Raaphorst is boos! Wat een kinderachtig gedoe rondom die sample van Gotye zeg!

gotye

Er is wat ophef over het feit dat Gotye een sample heeft gebruikt in zijn hit Somebody That I Used To Know.

Michiel Veenstra schreef op zijn blog:

Die Gotye toch. Het is gewoon een sample!

Oh! Nou, dan heb ik een lesje voor je Michiel. Lees je even mee?

De sample is afkomstig uit het nummer Seville van de artieste Luiz Bonfá.

De hit van Gotye ken je vast, maar voor de volledigheid:

Voor het gebruik van die minuscule sample heeft hij inmiddels al meer dan 1 miljoen dollar van zijn inkomsten moeten afstaan aan de rechthebbenden, ook al lijkt het nummer Seville totaal niet op die hit van hem.

We leven in een vreemde wereld. Artistiek mag je geen ene fuck meer tegenwoordig!

Hoe denk je dat die liedjes van The Stones tot stand kwamen vroeger? Hun liedjes zijn gebaseerd op oude bluessongs. Niet 1 minuscule sample zoals bij Gotye, nee gewoon alle accoorden, het ritme, de manier van zingen, en de gitaarsolo’s werden gebruikt. ALLES!

Met Led Zeppelin precies hetzelfde. Die hebben hun naam boven liedjes gezet die ze voor de volle 100% van anderen hebben overgenomen. Ja, dat noem ik WEL echt plagiaat en dus jatwerk. Zonder die oude zwarte bluesknakkers overigens ene rooie cent ervoor te betalen.

Tegenwoordig moet je je financieel uitkleden als je 1 seconde gebruikt uit andermans liedje. Terwijl notabene een paar decennia terug een nieuwe muziekstroming ontstond door de uitvinding van de sampler! Juistum: de Rap! Rap betekent letterlijk: rapping to the beat. En die beat was afkomstig van een drumloop van een oude plaat van bijvoorbeeld James Brown of Funkadelic die op herhaling voor de begeleiding zorgde waar men overheen rapte. En zoals we weten is dat genre tot op de dag van vandaag van zeer grote invloed geweest.

Maar om even terug te komen op de rock and roll, dat werkt natuurlijk precies zo. Een genre dat je een grote sample van de blues zou kunnen noemen. En wie dat niet inziet snapt geen reet van of geeft geen reet om kunst en cultuur. Juristen, advocaten en rechters bijvoorbeeld. Anders zouden ze wel op de barricaden gaan staan om die wetten te laten veranderen. Doen ze niet want er zijn heeeeeeeel veel centjes met dit soort achterlijke praktijken te verdienen.

Fotografen hebben het maar makkelijk. Die leggen de werkelijkheid via een fotografische sample vast. En dat zonder er maar iets aan te hoeven veranderen. Zij samplen de werkelijkheid zoals ‘ie is. En dat mag! Men ziet een mooie ouwe kerk: foto! Een bekende minister stapt in een auto: foto! En ze kunnen er nog het volledige copyright voor claimen ook! Maar als ik 1 seconde uit een nummer van een ander gebruik en er totaal iets nieuws mee maak dan mag het ineens niet.

WHAT THE FUCK MAN!

Laten wij kunstenaars hiertegen in opstand komen! Massaal! Het is 2013. Fuck die hele onzin! KUNST IS ALTIJD GEBASEERD OP IETS DAT ER AL WAS. ALTIJD. HET IS NOOIT ANDERS GEWEEST. En laten die rechters en advocaten lekker wat anders gaan doen. Vieze graaiers! Bah!

Worden orkesten weggesampled?

De Amerikaanse vakbond voor musici, American Federation of Musicians heeft recent aangegeven contracten voor sample-bibliotheken te gaan negeren. Het gaat om musici die in orkesten spelen en zich laten inhuren voor het inspelen van losse noten die als samples in grote sample-bibliotheken gebruikt kunnen worden door componisten. In plaats van echte orkesten te gebruiken worden tegenwoordig in de meeste mediaproducties deze sample-bibliotheken gebruikt. Om kort te gaan: orkesten worden daardoor minder ingezet voor muziek.

Jarenlang gold de afspraak dat sample-bibliotheken alleen zouden worden gebruikt om demo’s mee te maken, zodat een producer of regisseur een indruk kon krijgen hoe het zou gaan klinken. Na akkoord ging men dan alsnog met een compleet orkest de studio in. Dat is nu al jaren niet meer het geval.

Ook werden vroeger orkesten uit Oostbloklanden gebruikt voor de samples, omdat ze goedkoper in te huren waren en er geen gesodemieter met musici uit bijvoorbeeld Los Angeles van zou komen. Inmiddels laten die orkesten uit LA zich ook inhuren voor de bibliotheken vol prachtig opgenomen samples. Even voor de duidelijkheid: vrijwel niemand hoort nog het verschil tussen een echt orkest en eentje die uit de computer komt.

Om een voorbeeldje:

Luister naar de SCOREcast episode die in het 2e deel over bovengenoemde kwestie gaat. Michael Barry en Michael Patti, de mede-oprichters van de sample-bibliotheek Cinesamples komen aan het woord:

Een dagje samples opnemen

Zo. Eind van de maand heb ik een lekker dagje samples-opnemen voor mijzelf ingepland.

Hoe ga ik het doen?

Korte riffs op mijn gitaren spelen.
Microfoons op aparte manieren plaatsen.
Tegen potten en pannen slaan.
Mijn audiorecorder in de koelkast leggen.
Met drumstokjes de spaken van mijn fiets bespelen.
En met brushes over het behang aaien.

En dan?

Dan stop ik al die audio in Ableton Live en ga het bewerken.
Ik filter en vervorm de audio tot het een ons weegt.
Alles wat ik kan loopen maak ik loopend.
Ik zet het tezamen in een folder op logische namen gesorteerd.

Ja dat ga ik doen.

1 fles Wodka is de bron

Dit videootje kwam ik op het A SOUND PERFORMANCE blog tegen. Mijn studenten hadden het van vandaag eigenlijk moeten zien. Ik heb les gegeven in Advanced Sound Design op de SAE in Amsterdam. En ik had het er nog over dat je dankzij de hedendaagse computertechniek vrijwel alles wel als sample-bron gebruiken kunt. Zoals in het videootje wel duidelijk wordt.

Is het lastig om zoiets te maken? Ja en nee. Je moet goeie oren aan je hoofd hebben, totale controle over je spullen hebben en muzikaal kunnen denken. En een fles Wodka kopen.

De geschiedenis van sampling

Morgen geef ik voor een groep bachelor SAE-studenten mijn laatste masterclass The History of Sampling. Een sessie van 3 uur uit een serie van 3, dus 9 uur in totaal.

Morgen praat ik over hardware en software die de afgelopen jaren een grote rol in sampling gespeeld heeft. De tools die de creativiteit moeten ondersteunen. En door de beperkingen en mogelijkheden van die techniek werd de muziek er door gevormd. Hebben die tools allemaal specifieke karakters? Ja, ze dwongen de muziek een bepaalde kant op te gaan. Alsof er een muzikale ziel in de apparaten en software zit.

In de Nederlandse taal is er weinig te vinden online over dit onderwerp. Daarom lijkt het mij de moeite waard om dat stuk geschiedenis in het Nederlands op te schrijven. Met aandacht voor onder andere de legendarische E-mu SP-1200 of de Oberheim DMX. Inclusief geluidsvoorbeelden natuurlijk.

Onze hedendaagse muziek wordt gevormd door techniek. Techniek met een ziel, met karakter.

Dat staat dus genoteerd. #todo