Landau met engelengeluid in De Boerderij

Gisteravond heb ik een klein biertje gedronken met m’n maatje Bart die ik ken vanaf de tijd dat we nog in Sinterklazen en Donald Duckies geloofden. Bart vertelde mij dat gitarist Michael Landau de 21e april in De Boerderij in Zoetermeer speelt.

Nu we het toch over Donald Duckies hebben: Landau is een vreemde eend in de bijt, want Landau heeft eigenlijk twee totaal verschillende stijlen. Zo heb je de Landau die met koelkasten vol gitaar-elektronica (lees: pilaren vol knipperende lampjes) voor Miles Davis, Michael Jackson, Mariah Carey, Diana Ross en Ilse DeLange smaakvolle dingen inspeelt. Maar je hebt ook de Hendrix najagende Landau die met ouwe aftandse Strats door een ouwe Marshall en een hoopje zee-ruis veroorzakende pedalen flink tekeer gaat (lees: Hendrix is dood, maar Landau leeft!).

In De Boederij speelt Landau fusion. Fusion met heel veel pit hoop ik!

 

En John Engels was er ook!

Robert en John Robert en John

Inderdaad ja, John Engels, DE jazzdrummer was er ook. Omdat het om de foto’s van Robert van Stuyvenberg ging tijdens de opening van Robert’s expositie ’20 jaar bij de krant’.

Prachtige foto’s van prachtige mensen. Muzikanten, alleen maar muzikanten.

Bert Jansma sprak ontroerende woorden. En Robert’s eigen band OP zorgde voor de muziek.

De hele collectie van vanmiddag staat natuurlijk allang op Flickr

Nog 3 maanden lang te bekijken in de RockArt Gallery van Hoek van Holland.

De CD is dood, ga boeken verkopen!

Peter van MOMI liet in het commentaar het volgende weten:

Toch koop ik nog steeds weinig mp3’s. Ik wil hoesjes! Eigenlijk zouden vormgevers daar iets op moeten bedenken. Op zichzelf staand artwork (posters?) die je bij de muziek kunt bestellen.

Dus hier het idee: verkoop het boekje in plaats van de muziek. De muziek laat je gratis downloaden en verspreiden vanaf je website. Hoe beter het boekje, hoe meer je zal verkopen. Waarschijnlijk.

Nu is Peter zo’n beetje de meest waanzinnige vormgever die ik ken, dus… wordt vervolgd :)

De armoede bestrijding van de muziekindustrie

De muziekindustrie probeert, gemaakt en nep, een lelijk gezicht te trekken want oei, oei, oei, wat hebben ze toch last van die illegale p2p netwerken voor het downloaden van muziek. Dit doen ze al jaren. En ze liegen.

Het ligt altijd aan de nieuwe techniek die ‘kwalijke eigenschappen’ zou hebben. Zo zou de video-recorder de dood van Hollywood betekenen, het kopieer-apparaat de nekslag voor uitgeverijen zijn en ga zo maar door.

Nu is de muziekindustrie al jarenlang onschuldige burgers aan het oppakken vanwege het illegale downloaden. In Nederland is het niet illegaal om muziek te downloaden voor eigen gebruik. De kosten die de muziekindustrie hiervoor maakt, rekenen zij af met de musici, die per saldo minder verdienen.

Af en toe verschijnen er onderzoeken die aantonen dat die p2p-netwerken nauwelijks of geen effect hebben op de muziek-verkoop. Lees bijvoorbeeld het artikel van vandaag ‘Effect p2p op legale muziekverkoop statistisch nul’ op Webwereld. Een citaat:

In 2002 zijn er 803 miljoen cd’s verkocht, een afname van zo’n tachtig miljoen cd’s ten opzichte van 2001. De RIAA heeft de schuld van de dalende verkoopcijfers altijd gelegd bij het bestaan van p2p-netwerken. Volgens het onderzoek echter zijn p2p-netwerken slechts verantwoordelijk voor een afname van zes miljoen.

De vraag die dan rijst is waar de afname van de overige 74 miljoen vandaan komt. In het onderzoek komen twee redenen naar voren. De eerste is dat de platenmaatschappijen uitgaan van het aantal platen dat zij leveren aan de tussenhandel en niet van het aantal dat daadwerkelijk verkocht wordt. In het onderzoek wordt gesteld dat winkeliers minder groot inkopen. Tevens wordt de groei van de dvd-verkopen aangedragen als mogelijke verklaring voor de daling van cd-verkopen. Tenslotte kunnen mensen hun geld maar één keer uitgeven.

Hebben we de muziekindustrie nog nodig? En hoor ik als componist eigenlijk ook niet bij dat foute clubje? Ik dacht het niet! Ik regel mijn zaakjes zelf, moedig downloaden, verder verspreiden en samplen/hergebruik van mijn muziek juist aan. Tussen mij en mijn luisteraars wil ik zo min mogelijk foute badgasten met 3 dubbele zwembaden hebben. Van die moord-en-brand-roepers met zonnebank-vrouwen. Van het type dat opgewonden raakt van Celine Dion’s ‘My Heart Will Go On’ (okee, sorry… smaken verschillen).

Ik heb er helemaal niets mee. Laat mij mijn eigen pad maar volgen, samen met de nieuwe generatie. Noem het iPunk, iProvo, de Creative Commons beweging, sharing economy, ‘Ready for the Internet!’ of gewoon de vrije vogels. Of noem ons visionairen met telepathische trekjes :)

Bedankt vrije vogel Maarten!

Gooi & Vecht Studio

Gooi & Vecht Studio

Gisteren was ik voor twee bezoekjes in Hilversum. Eentje ervan: bezoek aan de Gooi & Vecht Studio. Mijn oude maatje Conno van Wijk runt de studio sinds jaar en dag en doet audio-nabewerking voor o.a. de publieke en commerciële omroep.

Een paar jaar geleden draaiden ze nog op de mooie hardware van Neve, maar inmiddels is het allemaal gebaseerd op Nuendo software. Het grappige is, ik gebruik ook deze software van tijd tot tijd op mijn laptop. Zo komen die twee werelden (mijn laptop studio en Conno’s grote studio) dichterbij elkaar dan ooit tevoren.

Op de foto zie je een hoop monitoren. Sommigen zijn aangesloten op Macs, sommigen op PCs. Conno heeft zelf onlangs een Macbook gekocht. Ik vroeg hem of het beviel. Hij is tevreden maar adviseerde mij om een PC te blijven gebruiken. Zelf gebruikt ‘ie Parallels op zijn Mac om pc-applicaties te kunnen draaien. Dat is een beetje de omgekeerde wereld natuurlijk.

En nee, Nuendo draaien ze niet op de Mac maar op de PC (Windows XP). En Conno is er super tevreden over.