Wehkamp Stratovarius

Bas Krumperman is de meest veelzijdige gitarist die ik ken. Ooit ontmoet. Zijn ouders ook. Verhaaltje. Maar goeds als je Bas vroeg “doe ff wat in de geest van Eddie van Halen” dan speelde Bas (2:15) dus iets dat beyond Eddie vandaan schoot. Ik heb Bas ooit gruwelijk goed bebop horen spelen. Kon ‘ie dus ook. Niet normaal die gast. En hij speelde dat allemaal op een Wehkamp Stratovarius. Hattie ooit besteld via het gidsje. Een goedkoop stukkie hout dattie in een Ampeg bassversterker stak. Dus op de vraag “doen spullen ertoe?”…

Terug bij het begin

Midden in het proces van het produceren van een podcast zit ik op dit moment. Het moet een serie van 10 afleveringen gaan worden. Een serie over het vinden van eigenheid in de muziek. Het vinden van een artistieke ziel. Ik ben niet de hoofdpersoon in de podcast, toch gaat het ook over mij. Alles wat er gezegd wordt is onderhevig aan zelfreflectie want alles wat ik erin wil hebben en wat niet, het is allemaal aan mij om dat te bepalen.

Elke documentaire is gekleurd. Je kunt maar 1 kant opkijken met de camera en dwing je de kijker echt om ergens naar te kijken. Hij of zij ziet niet wat er naast of achter de camera gebeurt. Met audio heb je dat minder in de hand. Geluid speelt zich tenslotte als een wolk rond de microfoon af en die vangt ook het geluid van opzij en van achteren op. Een camera kan dat niet, tenzij je een moderne 360 graden camera gebruikt…

Maar goeds, waar zit mijn eigûh eigenheid als het aankomt op muziek? Ik heb de afgelopen jaren veel verkend en geëxperimenteerd op muzikaal gebied als componist, sounddesigner en uitvoerend muzikant. Veelzijdigheid is iets wat mij redelijk ligt, maar toch knaagt er iets.

De keuzes die je maakt, ze vormen je.

Ik weet nog hoe ik een jaar of 13 was en op een open dag van de Haagse Stedelijke Muziekschool aanwezig was. Als ik toen de muziek van de jazzgitaar workshop van Ferry Robers niet gehoord had was ik er ook niet aan begonnen. Dan had ik misschien gekozen voor een workshop popmuziek. Maar ik koos voor jazz.

Toen ik op mijn 16e in een schoolbandje terecht kwam begreep ik geen ene donder van de blueslicks die je over Rolling Stones songs behoorde te spelen. Hoe je over complexe jazz akkoorden moest soloren snapte ik wel. Ik speelde modaal over de Stones en het klonk voor geen meter. Que!? Bovendien swingde ik en dat is niet goed voor rock ‘n’ roll. Rock moet je hoekig, rauw en fel spelen. En in een solo moet je met een behoorlijk overstuurd geluid de gitaar laten gillen, met licks die omhoog gaan. Sizzling to the top…

De complexe harmonie van de jazz, ik ben er altijd dol op geweest. Daarom hou ik ook zo van Steely Dan. En daarom raakte ik ook verknocht aan Braziliaanse muziek. Harmonisch, melodisch en ritmisch is die muziek zo verschrikkelijk rijk. En tekstueel zijn de Brazilianen ook nog eens de grootste poëten op aarde. Een werelddeel dat op muzikaal gebied behoorlijk miskend wordt door de rest van de wereld!

Samen met Tom America heb ik de formatie ‘zegzeg’. Dat vraagt om een eenvoudige en droge aanpak wat mij betreft. Een gitaar in al zijn naaktheid, zonder poespas. Gewoon zorgvuldig gekozen noten. Geen episch gegil met veel vervorming. Geen theater en geen stoerdoenerij.

We etaleren helemaal niets behalve waar de muziek zelf om vraagt. Zoals het was op die open dag van de Stedelijke Muziekschool. Het was de muziek die me toen raakte. De rest doet er namelijk helemaal niet toe.

Vernieuwd Utrecht CS geopend met mijn muziek

Vandaag werd het vernieuwde Utrecht CS officieel geopend. Mijn muziek maakte daar een onderdeel van uit en daar ben ik als Hagenees natuurlijk erg trots op! De time-lapse film Portrait of Lotte van filmmaker Frans Hofmeester waarvoor ik de muziek componeerde werd in een blok van een half uur op repeat vertoond. Mijn muziek viel op de gratis verstrekte hoofdtelefoon te beluisteren als je plaatsnam ik de een van overheerlijke bioscoopstoelen. Kreeg je er bovendien een bak zoete of zoute popcorn bij aangeboden.

P.S. Alle OV-chipkaartpalen op Utrecht CS bleken bij de terugreis een storing te hebben. Dus kon ik gratis terug naar Den Haag reizen. De mensen die bij Gouda eruit moesten hadden wel een probleem vanwege de poortjes voor het uitchecken. Kortom: niet alleen geeft de OV-chipkaart nog altijd veel gedoe, vanwege die poortjes kun je niet eens makkelijk en veilig het station verlaten!

Installatie Lotte en Vince met mijn muziek in het Museon

Vanmiddag was ik aanwezig bij de opening van de expositie One Planet in het Haagse Museon. Deze expositie zal 10 jaar lang te zien zijn. De installatie Lotte en Vince van Frans Hofmeester is voorzien van mijn muziek. De expositie werd vanmiddag door Ban Ki-moon hoogst persoonlijk geopend.

Ban Ki-moon opende in het Museon de expositie waar mijn muziek onderdeel van uitmaakt: Lotte en Vince, een installatie van Frans Hofmeester.

Lotte en Vince, een installatie van Frans Hofmeester met mijn muziek. 10 jaar lang te zien en te horen in het Museon.

Installatie Lotte en Vince van Frans Hofmeester met mijn muziek nu in het Museon. Zal er 10 jaar lang te zien en te horen zijn.

De muziek die in de installatie gebruikt wordt is bekend van de time-lapse video ‘Portrait of Lotte, 0 to 16 years in 4 ½ minutes’ die op YouTube inmiddels ruim 5 miljoen keer bekeken is:

De beeldkwaliteit van de NPO is iets omhoog gegaan… *zucht*

De beeldkwaliteit bij de NPO (NPO.nl en Uitzending Gemist) is onlangs iets omhoog gegaan. Jarenlang hebben we de ergerlijke baggerkwaliteit van 384p tot ons moeten nemen. Inmiddels is de kwaliteit onlangs opgeschoefd naar 576p (zie NPO/help) wat nog altijd een stuk lager is dan de HD ready norm van 720p. Laat staat 1080p, 2160p of 4320p formaten welke YouTube al jaren aanbiedt. YouTube introduceerde in november 2008 HD ready 720p video (zie wiki). Een jaar later, in 2009, 1080p. En in 2010 werd 4K al geïntroduceerd. Kortom: de NPO loopt zwaar achter de gangbare normen aan!

Via NPO Plus kun je trouwens wel van 720p HD ready kwaliteit genieten. Je moet er wel voor willen dokken. Vreemd dat men zo’n commercieel betaalmuurtje heeft opgetuigd want de content van de NPO wordt van onze belastingcenten gefinancierd met aanvullende inkomsten uit de STER-reclames. De NPO heeft een educatieve taak en moet haar content op een laagdrempelig manier voor iedere Nederlander toegankelijk aanbieden. En dan tuig je een betaalmuur op?!?! #fail

Dat de NPO de wedstrijd om de kijkcijfers allang van YouTube verloren heeft moge duidelijk zijn. En als de NPO denkt dat beeldkwaliteit geen argument voor het grote publiek is, dat is ten dele maar waar want dat geldt alleen als er geen alternatieven zijn. Mijn dochter van 14 herkent allang de cirkeltjes in de pupillen van de beautyvlogger al zijnde “profi paraplulampen”. En die kids van tegenwoordig weten ook allemaal welke camera’s ze gebruiken en waarmee de vloggers editen. Om kort te gaan: die kids weten ALLES van tech. Duh! Het is 2016 en de smartphone is hun meest kostbare bezit.

Bij de NPO ontbreekt het aan kennis en visie. Erg stom want met televisie valt nog genoeg te innoveren maar niet op de manier zoals de NPO het nu inzet. Op deze manier gaat televisie heel snel dood. Mark my words!