“Ik ben ff door mijn huis aan het lopen met de laptop”

Het is maart 2008 en vanuit de studio van de RVU in Hilversum bellen we een paar van mijn vrienden en kennissen op. Ik ken ze via Flickr. Het zijn Haagse fotografen. Bert Kommerij vraagt ze naar hun internetgedrag. Hij zit in de droog klinkende spreekruimte.

“Beschrijf eens hoe je huis eruit ziet?”

Want de luisteraar kan immers niets zien.

Radiomaker Willem Davids zit aan de knoppen en ik zit naast hem te luisteren. Bert laat lange stiltes vallen nadat de persoon aan de andere kant van de lijn helemaal uitgesproken lijkt te zijn.

Want soms komt er nog iets moois op ’t end.

“Hallo zijn jullie daar nog?”

Ik neem de gesprekken mee naar huis en maak een korte versie van iets dat later op 9 grote schermen tijdens Beamlab in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam te horen en te zien zal zijn. De audio is dan voorzien van een stroom aan stilstaande foto’s van mensen die achter laptops zitten en met hun smartphones in de weer zijn. Zij en hun media-apparaten. Omdat wij ons erin herkennen.

Het is voor mij een nieuwe vorm van taal, ritme, muziek en een nieuwe vorm van podcasting.

Claudia de Breij: “dat allerlei mensen weblogs beginnen over NIKS, over HUN KAT!”

Ooit maakte ik elke week een stuk muziek dat ik KlankBeeld Raaphorst noemde. Zo ook op 8 februari 2008 toen ik een interview met Claudia de Breij verknipte tot een stuk muziek. Een stuk dat overigens later gebruikt zou gaan worden in een productie voor de RVU (inmiddels is opgegaan in de NTR). Zo ging dat in die tijd. Het was één grote remix allemaal. Ook mijn samenwerking met radiomaker Bert Kommerij is op die manier ontstaan, doordat ik online zoveel van mij liet horen en van alles en nog wat remixte. En in die tijd werkte ik zo ook men Bert samen, ik maakte iets, publiceerde het dan meteen online en kreeg via mijn blog een reactie van hem.

Op ritme lullen klinkt simpelweg beter. En dat zonder te gaan rappen. Kijk, iemand sec interviewen en online knallen, ik heb het ook gedaan, maar daar ligt mijn kracht niet. Ik wil het gesprek, de woorden, het ritme van de taal, kunnen buigen. Dus als we het dan over podcasting hebben… die nieuwe vorm waarna ik op zoek ben, die ligt in het verlengde van dit.

In bovenstaand muziekstuk zit trouwens een muziekfragment van “Ik kan loggen waar ik wil”. Hier het origineel:

En nu is een deel van de tekst van “Ik kan loggen waar ik wil” ook weer gebaseerd op iets anders, op de tekst Sharing Economy namelijk die ik samen met Irene van Nispen-Kress heb geschreven, zie deze blogpost. Kortom: het is één grote remix allemaal. Een beetje zoals het leven…

Everything Everything Remix wedstrijd

De band Everything Everything organiseert in samenwerking met SoundCloud en het Engelse magazine Sound On Sound een Remix wedstrijd.

De winnaar krijgt een jaar een SoundCloud Pro SoundCloud account, een jaar een abonnement op Sound On Sound en een gesigneerde limited editie op vinyl van het debuut van Everything Everything ‘Man Alive’. Daarnaast worden er nog een tweetal eenjarige SoundCloud lite accounts en de normale editie van ‘Man Alive’ weggeven als prijs.

Het leukste aan de wedstrijd vind ik dat je de losse multitracks kunt downloaden. Zo kun je niet alleen goed analyseren hoe Everything Everything deze track heeft opgebouwd, je kunt er juist je eigen versie van maken. Misschien ga ik ook een poging wagen ….

Remixing the future of music (Unconvention Groningen)

(Panel 1, Day 2 Un-convention Groningen 2010)

* Marco Raaphorst – componist / sounddesigner / blogger
* Kristin McGee – Teacher Popular Music and American Music at University of Groningen
* Paul Keller – Kennisland, Creative Commons Nederland
* moderator: Lykle de Vries (New Music Labs)

The old music industry model was built on copyright. In this day and age, do we actually care anymore about copyright? What other options exist to remix conventional wisdom and (musical) value into new ways of making a living from your musical creations?

(via)

Zie ook hierrr.

het semantische web, het remix web

foto: dullhunk / licentie: Creative Commons BY

foto: dullhunk / licentie: Creative Commons BY

Ik geloof in niches, hele kleine niches zelfs. Daarom geloof ik zo in blogs. Blogs die met elkaar communiceren. Een dialoog aangaan. Vele malen krachtiger dan menig sociaal platform.

Sinds de komst van het internet geloof ik in dit decentrale web.

Het semantische web is aanstaande en gaat betekenis geven aan deze decentrale data. Iets dat Tim Berners-Lee al in 1999 beweerde. Binnen nu en een paar jaar is dit heel normaal:

The Semantic Web will bring structure to the meaningful content of Web pages, creating an environment where software agents roaming from page to page can readily carry out sophisticated tasks for users. Such an agent coming to the clinic’s Web page will know not just that the page has keywords such as “treatment, medicine, physical, therapy” (as might be encoded today) but also that Dr. Hartman works at this clinic on Mondays, Wednesdays and Fridays and that the script takes a date range in yyyy-mm-dd format and returns appointment times. And it will “know” all this without needing artificial intelligence on the scale of 2001’s Hal or Star Wars’s C-3PO. Instead these semantics were encoded into the Web page when the clinic’s office manager (who never took Comp Sci 101) massaged it into shape using off-the-shelf software for writing Semantic Web pages along with resources listed on the Physical Therapy Association’s site.

(bron)
Lees verder