Nieuwe single van The Record Man – Unpopular music

Song Credits: Unpopular Music (Scott/Gaulke)

Paul Scott: Vocalen, Gitaar, Keyboards

Peter Veliks: Gitaar

Rick Snyder: Bas

Gil Oliveira: Drums

Jason Labbe: Drum engineer

Mix: Luis Claudio Varella / Mastering: Luiz Tornaghi 

Single is afkomstig van het album “The Record Man; A Tribute to Ron Kane”, koop het album op Bandcamp of stream het op Spotify.

Ik ben een van de muzikanten van The Record Man. Als gitarist ben ik op een aantal tracks van dit album te horen en speelde ik met de band in Paradiso (Amsterdam) en op het NIMBY Festival (The Hague).

Ron Kane leeft!

Gisteren was de documentaire ‘Robert Jan Stips – De tovenaar van de Nederpop’ in Het Uur van de Wolf te zien. Ik had de voorvertoning al gezien in ’t Paard. Een prachtige documentaire waar ook dè fan van mijn oude band MAM in voorbij komt: Ron Kane. Een bijzondere man uit Los Angeles die in 2017 helaas kwam te overlijden en waarvoor ik samen met een stel muzikanten wereldwijd een eerbetoon heb gemaakt in de vorm van een album The Record Man genaamd.

Eigenlijk zou iemand een documentaire over Ron Kane moeten maken. Er is geen grotere fan van Nederlandse muziek denkbaar dan Ron. Vandaar ook dat woordje “ongelofelijk” van hem op ’t end. Het is natuurlijk een directe verwijzing naar die oude band van mij:

En zo is de cirkel weer rond. Rust zacht Ron!

Complimenten uit Amerika

Mijn podcast VERVORMER wordt genoemd op het Amerikaanse blog Post-Punk Monk. Dit nav het album The Record Man dat deze week uitkwam en waarop ik als gitarist te horen ben. Zie ook mijn vorige blogpost daarover.

Toch opvallend aangezien mijn podcast in het Nederlands is. Dat het ondanks dat Amerika weet te bereiken vind ik ronduit te gek!

MAM guitarist Marco Raaphorst played on the album and has written an article about it here. There has been a single released from “The Record Man” with “Human Heart” by Hans Croon, who has written a fascinating blog on how he came to this project, here. And finally, there is a podcast about this album… but you will need to be fluent in Dutch to understand it. Which is probably exactly how Ron would have wanted it. It hurts me that Ron could not live to see this fascinating work his friends have done in his memory, but that’s part of the territory of tribute albums, I suppose. As an arch record collector [I’m just a wet-nosed punk, by comparison], I can say that he certainly would have been eating this up with a spoon were he among the living right now.

Lees het hele stuk op het blog Post-Punk Monk.

MAM in Poobah Pasadena

mam_ooteDe band MAM, waar ik als gitarist deel van uitmaakte in de jaren 90, had diverse internationale fans. Opvallend want onze teksten waren Nederlandstalig, met uitzondering van wat oude nummers uit de begintijd, begin jaren 80. Onze internationale fans taalden daar klaarblijkelijk niet naar.

Een van die fans was Ron Kane. Hij en zijn toenmalige vrouw Gwen woonden in Long Beach, Californië. Regelmatig kwamen zij naar Nederland om op het Quentin Amsterdam Hotel te passen. Dan konden de eigenaren zelf even op vakantie. Ron had veel contacten in de muziekwereld. Zo was hij betrokken bij de band Dread Zeppelin die Led Zeppelin muziek in reggae uitvoering uitvoerde. Hij heeft ze ooit nog op Parkpop in Den Haag aangekondigd.

Lees verder