Zo deed de uitspraak “Subsidie is een schaars goed” van Tweede Kamerlid voor de VVD, Arno Rutte, op Radio 1 Atze de Vrieze genoodzaken er een stuk aan te wijden voor 3voor12.

Het is een complex vraagstuk want je hebt een artiest zoals Lil’ Kleine die letterlijk dure champagne staat weg te spuiten op het podium. En je hebt de dance waar miljoenen verdiend worden. Maar je hebt ook bands die in DWDD te zien zijn en in de clubs van Nederland optreden terwijl ze er niet van rond kunnen komen.

In het begin van de jaren 90 speelde ik gitaar in de Tilburgse band MAM. We speelden in de clubs, van Tuitjenhorn tot Paradiso. En af en toe waren we op de radio te horen en op tv te zien. We konden er niet van rondkomen, verre van dat, we hadden allemaal een baan ernaast. Onze geweldige toetsenist Dave Green (bekend van oa The Icicle Works) moest vanwege de armoede in Nederland terugkeren naar Manchester, Engeland. Ikzelf werkte in die tijd bij Oxfam Novib. Mijn snipperdagen gingen op aan optredens in de clubs, optredens voor televisie en opnames in studios. Ik bofte met een soepele werkgever.

Ondanks het uitblijven van groot succes, waren we volhardend. In het lied jaren jaren van onze laatste CD verwoordden we het zo:

jaren jaren – sjouwen douwen

jaren jaren – plank voor je kop

MAM was te vroeg in de tijd. Het publiek was er nog niet klaar voor. Teksten zonder grote betekenissen. Zonder letterlijk benoemde emoties. Geen Van Dik Hout Zaagt Men Planken maar met tederheid gebracht.

Totdat in 2002 na het uitkomen van het debuutalbum van Erik de Jong, oftewel Spinvis, hij de naam MAM regelmatig liet vallen:

Mam, weet jij nog wanneer ik voor het eerst een boterham met kaas gegeten heb?’ Dat klonk onhandig en tegelijkertijd zo goed. Zo wou ik het. Geen boodschap, geen afgerond verhaal maar een soort sfeer.

Het MAM nummer Maternité (in de volksmond ‘boterham met kaas’ genoemd) bleek Spinvis enorm geïnspireerd te hebben.

Toen ik een jaar terug met Spinvis zat om hem daarover te interviewen, vertelde ik hem over de overeenkomst die ik direct hoorde toen ik zijn debuutalbum voor het eerst draaide. “Dat kan geen toeval zijn”, vulde me Erik aan.

Het geld is natuurlijk vaak het directe gevolg van populariteit. Maar het hangt evenzogoed samen met de timing. Van Gogh verkocht bij leven slechts 1 schilderij maar inmiddels behoort zijn werk tot de absolute wereldtop. Van Gogh was simpelweg te vroeg voor zijn tijd, te modern voor het klootjesvolk. En hij is niet de enige.

Kunst moet vaak, net als goeie wijn, rijpen.

Wie echt een groot publiek trekt heeft macht, maar wie dat niet doet en in het B-circuit zit, die heeft het moeilijk. En misschien wordt dat zelfs veroorzaakt door subsidie. De plekken waar deze bands optreden trekken namelijk wèl subsidie. DWDD (hallo Mathijs van Nieuwkerk met je bijzonder hoge salaris!) en de mooie clubs van Nederland.  Zoals Atze het verwoordt:

Popzalen zijn de afgelopen vijfentwintig jaar getransformeerd van voormalige kraakpanden tot moderne zalencomplexen die iedere Nederlander moeten bedienen, niet alleen de linkse elite.

En die popzalen willen volle zalen trekken. Dus trekken ze de bands aan die dat kunnen leveren. Zodoende krijgt het B-circuit het extra lastig en komt maar matig aan de bak. Mening bandje treedt zwaar onderbetaald op omdat men nog liever voor niets speelt dan dat men thuis op de bank moet zitten.

Tja, wat kun je doen? Als je geen volle zalen trekt kun je niet heel veel geld vragen. Je machtspositie is dan klein. Er gelden overigens wel minimum vergoedingen. Het komt erop neer dat je per bandlid voor een concert een vergoeding van minimaal 108,90 euro mag eisen van de organisator. Nu weet ik dat vele organisatoren zich daar niet aan houden.

Wat ontvangt een band eigenlijk voor een optreden bij DWDD?

Naast het geven van live optredens ontvangen artiesten ook inkomsten via de rechten die BUMA/STEMRA en SENA voor hen int. En ontvangt men geld via de verkoop van digitale downloads, CD/vinyl verkoop en de royalties via streaming services zoals Spotify. Ook dat lijkt in vele gevallen zwaar onvoldoende te zijn om van rond te komen. Met name streaming levert belachelijk weinig geld op. Zo zag ik onlangs een rekensommetje dat voor Donald Fagen van Steely Dan gemaakt was omdat hij in een interview voor Rolling Stone Magazine had gezegd:

I need to tour to make a living. I get maybe eight percent of the royalty money I used to get.

Was Donald een ouwe zeur geworden? Iemand besloot het rekensommetje te maken. Het komt erop neer dat Donald via streaming slechts 1200 dollar (!) per jaar verdient.

Maar niet alleen popmusici hebben het zwaar hoor. Zo hoorde ik gisteren in het TV-programma Podium Witteman de klassieke dirigent, organist en klavecinist Ton Koopman vertellen dat als hij voor een volgende subsidie-aanvraag opnieuw zou worden afgewezen, zoals nu al jaren het geval is, hij zijn ensemble zou gaan opheffen!

Het beleid van Halbe Zijlstra (ook VVD) heeft in de culturele sector schandalig veel schade aangericht. Die man is een ramp voor ons land. Maar anno 2017 gaat de VVD nog een stap verder door te stellen dat de overheid helemaal geen subsidie meer moet vertrekken aan popmuzikanten en -bands.

Moeten we allemaal gaan worden zoals Lil’ Kleine? Of de instrumenten in de wilgen hangen en dance maken? Slechts 1 mannetje op het podium, hoef je het geld ook niet meer te gaan verdelen… boem, boem, boem, neem de blauwe pil, boem, boem, boem…

(wordt vervolgd)

 

“Hoe moet het nu verder?”

Vandaag schreef ik een reactie op het stuk ‘Laat dit in vredesnaam een wake-up call zijn’ van Rutger Bregman / De Correspondent. Ik plaatste de reactie ook integraal op Facebook en kreeg de suggestie om het ook op mijn persoonlijke blog te plaatsen.

Wilders lacht zich te barsten! Hij en Trump zien hun kans omdat anderen Het Niet Zien. Hiermee speel je letterlijk die idioten in de kaart want zij komen met een visie (schijnvisie, wat mij betreft) daar waar anderen dus simpelweg bang zijn en het vooral niet weten. En dit ook hardop zeggen!

Het is echt heel simpel hoor: je moet oplossingen hebben voor de problemen die er zijn.

Gisteren tijdens DWDD en Pauw was de radeloosheid zichtbaar. Dat noemt zich dus intellectueel *zucht* Nederland! Elke keer die zin: “hoe moet het nu verder?”

Wilders en Trump denken precies te weten hoe het nu verder moet. En weten het vertrouwen van de kiezers te winnen. Zij hebben antwoorden daar waar de groep “hoe moet het nu verder?” met de dag groter wordt.

Jij noemt je stuk zelfs een “wake-up call”. Opvallend want De Correspondent publiceerde eerder stukken over dat de wereld er zo goed voorstaat. Het gaat goed met de wereld zo was het verhaal, beter dan ooit tevoren. Minder kindersterfte, minder oorlogen en ga zo maar door. Wat is er gebeurd?

Wat we nodig hebben zijn een paar snuggere Van De Straat Nederlanders die de taal van het volk spreken. Want de kloof tussen burger en politiek is te groot geworden. Net als de kloof tussen arm en rijk. Bovendien hebben veel politici hun kansen verspild als het aankomt op betrouwbaarheid, het zijn gewoon zakkenvullers. Hiermee creëer je automatisch een plek voor een PVV en een paar afgeleiden. Mensen willen oplossingen horen en vooral ook ZIEN. Samson zat gisteravond bij Pauw en zei een paar maal “is misschien niet helemaal gelukt”. WTF! De man is aan de macht! En geeft dus zelf aan dat de dingen niet lukken… hoe stom kun je zijn? Zal er nog iemand op Samson gaan stemmen denk je?

Wilders en Trump spelen natuurlijk puur op de bluf. Maar doen het wel met volle overtuiging. En de rest wordt bang en zegt het niet meer te weten.

Alle kritiek op Wilders of Trump slaat dood als je zelf niet met oplossingen komt, sterker nog als je toegeeft dat de dingen niet helemaal willen lukken. Als je zelfs sorry moet gaan zeggen. Dat heeft geen enkele invloed, behalve dat de kiezer de volgende keer op een idioot gaat stemmen die zegt wel oplossingen te hebben. Er is een groot volk dat moet kiezen tussen Prutsers en de Blonde Met De Grote Beloftes. Voor sommigen is het dan simpel kiezen hoor. Prutsers geven namelijk nooit hoop.

Beweren dat “Racisme, xenofobie, seksisme en narcisme hebben gewonnen vannacht.” is totale onzin. Geen mens is van nature racistisch. De achterliggende gedachte is niet pigment, het is iets anders, macht, geld en ga zo verder. En dat voed je via angst. Angst die via de media groter gemaakt wordt, bewust en onbewust. Gevoed door een crisis en uitzichtloze situaties. Mensen zoeken altijd een reden, een steen om mee te slaan. Iemand moet de schuld krijgen. En dat trucje gebruikt Trump. En Wilders ook. “They take our jobs!”, ja noem het rasisme maar het boort een gevoel aan waar velen zich in kunnen vinden. En ja, da’s precies hetzelfde trucje als dat van Hitler of elke andere gek. Maar trap daar dan ook niet in! Je kunt gaan schermen met termen als racisme maar daarmee los je de problemen die er ECHT aan ten grondslag liggen niet op. Graaf dieper, snap wat de mens drijft. Menselijk gedrag is namelijk heel simpel. Begin bij Maslov, dan weet je alles. Hoef je echt niet snugger voor te zijn. Sterker nog: liever een beetje minder intellectueel en wat meer van de straat graag!

Stel dat we nog een financiële crisis krijgen. Of nee: ga er maar vanuit dat die er komt. Zet daar een visionaire visie over op. Wat moeten we dan doen? De banken hebben namelijk niets geleerd. Rutte en co ook niet. Je moet dus een systeem hebben dat over 20 jaar ook nog werkt. Een system dat zich laat leiden door de drijfveren van de mens. En nee, dat is geen geld (hoi Maslov!). Om kort te gaan: geef iedereen gezondheidzorg zonder eigen risico en een basisinkomen. De partij die deze 2 zaken groots aanpakt kan heel veel kiezers winnen.

P.S. Over geld bestaan veel misverstanden. Geld is in principe van ondergeschikt belang. Geld schept alleen maar mogelijkheden. Geld is dus geen doel op zich, behalve als je te weinig geld hebt. Dan wordt het WEL een doel. Een hoofddoel zelfs.

Omslagfoto onder CC BY-SA: Gage Skidmore

Nederland onderzocht mogelijkheid om onder het Verdrag voor de Rechten van de Mens uit te komen

Gisteren was ik aanwezig bij de debatavond over de toekomst van de Nederlandse geheime diensten, georganiseerd door Bits of Freedom met Amnesty Internationaal. Een voor mij onbekend en zeer onfris nieuwsfeitje uit de vaderlandse geschiedenis kwam voorbij:

Voor de nieuwe verkiezingen en het ontstaan van kabinet-Rutte I in 2010 werd de mogelijkheid dat Wilders zou gaan meeregeren gewogen. Daarop volgend heeft de staat besloten onderzoek laten doen of Nederland onder het Verdrag voor de Rechten van de Mens kon uitkomen.

Kortom: de realiteit is nog altijd vele malen krankzinniger dan fictie!

Adam Curry over James Foley: “there was no beheading”

In de podcast No Agenda die Adam Curry samen met John C. Dvorak maakt komt in de laatste episode een opvallende fragment voorbij. Adam is weer terug in Amsterdam en wordt met de auto naar huis gebracht door de politiek redacteur van de Volkskrant. Tijdens die autorit brengt Adam de video van de onthoofding van Adam Foley ter sprake. Dit is wat er gebeurt:

(audiofragment valt net als de gehele No Agenda podcast onder een Creative Commons BY-SA licentie)

Obama, zeg het me eens

Het is nauwelijks voor te stellen dat Detroit ooit de rijkste stad van Amerika was. Een stad waar vroeger de motorindustrie zo prachtig bloeide en haar muzikale naamgenoot Motown de grootste hitindustrie ter wereld vormde, is nu door falend kapitalisme veranderd in de armste stad van Amerika. Sinds een paar maanden zijn duizenden huishoudens in de sloppenwijken van Detroit zelfs zonder water komen te zitten.

Corruptie, misdaad, armoede en uitzichtloosheid…

Obama, zeg het me eens: wat gaat er door je heen als je een Marvin Gaye, een Stevie Wonder, een Michael Jackson of een Diana Ross & The Supremes hoort?

(omslagfoto onder PD: The White House)