Categorieën
uitgesproken

Aanrakerige jongetjes

De ene vond dat ‘ie een mooiere vriendin had dan de ander. Die andere knaap zei precies hetzelfde. Ze waren al 3 jaar bevriend. De een sloeg de ander op de bips als ‘ie de wc uitkwam. Ze waren een beetje aanrakerig en wie dat raar vond vonden zij maar raar.

Non-conformistisch China. Ik zag het in een video in Foam, Amsterdam.

Ik zag hoe in Parijs jongeren zich afkoelden tegen de zengende zomerhitte.

Solène Sahmaran Gün – Turunc

Ik zie nog veel meer zolang ik mijn ogen openhoud.

Categorieën
uitgesproken

Dames, laat je niet intimideren! (moeten de heren trouwens ook niet doen!)

Hier zeg ik amen op:

Categorieën
uitgesproken

We have no art

Dit credo ‘We have no art’ komt … wait for it… van een non! Ik heb niets met het geloof, laat staan met nonnen, maar mijn god, lange leve de controverse!

Zuster Corita Kent dreunde het mantra vaker op dan het Onze Vader. Een mantra dat in alle volledigheid zo luidt:

We have no art

We do everything as good as we can

Waarmee mijn favoriete non haar tong en middelvinger richting de kunstelite uitstak.

Corita Kent zag geen onderscheid tussen hoge en lage cultuur. Amen!

Is het eindproduct dan niet interessant? Natuurlijk wel maar het enige dat jij als maker, als kunstenaar kunt doen is werken, er de uren instoppen. Hoewel ons nonneponnetje dat Plork plachtte te noemen, een samentreksel van de woorden Play en Work. Want lol is daarbij heel belangrijk. Anders hou je het niet vol en is er geen reet aan.

Ze verzon ooit 10 regels en zei erbij: “there should be new rules next week”:

Ik moet denken aan mijn tijd bij de band MAM begin 90-er jaren. Ik ging als de brandweer. Ik verzon de ene doldwaze gitaarpartij na de andere. Ik genoot van het proces, van het rommelen in de studio, het zoeken naar sounds. En live optredens, een uitverkocht Paradiso Grote Zaal onder andere (voorprogramma The Scene). Wat wil een mens nog meer? Raaphorst was 100% happy.

De algehele sfeer die rond de band hing was zonder meer ongezond te noemen, de uitspraak “dit zal toch wel geen succes worden” viel regelmatig. Als je er zelf al niet in geloofd, dan zal het dus nooit wat worden. *zucht*

Corita Kent heeft wel een gezonde mentaliteit. En ik ben het 1000% met haar eens dat het om het proces gaat, om het werk gaat. Het eindproduct is namelijk iets voor het publiek die maar moet uitzoeken of ze het mooi of niet mooi vindt. Dat is niet aan de maker. Dat Miles Davis met Kind of Blue een meesterwerk heeft gemaakt is leuk voor hem. Maar hij ging daarna ook gewoon weer door. Ik hoop niet voor Miles dat ‘ie telkens dacht: “als de mensjes dit maar ook een meesterwerk zullen vinden.”

Als maker kun je alleen maar dingen maken. De rest is bijzaak, bijvangt. Of ze je nu zien als een groot kunstenaar of niet, het maakt geen ene reet uit. Mevrouw de non heeft gewoon gelijk: er is alleen maar werk.

En de kunst die ze zelf maakte? Die was te gek! Ze zag opwinding en schoonheid in typografie, in krantenknipsels, in mozaïek vormen, abstracte vormen, in het hergebruik van teksten, cut-up, sociale statements … ze was belangrijk voor de pop art beweging.

Thomas Hawk: fotograaf – Corita Kent: artiest – Licentie: Creative Commons BY

Ze heeft een onwaarschijnlijk te gek oeuvre nagelaten en velen geïnspireerd. Zoals je in onderstaande video kunt zien gaf ze ook les en leverde dat te gekke werken op.

Haar 10 regels neem ik als een soort 10 geboden ter harte. Plezier hebben in je werk, dat is de sleutel voor mij. En met mijn hand op mijn hart kan ik je mededelen dat ik altijd alles geef in mijn producties. Heel mijn hart stop ik erin. En meer kan ik niet doen. De rest is aan jou. Ontvang of negeer.

Categorieën
uitgesproken

Wehkamp Stratovarius

Bas Krumperman is de meest veelzijdige gitarist die ik ken. Ooit ontmoet. Zijn ouders ook. Verhaaltje. Maar goeds als je Bas vroeg “doe ff wat in de geest van Eddie van Halen” dan speelde Bas (2:15) dus iets dat beyond Eddie vandaan schoot. Ik heb Bas ooit gruwelijk goed bebop horen spelen. Kon ‘ie dus ook. Niet normaal die gast. En hij speelde dat allemaal op een Wehkamp Stratovarius. Hattie ooit besteld via het gidsje. Een goedkoop stukkie hout dattie in een Ampeg bassversterker stak. Dus op de vraag “doen spullen ertoe?”…

Categorieën
uitgesproken

Terug bij het begin

Midden in het proces van het produceren van een podcast zit ik op dit moment. Het moet een serie van 10 afleveringen gaan worden. Een serie over het vinden van eigenheid in de muziek. Het vinden van een artistieke ziel. Ik ben niet de hoofdpersoon in de podcast, toch gaat het ook over mij. Alles wat er gezegd wordt is onderhevig aan zelfreflectie want alles wat ik erin wil hebben en wat niet, het is allemaal aan mij om dat te bepalen.

Elke documentaire is gekleurd. Je kunt maar 1 kant opkijken met de camera en dwing je de kijker echt om ergens naar te kijken. Hij of zij ziet niet wat er naast of achter de camera gebeurt. Met audio heb je dat minder in de hand. Geluid speelt zich tenslotte als een wolk rond de microfoon af en die vangt ook het geluid van opzij en van achteren op. Een camera kan dat niet, tenzij je een moderne 360 graden camera gebruikt…

Maar goeds, waar zit mijn eigûh eigenheid als het aankomt op muziek? Ik heb de afgelopen jaren veel verkend en geëxperimenteerd op muzikaal gebied als componist, sounddesigner en uitvoerend muzikant. Veelzijdigheid is iets wat mij redelijk ligt, maar toch knaagt er iets.

De keuzes die je maakt, ze vormen je.

Ik weet nog hoe ik een jaar of 13 was en op een open dag van de Haagse Stedelijke Muziekschool aanwezig was. Als ik toen de muziek van de jazzgitaar workshop van Ferry Robers niet gehoord had was ik er ook niet aan begonnen. Dan had ik misschien gekozen voor een workshop popmuziek. Maar ik koos voor jazz.

Toen ik op mijn 16e in een schoolbandje terecht kwam begreep ik geen ene donder van de blueslicks die je over Rolling Stones songs behoorde te spelen. Hoe je over complexe jazz akkoorden moest soloren snapte ik wel. Ik speelde modaal over de Stones en het klonk voor geen meter. Que!? Bovendien swingde ik en dat is niet goed voor rock ‘n’ roll. Rock moet je hoekig, rauw en fel spelen. En in een solo moet je met een behoorlijk overstuurd geluid de gitaar laten gillen, met licks die omhoog gaan. Sizzling to the top…

De complexe harmonie van de jazz, ik ben er altijd dol op geweest. Daarom hou ik ook zo van Steely Dan. En daarom raakte ik ook verknocht aan Braziliaanse muziek. Harmonisch, melodisch en ritmisch is die muziek zo verschrikkelijk rijk. En tekstueel zijn de Brazilianen ook nog eens de grootste poëten op aarde. Een werelddeel dat op muzikaal gebied behoorlijk miskend wordt door de rest van de wereld!

Samen met Tom America heb ik de formatie ‘zegzeg’. Dat vraagt om een eenvoudige en droge aanpak wat mij betreft. Een gitaar in al zijn naaktheid, zonder poespas. Gewoon zorgvuldig gekozen noten. Geen episch gegil met veel vervorming. Geen theater en geen stoerdoenerij.

We etaleren helemaal niets behalve waar de muziek zelf om vraagt. Zoals het was op die open dag van de Stedelijke Muziekschool. Het was de muziek die me toen raakte. De rest doet er namelijk helemaal niet toe.

Categorieën
portfolio

Vernieuwd Utrecht CS geopend met mijn muziek

Vandaag werd het vernieuwde Utrecht CS officieel geopend. Mijn muziek maakte daar een onderdeel van uit en daar ben ik als Hagenees natuurlijk erg trots op! De time-lapse film Portrait of Lotte van filmmaker Frans Hofmeester waarvoor ik de muziek componeerde werd in een blok van een half uur op repeat vertoond. Mijn muziek viel op de gratis verstrekte hoofdtelefoon te beluisteren als je plaatsnam ik de een van overheerlijke bioscoopstoelen. Kreeg je er bovendien een bak zoete of zoute popcorn bij aangeboden.

P.S. Alle OV-chipkaartpalen op Utrecht CS bleken bij de terugreis een storing te hebben. Dus kon ik gratis terug naar Den Haag reizen. De mensen die bij Gouda eruit moesten hadden wel een probleem vanwege de poortjes voor het uitchecken. Kortom: niet alleen geeft de OV-chipkaart nog altijd veel gedoe, vanwege die poortjes kun je niet eens makkelijk en veilig het station verlaten!

Categorieën
portfolio

Installatie Lotte en Vince met mijn muziek in het Museon

Vanmiddag was ik aanwezig bij de opening van de expositie One Planet in het Haagse Museon. Deze expositie zal 10 jaar lang te zien zijn. De installatie Lotte en Vince van Frans Hofmeester is voorzien van mijn muziek. De expositie werd vanmiddag door Ban Ki-moon hoogst persoonlijk geopend.

Ban Ki-moon opende in het Museon de expositie waar mijn muziek onderdeel van uitmaakt: Lotte en Vince, een installatie van Frans Hofmeester.

Lotte en Vince, een installatie van Frans Hofmeester met mijn muziek. 10 jaar lang te zien en te horen in het Museon.

Installatie Lotte en Vince van Frans Hofmeester met mijn muziek nu in het Museon. Zal er 10 jaar lang te zien en te horen zijn.

De muziek die in de installatie gebruikt wordt is bekend van de time-lapse video ‘Portrait of Lotte, 0 to 16 years in 4 ½ minutes’ die op YouTube inmiddels ruim 5 miljoen keer bekeken is: