Reparatie Bieslog.nl geslaagd!

Ken je Bieslog nog? Dat is het blog van Wim de Bie dat hij van 2002 t/m 2008 met groot enthousiaste dagelijks voor de VPRO maakte. Wim omarmde het blog als een ideaal publicatiemedium om dagelijks commentaar te leveren, om zaken te verzamelen, mensen te spreken, lol te maken, typetjes neer te zetten en zo verder. En vaak schurend op het randje van fictie en werkelijkheid. Wim werd ermee de eerste programmamaker bij de Publieke Omroep met een blog.

De techniek waarop Bieslog draaide bleek in 2013 zo verouderd te zijn dat de VPRO genoodzaakt was Bieslog offline te halen. In mijn gesprekken met Wim vertelde hij mij regelmatig dat dat hem erg dwars zat. Het wrange is ook dat het oefenblog dat Wim nog voor Bieslog was gestart om mee te experimenteren, wimdebie.blogspot.com, nooit offline is geweest.

Toch krijgt dit verhaal een positief, weliswaar gecompliceerd, staartje want in 2018 besloot Babette Wagenvoort samen met GertJan Kuiper (VPRO) en mij, Marco Raaphorst, te onderzoeken of we Bieslog toch weer tot leven konden wekken. Een vraag die niet eenvoudig te beantwoorden bleek. Want dachten we voor het ene probleem een oplossing gevonden te hebben dan dienden zich minstens twee nieuwe problemen weer aan. Another fine mess...

Om een lang verhaal kort te maken, nu ruim anderhalf jaar verder hebben we het toch voor elkaar weten te fietsen: Bieslog is weer terug online!

Wim heeft een vers welkomstwoord geschreven en verders is alles als vanouds. Bieslog oogt dus nog precies zoals het was.

Op de website van de VPRO kun je een uitgebreid artikel lezen over onze geheime operatie. En lees daar ook het artikel ‘Blogger De Bie’ dat een technische terugblik doet en beschrijft hoe Wim te werk ging als blogger. Zijn enthousiaste is wat me zo aanspreekt aan Bieslog. Dat is nog altijd voelbaar.

Ik ben blij dat ik een bijdrage aan dit digitale erfgoed heb kunnen leveren. Samen hebben we van Bieslog een Bieslogmuseum gemaakt dat nooit meer offline gehaald hoeft te worden. Er is geen database meer voor nodig, alles is statische HTML geworden en audio en video zijn geconverteerd naar open formaten zodat ze in alle moderne webbrowsers afgespeeld kunnen worden, zonder plugins.

Platgeslagen Bieslog

Toen de VPRO in 2013 Bieslog offline haalde heeft men er een backup van gemaakt middels een export van losse statische HTML-pagina’s. Helaas constateerden we dat verschillende UTF character encodings door elkaar gebruikt waren. Bij een enorm aantal pagina’s kwamen rare karakters naar voren. Zo stond dan bijvoorbeeld op de plek van een apostrof een vraagteken. We hebben het hier over meer dan 10.000 (!) HTML pagina’s, dus dat zorgde voor de nodige problemen. Die rare karakters moesten voornamelijk met de hand aangepast worden omdat er vaak geen find & replace methode voor te bedenken viel.

Alle audio en video converteren

Alle audio en video bestanden waren opgeslagen in het Real formaat. Om die te kunnen afspelen moest je vroeger een plugin voor de browser downloaden van het bedrijf RealNetworks. Het is een beetje vergelijkbaar met Flash. Real en Flash zijn inmiddels exotisch geworden, gesloten formaten die het onmogelijk maken om nog ondersteund te worden anno 2019. Microsoft Silverlight is ook zo’n gesloten formaat dat heden ten dage nog wel gebruikt wordt. En dat is vragen om ellende want je hebt er een speciale plugin voor nodig. Safari op de Mac ondersteunt het inmiddels niet meer.

Kortom, we moesten de hele handel converteren. Voor audio kozen we voor mp3 en voor video voor mp4. Deze formaten zijn open source en worden ondersteund in alle browsers zonder plugin. Ze maken heden ten dage onderdeel uit van de HTML specs. Helemaal top dus!

Het converteren bleek wel een flinke uitdaging te zijn. Zo’n 250 audio bestanden konden we vrij eenvoudig van Real Audio omzetten naar mp3, maar video was een heel ander verhaal!

De Real Video bestanden kon ik vaak niet eens afspelen op mijn Mac. Pas na het installeren van MPlayer en door diverse exotische toevoegingen voor Mac OSX te installeren kreeg ik beeld te zien. En dan nog gaven sommige video’s problemen, braken ze op het eind bijvoorbeeld plotseling af. De zoektocht naar een goeie batch-conversie leidde tot niets. Het kwam erop neer dat ik alle video’s 1-op-1 met screencapture software in real time heb moeten converteren.

Bestanden plèitûh!

Tot onze verbazing bleek een flink aantal audio- en videobestanden te ontbreken aan de backup. Dat vroeg dus om flink wat extra speurwerk van met name Babette. Sommige bestanden werden in Wim zijn eigen archief gevonden. Wim heeft een archief dat vollediger is dan dat van Instituut voor Beeld en Geluid (waar ik ook achter kwam bij het maken van mijn RadioDoc over Wim zijn RadioJaren). Soms konden we iets terugvinden op een oude mac, CDs, YouTube of DVDs.

Ik zal je niet langer met ons geploeter lastigvallen. Het punt is: hij doet het weer.

AANVULLINGEN: er kwam een lawine aan fijne reacties en retweets als reactie op het nieuws via Twitter. En Wim deed een fijne tweet vandaag:

Het was ook nieuws voor NU.nl:

https://www.nu.nl/media/5987460/bieslog-van-wim-de-bie-na-jaren-weer-online-geplaatst-door-vpro.html

En Erwin Blom, ten tijden van Bieslog was ‘ie Hoofd VPRO Digitaal, publiceerde erover in de nieuwsbrief van Fast Moving Targets:

https://www.getrevue.co/profile/fastmoving/issues/handpicked-bieslog-is-gerepareerd-197583

Het nieuws viel te lezen in de VPRO Gids van deze week en werd ook meegenomen in de VPRO Nieuwsbrief (schermafbeelding):

Leaving Neverland, tja wat moet ik daar nu van vinden?

Gisteren zag ik de documentaire Leaving Neverland, uitzonden door de VPRO. Een vier uur durende film waarin het seksuele misbruik van Michael Jackson op James Safechuck en Wade Robson aan de kaak gesteld wordt. Ook komen de beide moeders, de partners van James en Wade en de broer, zus en oma van Wade aan woord. Tot in de kleinste details vertellen zij hoe Michael Jackson James en Wade jarenlang zou hebben misbruikt.

Ter voorbereiding op de uitzending van gisteravond heb ik me de afgelopen weken verdiept in de documentaire en het vermeende misbruik van Michael. Ergens in mijn achterhoofd zat het oordeel dat Michael schuldig was. Ooit had ‘ie namelijk met Evan Chandler een schikking getroffen voor het veronderstelde misbruik van zijn zoon Jordan. Dit misbruikt heeft Jordan zelf trouwens altijd ontkent.

Ik las veel over de rechtszaken die in het verleden zijn aangespannen tegen Michael. De echt goede analytische stukken zijn wat mij betreft dit stuk en dit stuk. Ook de VPRO heeft veel over de film geschreven en deed een interview met de regisseur.

De uitzending van gisteravond, die nog een paar dagen terug te zien is online, en het interview met de regisseur zijn gebundeld in 1 document op VPRO/3VOOR12.

De VPRO maakte er een thema avond van. Met gesprekken vooraf, tussendoor en achteraf met popjournalist Atze de Vrieze, klinisch psycholoog dr. Iva Bicanic en muzikant Sef. Het deed me wat denken aan de uitzending die Oprah Winfrey wijdde aan de film. Op 4 maart 2019 na afloop van de vertoning van de film op Amerikaanse televisie hield ze een lang betoog over kindermisbruik. Daarna interviewde ze Wade en James, en de regisseur van de film, Dan Reed.

Oprah vindt dat de film belangrijk is om te leren begrijpen hoe ingewikkeld kindermisbruik is. Hoe geraffineerd de daders te werk gaan en hoe complex de liefde en het schuldgevoel doorwerkt op de slachtoffers. En Oprah vindt het belangrijk ook al kunnen we niet met zekerheid stellen of Wade en James de waarheid spreken. Maar die waarheid is wat mij betreft juist wel de kern waar het om zou moeten gaan.

Het format van de film

De hoofdpersonen zijn zo te zien slechts éénmaal geïnterviewd op camera. De personen zitten steevast op dezelfde stoel of bank met dezelfde kleding aan als ze in beeld komen. Bij alle personen was er dus slechts 1 moment waarop het interview werd afgenomen.

Het zet de documentaire inhoudelijk onder druk. Wie een documentaire maakt zal met sommige hoofdpersonen diverse malen moeten spreken. Je kunt pas van een documentaire spreken als er een persoon over meerdere dagen gevolgd wordt. Want mensen roepen vaak de ene dag dit, de andere dag dat.

Leaving Neverland is het betoog van moeders en kinderen. Er ontbreken dus twee vaders aan dit verhaal. Een van de vaders pleegde zelfmoord en de vader van James Safechuck is niet geïnterviewd, of zit in ieder geval niet in de film. Waarom? Het blijft onduidelijk.

De rechtszaken

Wade Robson heeft uit vrije wil op zijn 23e, voor Michael’s dood in 2009, onder ede verklaard dat Michael niemand heeft misbruikt. Maar na de dood van Michael verklaren zowel James Safechuck en Wade Robson door Michael Jackson te zijn misbruikt.

In 2013 stapte Wade zelf naar de rechter. In 2014 doet James hetzelfde. Beide zaken worden niet-ontvankelijk verklaard: “filed too late after Jackson’s death to claim any of his estate.”

De familie Jackson heeft nu een rechtszaak aangespannen tegen HBO, het televisienetwerk dat de film Leaving Neverland uitgeeft.

Wie moeten we geloven?

James en Wade hadden geen werkrelatie met Michael. Wade won als 5-jarige een danswedstrijd en mocht zodoende een keer met Michael meedansen op het podium. Zo ongewoon was dat niet want Michael liet regelmatig kinderen op het podium met hem meedansen. Het was een vast element in veel van zijn shows. En James speelde als kind in een Pepsi commercial met Michael.

De film wekt de suggestie dat de heren een hele innige band hadden met Michael maar de feitelijke onderbouwing hiervan ontbreekt volledig.

Er kwamen massa’s kinderen bij Michael over de vloer. Het was zeker niet zo dat James en Wade de enigen waren. Bewijzen van de innige band, nog afgezien van misbruik, worden niet gegeven in deze film.

Ik vind het onmogelijk om deze getuigen te geloven. Het zijn slechts verklaringen die onderschreven worden door hun eigen familieleden. De uitspraken worden niet getoetst, er is geen onderzoek verricht en er is geen hoor en wederhoor gepleegd. Dat maakt hun verhalen bijzonder zwak. Op camera zomaar iemand beschuldigen, een overleden persoon nota bene, en zonder die beschuldigen tot op het bot te analyseren, dat is een kwalijke zaak te noemen. De maker Dan Reed is nogal liefdeloos te werk gegaan. Het is een belediging voor elke documentairemaker en journalist die wel zorgvuldig werkt.

Een historische misser?

De film is één groot #metoo betoog zonder dat de persoon in kwestie zich kan verdedigen en dat 4 uur lang. Terwijl de hoofdpersoon, Michael Jackson tot op heden 100% vrijuit gaat voor wat betreft de verdachtmakingen over vermeend seksueel misbruik. Ondanks dat er heel veel kinderen bij hem bleven logeren.

Wat me ook heel erg tegenstaat aan deze film zijn de details over de seksuele handelingen. Daar hebben wij als kijker niets aan. Het komt sensatiebelust over, het is effectbejag.

De kans is aanwezig dat we hier een stel leugenaars aan het werk hebben gezien.

HBO en de VPRO zouden toch beter moeten weten. Meent men serieus dat het hier om een goede documentaire gaat? Dat de VPRO deze sensatiebeluste documentaire wenste uit te zenden stemt me triest.

Het is vast een teken des tijds. Nepnieuws overschaduwt inmiddels de feiten. En zelfs de VPRO gaat mee in die gekte.

Een zeer pijnlijke historische misser.

UPDATE: aanvullende link in het document opgenomen.

Het verwende kereltje Boudewijn Büch

De aflevering van Zomergasten met Pieter Waterdrinker afgelopen zondagavond heeft mij zeker geboeid. De man vertelde enthousiast en liet zeer boeiende fragmenten zien. Toch was er iets waar ik enorme jeuk van kreeg. 

Pieter liet een fragment van Theo van Gogh en Boudewijn Büch aan het Wassenaarse strand zien waar beide figuren hun jeugd doorgebracht hebben. Büch sprak uit dat daar de mogelijkheden nog voor hem open lagen:

“Hier was het nog een authentiek verlangen, er kwam iets, maar als ik erop terugkijk dan denk ik: “nou van dat verlangen is niet veel terecht gekomen zeg, niets, noppes!””

Waterdrinker gaf toe dat Büch een fantastisch leven had. Hij kon reizen. Hij had succes. Hij had roem. Maar ook: “… dat is kennelijk ook niet alles.”

Waterdrinker gaat volledig mee in het relaas van Büch: 

“Het is allemaal zo waar. Je hebt natuurlijk de tijd van de grote verlangens. Je hebt je ambitie of de dingen die je moet doen maar uiteindelijk blijkt alles toch eigenlijk maar een heuveltje te zijn, en als je het beklommen hebt, met een uitermate matig uitzicht.”

Dat noem ik uitermate verwend gedrag. Büch heeft alles bereikt wat je kunt bereiken. En dan nog met een starre kop beweren dat je de dromen van je jeugd niet hebt kunnen waarmaken? Nu was Büch een notoire leugenaar maar Waterdrinker is het dus met hem eens.

Dan zit je in Zomergasten en dan is het nog niet genoeg.

De Radio Jaren op herhaling

Aanstaande zondag 22 juli 2018 om ongeveer 11.15 uur zal VPRO OVT (NPO Radio1) de radiodoc ‘Wim de Bie: de Radio Jaren – van Uitlaat tot podcast’ van Wim de Bie en mij herhalen. Met oa W.F. Hermans, H.M van Randwijk, Provo Robert Jasper Grootveld, de Clicheemannetjes en Johnny de Selfkicker.

Zie ook mijn blogpost als aankondiging voor de oorspronkelijk uitzending van 28 mei 2017.

Hier is ‘ie dan: VERVORMER, mijn podcast over muziek

Afgelopen 2 jaar ben bezig geweest met het opzetten van een podcast genaamd VERVORMER. Die plannen had ik al wat langer. Zo experimenteerde ik ooit met een podcast genaamd Uitgesproken. En ook vulde ik mijn podcast Recht voor zijn Raaphorst op onregelmatig basis met gesproken audiodingetjes. Maar met VERVORMER wil ik de zaken professioneler aanpakken.

Tijdens het maken van Oostende Healing in 2014 speelde ik ook met de vraag om er een podcast van te maken. Maar het werd toen radio (NTR). En vorig jaar maakte ik met Wim de Bie nog een uitgebreide Radio Doc in opdracht van de VPRO over Wims radio verleden: ‘Wim de Bie: de Radio Jaren – van Uitlaat tot podcast’

Sinds eind 2016 help ik Wim met de technische ondersteuning van zijn podcast Bie’s Warboel.

En ook verstuur ik sinds vorig jaar wekelijks een nieuwsbrief over de stand van zaken rondom de podcast: podpraat.

Zodoende ben ik tot mijn podcast VERVORMER gekomen. Een podcast over muziek die een eigen domein heeft, vervormer.nl, een Facebook-pagina, een Twitter-account, een SoundCloud-account en een Instagram-account.

Vandaag ga ik officieel van start met VERVORMER. Ik trap af met een podcastserie over het lied Maternité uit 1986 van mijn oude band MAM. Een lied waarvan Spinvis in 2002 zei:

“Zo wou ik het. Geen boodschap, geen afgerond verhaal maar een soort sfeer.”

Toen ik zelf dit hoogst originele lied op de radio hoorde raakte ik in 1 klap verliefd op de band. Vijf jaar later toen MAM een gitarist zocht heb ik daar gelijk serieus werk van gemaakt en werd direct aangenomen.

Het lied Maternité werd net geen hit. Het lied werd door velen niet begrepen. Zeer onterecht. Het lied vormt een belangrijk kantelpunt in de Nederlandstalige muziekgeschiedenis. Het verdient een herkansing. Zelfs in België is men het met mij eens. Zo sprak Stijn Meuris die je misschien kent van zijn oude band Noordkaap luidt en duidelijk in mijn microfoon: “Ik dacht wow, dit is award winning!”

Met Maternité, een podcastserie in 6 delen, begint voor mij het avontuur dat VERVORMER heet. Luister naar de eerste aflevering van Maternité en zet ‘m in je podcast-app:

Maternité #1 – deur naar het onbekende

Luister zondag 28 mei 2017 naar de Radio Doc: ‘Wim de Bie: de Radio Jaren – van Uitlaat tot podcast’

De VPRO kreeg in de smiezen dat ik Wim de Bie help bij de techniek en montage van zijn podcast Bie’s Warboel. Zodoende boden ze mij aan om een radiodocumentaire voor Radio Doc over Wim te maken. En Wim stemde daarin toe.

Wekelijks sprak ik bij hem thuis af om, zoals Wim dan regelmatig zei “zoals Kees en ik ook altijd deden”, ideeën te spuien. Vooral eerst veel praten zonder op te nemen. Het resulteerde in een echte samenwerking.

We zijn diep in het radioverleden van Wim gedoken. In 1963 begon De Bie zijn medialoopbaan als eindredacteur van het VARA-radioprogramma Uitlaat. Vanwege de enorme populariteit op televisie van het duo Koot en Bie bleef het radioverleden van Wim wat op de achtergrond. Velen zullen wellicht niet weten dat het duo Koot en Bie in het radioprogramma Uitlaat voor het eerst landelijke bekendheid kreeg.

Het radioarchief van Uitlaat is grotendeels verloren gegaan. Maar in de maand dat ik met Wim begon samen te werken, november 2016, ontving Wim van Beeld en Geluid een harddisk met slechts 27 fragmenten (!) die wel bewaard waren gebleven. Een belangrijke aanvulling op het radioarchief van Uitlaat kwam recentelijk dankzij de uitgebreide privécollectie van Wim tot stand. Die collectie, bestaande uit vier verhuisdozen vol zelfgemaakte bandopnames, werd door het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid geheel gedigitaliseerd en april jongstleden bij Wim afgeleverd.

Samen selecteerden we diverse spraakmakende radiofragmenten van ondermeer W.F. Hermans, H.M van Randwijk, Provo Robert Jasper Grootveld, de Clicheemannetjes en Johnny de Selfkicker. Een aantal fragmenten komen uit de unieke privécollectie van Wim en sommige fragmenten waren nooit eerder op de radio te horen.

Wim blikt terug en kijkt vooruit. Want de cirkel is wat Wim betreft rond nu hij nog altijd met een audiorecorder in de hand zelf opnames maakt en de microfoon op bijvoorbeeld zijn eigen voeten richt, lopend door een grindbak. En vooruitstrevend ook, want de inmiddels 78-jarige De Bie maakt er dus een podcast van: Bie’s Warboel.

Wim de Bie: “Het is een ongelofelijk groot probleem aan het worden, al die oude mannetjes en vrouwtjes… en dat ik daar dan godsamme onderdeel van uitmaak!”

Luister zondag naar onze Radio Doc ‘Wim de Bie: de Radio Jaren – van Uitlaat tot podcast’. Tussen 21 en 22 uur zal deze op NPO Radio 1 te horen zijn. Een Radio Doc van precies dezelfde tijdslengte als een Uitlaat-uitzending: 35 minuten. “Eigenlijk is het een soort model-Uitlaat”, aldus Wim.

Voor aanvullende informatie, zie deze pagina op de 2Doc-site. Via deze url zal de uitzending ook na uitzending terug te luisteren zijn. Of abonneer je gratis op de Radio Doc podcast via bijvoorbeeld iTunes.

(omslagfoto Marco Raaphorst: Wim de Bie maakt opnamen in de grindbak voor zijn podcast Bie’s Warboel)

Radio Doc verklapt

Dear fellow Hollanders,

Bij deze wil ik verklappen dat de Radio Doc die ik aan het maken ben voor VPRO Radio 1 over Wim de Bie zal gaan.

Eind vorig jaar belde Wim mij op met de vraag of ik hem kon helpen met de techniek voor de podcast die hij wilde maken.

Voor ik het wist maakte ik een wandeling met Wim die zijn audiorecorder op het grindpad richtte terwijl iemand verderop de gordijnen wat verder opzij schoof.

“Oh jee, we worden bekeken!”

Inmiddels is die podcast er (bieswarboel.nl) en heeft de VPRO er lucht van gekregen. Zodoende werd ik door hen benaderd om een radiodocumentaire over Wim te maken.

Daarop volgend, Wim met grote ogen: “goehoeeeed!”

Dus noteer in je agenda: zondag 28 mei tussen 21 en 22 uur, Radio Doc op Radio 1. Mijn radiodocumentaire zal ongeveer 35 minuten duren.

Van die dingen.