Feiten zijn duur, meningen goedkoop

De hedendaagse techniek zou ons tijd besparen. Dat is in veel gevallen helemaal niet waar. Niet alleen wordt het leven zelf met de dag duurder, ook worden processen steeds complexer, tijdrovender en duurder.

Daar tegenover staan zaken die juist wel sneller en zelfs gratis geproduceerd kunnen worden. De kloof tussen deze twee, duur geproduceerd versus gratis geproduceerd, is groter dan ooit tevoren. Een kloof die niet te duiden valt als spanningsveld tussen amateurs (of noem het: vrijwilligers) en professionals maar een veel complexer geheel betreft. Het begrip social media komt misschien het beste in de buurt als sleutelbegrip. Hoewel teveel mensen social media associëren met ‘zinloze’ foto’s op Facebook en ‘zinloos’ over koffie Twitteren.

Kan de New York Times failliet gaan?

De documentaire Page One, inside the New York Times, die vanaf juni ook in Nederland te zien zal zijn laat de enorme worsteling van hedendaagse nieuwsmagnaat the New York Times zien. Bekijk alvast de trailer:


Lees verder

Oude media doodsbang voor bloggers

raapplank

Ze zijn bang voor ons. Ze zijn bang voor mij. De bloggers. De Do It Yourself generatie. Zelf content maken. Zelf publiceren. Zelfs met audio en video erbij. Zonder camera-ervaring, niet lullen, gewoon doen, content is king, publiceren!

Neem bijvoorbeeld de Haagse website die ik met een groep gepassioneerde Hagenaars/Hagenezen al jaren organiseer, Hofstijl. Op 26 mei hadden wij een item over planking in Den Haag en deden wij een oproep aan het publiek. Dat werd groots opgepikt. Ook door RTV West, onze lokale Publieke Omroep. Zij verzochten ons in de Haagse binnenstad te laten zien wat planking is voorafgegaan door een interview aan onze koffietafel met de laptop op tafel. Het duurde een week voordat die video online kwam *gaap* en wat denk je? Geen enkele keer kwam de naam Hofstijl in hun item voor. Dat was er overduidelijk uitgeknipt en ook alle screenshots van ‘een site’ kwamen zonder ons logo in beeld.

Maar er was gisteren nog meer aan de hand. Ik schreef een stuk over de 1 1/2 meter beton die van de dankrand van de 12e verdieping van onze flat naar beneden was gevallen. Een kwestie van achterstallig onderhoud van Haag Wonen. RTV West belde me nog geen 15 minuten later op voor meer informatie. En ’s middags nog een keer. In hun stukje over deze kwestie wordt geen enkele keer de naam Hofstijl genoemd.

Later die avond, ook nog steeds gisteren dus, werd ik door RTV West gebeld naar aanleiding van het overlijden van Ton Hoogduin. Of ik dat nieuws officieel kon bevestigen. Dat kon ik niet helemaal. Politie geeft telefonisch geen informatie hierover. Toch voelde het goed. A gut feeling. Diverse sites gecheckt, hier en daar wat emails gestuurd, dat soort zaken. Pas vandaag publiceert RTV West een kort bericht over zijn overlijden. Hun bron? Het Algemeen Dagblad.

Weer iets geleerd. Daaaaag RTV West! 6 planken nodig?

(foto: Maurits Burgers / CC BY-NC-SA)

Ed Raaphorst

Door de KRO ben ik vanavond uitgenodigd om deel te nemen aan het TV programma In de Schaduw van het Nieuws. Er zal mij zeer waarschijnlijk een vraag worden voorgelegd, zo werd mij verlokkend verteld.

En dat Arie Boomsma dan aan me vraagt:

“hoe kunnen de mensen je op Twitter vinden?”

en dat ik dan zeg:

“via @raaphorst”

en dat minimaal 10.000 Nederlanders vervolgens denken dat ik Ed heet.

De toekomst van radio

In samenwerking met de VPRO en De Nieuwe Reporter hoop ik een serie over radio te maken. Een coproductie waarbij de noodzaak tot publieke funding noodzakelijk lijkt. Op welke manier dat voor onze Publieke Omroep kan en mag, moet uitgezocht worden. Waarmee dit project op zichzelf ook al een zoektocht wordt naar radio nieuwe stijl. Niet alleen inhoudelijk, maar ook qua financiering. Je zou zelfs kunnen stellen dat door er over te bloggen we eigenlijk al begonnen zijn. Op zoek naar de toekomst van radio.

Als we het hebben over Storytelling, het vertellen van verhalen, dan is het radioprogramma This American Life een voorbeeld. Zij zijn bovendien een van de beste voorbeelden van publiekelijk ondersteunde projecten. Het publiek doneert geld om This American Life te laten voortbestaan. Public radio. Een prachtig model dat hier in Nederland ook langzaamaan meer geaccepteerd lijkt te worden.

This American Life heeft nog iets anders heel goed begrepen. Ze snappen heel goed hoe je heden ten dagen radio moet presenteren. Check bijvoorbeeld eens hun Ways to Listen (radio / podcast / web stream / download / mobile apps / CD).

Tot slot, een mooie aflevering van This American Life, dat zich prachtig laat embedden op mijn blog:

De TV Lab discussie van de Publieke Omroep

De Publieke Omroep gaat het experiment aan. Slechts 1 week lang (…) onder het motto TV Lab.

Ik vind dat de Publieke Omroep een slechte koers vaart. Het is vervallen in een commerciële omroep waarin de noodzaak om even snel te scoren – lees: alles voor de kijkcijfers – het heeft gewonnen van onderwerpen die het algemene belang aangaan. Naar mijn idee moet de belastingbetaler van de Publieke Omroep via de politiek aan haar een paar nieuwe eisen stellen. Dan denk ik bijvoorbeeld aan:

  • Stel verplicht dat PO haar content onder een Creative Commons BY-SA Licentie ter beschikking stelt.
  • Schaf commerciële producties bij PO af.
  • Moedig het publiek aan een bijdrage te leveren aan de Publieke Omroep, zij moeten samenwerken en hergebruik moet gestimuleerd worden. Neem daarbij een voorbeeld aan internet waar sharing van content en samenwerken heel normaal bevonden wordt.
  • Vandaar de noodzaak voor het gebruik van de CC Licentie (zo blijven publieke rechten gerespecteerd en content in omloop), dezelfde als die Wikipedia hanteert en haar duidelijk geen windeieren gelegd heeft. Nogmaals: dit dient uit respect voor een evenwichtige samenwerking met het publiek afgedwongen te worden door de politiek.

Alexander Klöpping wees me op deze video en komt zelf rond minuut 15 in beeld met een goeie vraag.